ABŞ – Türkiyə matçından sonra fərdi çıxışlara baxış: Berhalter parladı

Mauricio Pochettino-nun komandası üçün bu oyun sadəcə sınaq deyildi. Bəziləri öz yerini möhkəmləndirdi, bəziləri isə Dünya Kuboku səviyyəsində rəqabətə hazır olub-olmadığını yenidən düşünməyə məcbur etdi.

Matt Turner – start üçün son şans, yoxsa son xəbərdarlıq? (4)

Start heyətində adı açıqlananda stadionda yüngül təəccüb hiss olunurdu. Matt Turner üç zərbənin üçünü də qapısından buraxdı və bu, onu Matt Freese ilə rəqabətdə xeyli geriyə atdı. Bir neçə dəfə vaxtında çıxışları, “süpürücü” kimi müdaxilələri ilə təhlükəni sovuşdursa da, əsas iş – qurtarışlar – çatışmadı. Bununla belə, artıq bir neçə Dünya Kubokunda start götürən azsaylı ABŞ qapıçılarından biridir. Təcrübə var, amma hazırkı formada bu, kifayət etmir.

Joe Scally – ehtiyatlı, amma yetərincə deyil (5)

Joe Scally bu dəfə klassik “evdə qal” cinah müdafiəçisi rolunda idi. Sergiño Dest və Alex Freeman ilə müqayisədə daha az risk etdi, amma bu, onu təhlükədən xilas etmədi. Türkiyənin ikinci qolunda iki dəfə mövqedən çıxması baha başa gəldi. Hücuma qoşulanda isə cərimə meydançasına kəsdiyi ötürmələrdə dəqiqlik çatmadı. Nizamlı oynamağa çalışdı, amma bu səviyyədə nizam təkbaşına kifayət etmir.

Mark McKenzie – asan keçilən mərkəz (5)

Türkiyənin ilk qolunda Mark McKenzie çox rahat şəkildə oyundan kənarlaşdırıldı. Uzun ötürmələrdə hədəfi tapmaqda çətinlik çəkdi, bir neçə dəfə topu səbəbsiz yerə itirdi. Künc zərbəsindən sonra tipik “cərimə meydançası canavarı” qolu vursa da, ofsayd bayrağı sevincini boğdu. Topu mərkəzdən çox, orta xətə yönləndirməyə çalışdı, amma oyunun qurulması daha çox cinah müdafiəçilərinin üzərinə düşdü.

Miles Robinson – əsəbi başlanğıc, qeyri-müəyyən davam (5)

Oyunun ilk 15 dəqiqəsində top onun zonasına yaxınlaşan kimi Miles Robinson-da gərginlik hiss olunurdu. Zaman keçdikcə özünə gəldi, amma həm ötürmələrdə, həm də topu ayağında saxlayanda tərəddüdü göz qabağında idi. Futi-nin məlumatına görə, komanda üzrə ən çox “itirilən faza” onun adına yazıldı – həm səhv ötürmələr, həm də qərarsızlıq ucbatından. Müdafiənin mərkəzində sabitlik əvəzinə, dalğalanma gördük.

Auston Trusty – qol, faydalı oyun və narahatedici zədə (7)

Auston Trusty üçün bu rol hələ də bir az “yamaq” təsiri bağışlayır. Nə tam cinah müdafiəçisi, nə də klassik wing-back. Amma cərimə meydançasında özünü evindəki kimi hiss edir. Künc zərbəsindən sonra başla vurduğu qol onun hava üstünlüyünü bir daha göstərdi. Oyunun gedişində tez-tez ötürmə variantı təklif etdi, geriyə qaçışlarda Türkiyənin sağ cinahını xeyli məhdudlaşdırdı. Son hissədə sol topuq nahiyəsində zədə ilə meydanı tərk etməsi isə ən böyük mənfi not idi – bu epizod məşqçilər korpusunun planlarını alt-üst edə bilər.

Sebastian Berhalter – günün ən parlaq fiquru (8)

Sebastian Berhalter bu heyətdə ilk növbədə standart vəziyyət ustalığına görə yer almışdı. Bu dəfə həmin silah tam gücü ilə işlədi. Künc zərbəsindən Auston Trusty-nin qoluna imza atdıran ötürmə, sonra isə cərimə meydançası kənarından möhtəşəm zərbə ilə öz qolunu yazdırması – bu, artıq təsadüf yox, repertuarıdır. Müdafiədə bəzi epizodlarda çətinlik çəkdi, amma bu səhvlər tabloya birbaşa təsir etmədi. Topla irəli oynamaqda komandanın açıq-aşkar ən proqressiv futbolçusu idi, ötürmələri ilə xətləri yarıb keçdi, tempi diktə etdi. Bu oyunda ABŞ millisinin “beyni” məhz o idi.

Weston McKennie – kapitanlıq yükü ilə səssiz liderlik (7)

Cristian Roldan zədəli olanda kim məsuliyyəti üzərinə götürəcəkdi? Cavab aydındır: Weston McKennie. Kapitan sarğısı ilə meydanda çox səs-küylü görünməsə də, oyunun çətin anlarında komandanı “oyaq” saxlayanlardan biri oldu. Adətən olduğu qədər hər yerdə görünmədi, amma vacib duellərdə özünü göstərdi, komanda yoldaşlarını irəli itələdi. Bir neçə dəfə qapını yoxladı, yalnız bir zərbə çərçivəyə düşdü. Statistika parlamasa da, təsiri hiss olunurdu.

Gio Reyna – hərəkət var, kəskinlik çatmır (5)

Gio Reyna-nın artıq uzun müddətdir 30 dəqiqədən çox yüksək tempdə oynamadığı aydın sezilir. O, daim açılmağa, ötürmə variantı olmağa çalışdı, amma topu alandan sonra tez-tez təhlükə yaratmaq əvəzinə, oyunu yenidən arxaya və ya yanlara qaytardı. Xətləri yaracaq, rəqib müdafiəni şoka salacaq ötürmələr gözlənilirdi, amma o, daha çox risqsiz həllərə üstünlük verdi. Bununla belə, Berhalter-dən sonra komanda üzrə cərimə meydançasına ən çox ötürmə verən ikinci futbolçu oldu. Yəni niyyət var, amma hələ tam gücündə deyil.

Tim Weah – zəif tərəfdə itən silah (5)

Mauricio Pochettino onu bir daha zəif ayağı olan cinaha – sola çəkdi. Səbəb kimi “dominant göz” nəzəriyyəsini göstərir, amma meydanda görünən fərqli idi. Tim Weah üçün bu, tanış, amma əlverişsiz ssenaridir. Çoxlu yanlış ötürmə, ağır top qəbulu, effekt verməyən driblinqlər… Komandanın ən təcrübəli hücumçularından biri üçün bu qədər səpələnmiş performans azdır. Oyun oxuma qabiliyyəti var, amma bu dəfə nə qərar, nə icra səviyyəsi onu xilas etmədi.

Brenden Aaronson – enerji var, soyuqqanlılıq yoxdur (5)

Brenden Aaronson üçün bu, Dünya Kubokunda ilk start idi və o, bunu tipik üslubunda qarşıladı: dayanmadan qaçdı, sağ cinahı genişləndirdi, rəqib müdafiəni dartdı. Amma həlledici an gəldikdə, soyuqqanlılıq onu tərk etdi. Boş qapıya demək olar ki, maneəsiz zərbə imkanı əldə etdi, lakin bu, istifadə olunmamış qızıl fürsət kimi yadda qaldı. Səylərini heç kim inkar edə bilməz, amma bu səviyyədə yalnız qaçmaq kifayət deyil.

Ricardo Pepi – mərkəzdə ağır iş, amma sönük sonluq (5)

Ricardo Pepi Türkiyənin mərkəz müdafiəçilərini daim dərinliyə çəkərək onlar üçün rahat zonaları dağıtmağa çalışdı. Bu, komanda üçün faydalı, amma çox görünməyən işdir. Lakin hücumçudan gözləntilər fərqlidir. Cərimə meydançasında çox az toxunuş, yalnız bir zərbə və o da çərçivədən kənara. Özündən əvvəl gələn reklam, Fulham tərəfdarlarının 35 milyon dollarlıq gələcək transfer üçün qurduğu xəyallar fonunda bu performans kifayət qədər inandırıcı deyildi. Hələ də potensial var, amma belə oyunlar onun əleyhinə işləyir.

Bu qarşılaşma ABŞ millisinin heyət dərinliyini, xüsusən də əsas fiqurlar zədələnəndə kimlərin önə çıxa biləcəyini açıq şəkildə göstərdi. Sebastian Berhalter kimi adlar özünü irəli atarkən, Matt Turner və Ricardo Pepi kimi futbolçular üçün suallar artır. Dünya Kubokunda bu qədər sualla növbəti oyuna getmək lüksdürmü, yoxsa bu komanda təzyiq altında formalaşacaq?