Ancelotti və Mancini üçün uğursuz həftəsonu

Ancelotti üçün uzun, yorucu, amma sonda boşa çıxan həftəsonu idi. Roberto Mancini üçün də elə.

İngiltərəyə qayıdan iki italiyalı çempion – biri keçmiş Chelsea, digəri keçmiş Manchester City baş məşqçisi – şənbə axşamı Londonun şimalında, Tottenham – Newcastle qarşılaşmasında tribunaya çıxanda məqsəd aydın idi: İtaliya və Braziliya yığmaları üçün potensial oyunçuları yaxından izləmək. Kağız üzərində plan cəlbedici görünürdü. Meydanda isə tam əksi baş verdi.

Boş qalan siyahı

Mancini üçün əsas hədəf Sandro Tonali idi və ən azı bu baxımdan o, istədiyini aldı. Tonali Newcastle heyətində startda yer aldı, oyuna mərkəzdən ritm verməyə çalışdı. Tottenham tərəfində isə yalnız Destiny Udogie sonradan oyuna daxil oldu, qısa müddətlik də olsa, seleksiyaçıların qeydlərinə düşə bildi.

Braziliyalılar? Demək olar ki, heç kim.

Ancelotti və Mancini üçün xüsusi işarələnmiş adlar – Richarlison, Savio, Sousa, həmçinin Newcastle-dan Joelinton – hamısı kənarda qaldı. Sanki siyahıdan adları bir-bir pozmuşdular.

Zədə dalğası planları dağıtdı. Savio, Manchester City-dən 85 milyon funtluq böyük transferinin ardından Tottenham forması ilə ilk oyununda Charlton-a qarşı qol vurmuşdu, amma bu dəfə zədə səbəbindən iştirak etmədi. Eyni aqibət Joelinton-u da vurdu – o da tribunada idi.

Richarlison isə nə zədə, nə də cəza. Onun London gələcəyi ətrafında gəzən şayiələr fonunda braziliyalı hücumçu baş məşqçinin seçimində yer almadı. Sousa üçünsə vəziyyət daha da qaranlıqdır: müdafiə xəttində Robertson və Udogie-nin arxasında qalıb, planlarda ön sıralarda deyil.

Bu mənzərə Ancelotti üçün xüsusilə məyusedici idi. O, bu oyuna gəlmək üçün az yol qət etməmişdi.

Fransada dram, Londonda məyusluq

Cümə axşamını o, başqa bir stadionda keçirmişdi. Fransada, Lille şəhərində. Orada o, baş məşqçi kimi yox, ata kimi idi – oğlu Davide Ancelotti-nin çalışdırdığı Lille, Paris Saint-Germain-ə qarşı meydanda idi.

Uğur sanki əlində idi. Lille iki top fərqi ilə irəlidə idi və oyun uzatma dəqiqələrinə qədər bu üstünlüyü qorudu. Sonra hər şey dağıldı. 91-ci dəqiqədə Vitinha fərqi azaltdı, 95-ci dəqiqədə isə Marquinhos hesabı bərabərləşdirdi. Davide üçün qələbə, bir anın içində əldən çıxan iki xal. Carlo üçün isə tribunada acı bir tamaşa.

Səhəri gün o, Londonda idi. Tottenham – Newcastle oyunu, yeni müşahidə hədəfləri, yeni ümidlər. Amma bu dəfə də ssenari istədiyi kimi yazılmadı.

Elanga səhnəyə çıxır

Meydanda isə başqa bir hekayə yazılırdı. İsveçli Anthony Elanga, oyunun taleyini həll edən adam oldu. 60-cı dəqiqədə vurduğu qol Newcastle-a üstünlüyü gətirdi və oyunun tonunu dəyişdi. Bu qol qonaqlara nəzarəti verdi, Tottenham-ın isə cavab üçün vaxtı olsa da, kafi olmadı.

Ancelotti və Mancini üçün isə bu qol başqa cür dəyər qazandı. Skor tablo dəyişdi, amma onların əsas məqsədi – Braziliya və İtaliya millisinin namizədlərini canlı izləmək – demək olar ki, həyata keçmədi. Tribunada oturan iki təcrübəli italiyalı, planlaşdırdıqları adların çoxunu yalnız protokollarda görə bildi, meydanda yox.

Bir həftəsonu, iki ölkə, iki stadion, saysız kilometr yol və sonda yalnız qeydlərdə bir-iki ad, yaddaşda isə daha çox itirilmiş fürsət hissi. Növbəti dəfə bu qədər yol qət etməyə dəyəcəkmi? Seçimlər yaxınlaşdıqca, cavabı yenə meydan verəcək.