İki onillikdən çox davam edən peşəkar yolun sonunda pərdə endi. 35 yaşlı Aaron Ramsey futbolçu karyerasını başa vurduğunu açıqladı və bir nəslin yaddaşına həkk olunmuş hekayəyə nöqtə qoydu.
Bu, sadəcə bir veteranın vida jesti deyil. Bu, həm Arsenal, həm də Uels futbolu üçün bütöv bir dövrün bağlanmasıdır.
Cardiff-dən dünyaya açılan qapı
Ramsey səhnəyə 2007-ci ilin aprelində, cəmi 16 yaş 124 günlük olanda çıxdı. Cardiff forması ilə klub tarixinin ən gənc futbolçusu kimi meydana addım atanda az adam təsəvvür edirdi ki, bir neçə ilə o, Britaniya futbolunun ən parlaq yarımmüdafiəçilərindən birinə çevriləcək.
Bluebirds heyətində tez bir zamanda əsas oyunçuya çevrildi. Çox çəkmədi ki, böyük addım gəldi: təxminən 5 milyon funt qarşılığında Arsenal onu Londona gətirdi. Gənc ulduz namizədi artıq böyük səhnəyə çıxmışdı.
Emirates-də formalaşan lider
Arsenal-da ilk illər asan keçmədi. İstedad göz qabağında idi, amma zədələr ard-arda gəlməyə başladı və karyerası boyunca onu təqib edəcək zolağın təməli elə o vaxt qoyuldu. Buna baxmayaraq, Ramsey 2009 və 2010-cu illərdə ardıcıl olaraq Uelsin ən yaxşı gənc futbolçusu seçildi. Potensialı heç kimə sirr deyildi.
Vaxt keçdikcə o, Emirates mərkəz xəttinin ürəyinə çevrildi. Ümumi 369 oyun, 64 qol – bu rəqəmlər sadəcə statistika deyil, Arsenal azarkeşlərinin yaddaşında canlanan saysız-hesabsız gecələrin, dönüşlərin, gec qol sevinclərinin xülasəsidir. 2013/14 mövsümündə Premyer Liqada iki rəqəmli qol sayına çatması, iki dəfə klubun mövsümün ən yaxşı futbolçusu seçilməsi onun təsirinin miqyasını göstərirdi.
Ramsey Arsenal forması ilə üç FA Cup qazandı. O finallarda vurduğu qollar, xüsusilə də əlavə vaxtlarda meydana çıxan qəhrəman obrazı, klub tarixində özünə ayrıca yer qazandı.
Turin, Qlazqo və Meksika macəraları
2019-cu ildə o, yeni çağırışa “bəli” dedi və Juventus-a keçdi. İtaliyada da boş qalmadı: Maurizio Sarri ilə birlikdə Scudetto qazandı, növbəti mövsümdə isə Coppa Italia kubokunu başı üzərinə qaldırdı. Başqa bir ölkə, başqa bir mədəniyyət, amma eyni iştaha ilə meydanda çalışan Ramsey.
Sonra qısa, amma hadisəli bir Rangers dövrü gəldi. Şotlandiya Kuboku medalı vitrinə əlavə olundu, Avropa Liqası finalına qədər uzanan yürüşdə də komandanın bir hissəsi oldu. Lakin həmin gecə Frankfurt-a qarşı finalda ssenari acı sonluq yazdı: Ramsey 117-ci dəqiqədə oyuna daxil oldu, penaltilər seriyasında məsuliyyəti üzərinə götürdü, amma həlledici zərbəni boşa verdi. Hesab 5:4, kubok Almaniya klubuna getdi.
Belə anlar bir futbolçunu sındıra da bilər, sərtləşdirə də. Ramsey ikinci yolu seçdi. 2022-ci ildə Uelsin 1958-dən bəri ilk Dünya Çempionatı final mərhələsində iştirakında önəmli rol oynadı və Qətərdəki üç oyunun hər birinə start heyətdə çıxdı. Bu, onun milli komanda ilə hekayəsinin son böyük fəslinə çevrildi.
Meksikaya köçü isə fərqli bir macəra idi. UNAM ilə müqavilə ona yeni qitə, yeni futbol mədəniyyəti tanıtdı, amma birlik cəmi bir neçə ay sürdü. Ötən ilin oktyabrında tərəflər müqaviləyə qarşılıqlı razılaşma ilə xitam verdilər. Ondan əvvəl isə o, uşaqlıq klubu Cardiff-ə qayıdaraq həm ikinci oyunçu dönəmini yaşadı, həm də qısa müddətlik müvəqqəti baş məşqçi kimi çalışdı. Futbol meydanından texniki zona kənarına atılan ilk addımlar da elə burada atıldı.
Uelsin qızıl nəslinin ürəyi
Ramsey-nin ən dərin iz buraxdığı səhnə isə milli komandadır. Uels Futbol Assosiasiyası onunla vidalaşarkən onu “dünya səviyyəli istedad” və “tarix yazan qızıl nəslin ayrılmaz parçası” kimi təqdim etdi. Bu, təkcə nəzakət jesti deyil, faktların təsdiqidir.
86 oyun, 21 qol. Üç böyük turnir: Euro 2016, Euro 2020 və Dünya Çempionatı 2022. Xüsusilə də 2016-cı ilin yayı, Fransada yaşanan möcüzəvi yürüş. Uels yarımfinala qədər irəlilədi, Ramsey turnirin rəmzi komandasına seçildi. O turnirdə onun meydandakı enerjisi, ötürmələri, oyun intellekti Uelsin oyununu tamamilə başqa səviyyəyə qaldırmışdı.
Onun milli komanda üçün önəmi təkcə statistikada ölçülmür. Cəmi 20 yaşı olanda mərhum Gary Speed ona kapitan sarğısını etibar etmişdi. Gənc yaşda da liderlik məsuliyyətini daşıya biləcəyini göstərdi, sonradan isə artıq daimi kapitan kimi komandanın tonunu müəyyənləşdirən fiqura çevrildi.
Uels üçün o, sadəcə yarımmüdafiəçi deyildi. O, bir nəsil azarkeşin ümidini, meydanda özündən böyüklərlə çəkinmədən oynayan, böyük səhnədə balaca ölkənin səsini ucaldan sima idi.
Vida sözləri və sakit, amma ağır qərar
Ramsey qərarını şəxsi Instagram hesabında açıqladı. Uzun illər boyu səhnənin mərkəzində olan futbolçu, karyerasını sakit, amma emosional bir mesajla bitirməyi seçdi.
O, ilk növbədə Uelsə müraciət etdi, milli formanı geyinməyin “imtiyaz” olduğunu vurğuladı, illər boyu onun yanında olan bütün baş məşqçilərə və heyət üzvlərinə təşəkkür etdi. “Red Wall” – yəni Uels azarkeşlərinə xüsusi yer ayırdı. Onların həm uğurlu, həm də ən çətin anlarda tribunaları doldurduğunu xatırladaraq, birlikdə yaşanan hər şeyə görə minnətdarlığını bildirdi.
Daha sonra karyerası boyu forma geyindiyi bütün klublara, onu ən yüksək səviyyədə oynamağa hazırlayan məşqçilərə və personal üzvlərinə təşəkkür etdi. Son cümlələrini isə ailəsinə saxladı: həyat yoldaşı, övladları və bütün ailəsinin dəstəyi olmadan bu yolun mümkün olmayacağını yazdı.
Boş qalan meydan, dolu qalan miras
Ramsey artıq klubsuz idi, UNAM ilə yollar ayrıldıqdan sonra yeni bir müqavilə imzalamamışdı. Buna baxmayaraq, onun karyerasını rəsmi olaraq bitirməsi yenə də səs gətirdi. Çünki bu, sadəcə işsiz qalan bir futbolçunun sakitcə kənara çəkilməsi deyil, iki ölkənin futbol yaddaşında dərin iz buraxmış bir fiqurun rəsmi vida anıdır.
Arsenal azarkeşləri üçün o, finallarda səhnəyə çıxan, böyük anlarda qol vuran oyunçu olaraq yadda qalacaq. Uels üçünsə o, qızıl nəslin mərkəzində dayanan, kiçik ölkəni böyük xəritəyə qaytaran yarımmüdafiəçi kimi xatırlanacaq.
İndi sual budur: bu qədər təcrübə, bu qədər liderlik, bu qədər beynəlxalq səhnə görmüş bir futbolçu, karyerasının növbəti fəslini harada yazacaq? Texniki zonada, federasiya kabinetlərində, yoxsa tamamilə futbolun kənarında?
Cavab hələ yoxdur. Amma bir şey dəqiqdir: Aaron Ramsey artıq ayaqqabılarını mismara vursa da, onun qoyduğu iz silinməyəcək.
