Anfield-də Yeni Dövr: Iraola-nın ‘rok-n-roll’ Planı
Andoni Iraola ilk mətbuat konfransında fikrini dolandırmadı. Yeni Liverpool-un necə olacağını bir cümlə ilə cızdı: “Çox işləyən, intensiv və aqressiv komanda olmalıyıq.”
Bu cümlənin meydandakı tərcüməsi isə artıq bəllidir. Adı Victor Munoz-dur.
Aqressiyanın qanadlarda təcəssümü
23 yaşlı ispaniyalı, yayda Osasuna-dan 34,5 milyon funt sterlinqə gətirilən cinah oyunçusu, niyə məhz onu seçdiklərini özü də açıq şəkildə izah edib. El Pais-ə müsahibəsində sual verilir: Iraola niyə məhz səni Anfield-ə gətirdi?
Cavab konkret idi: “Birbaşa oyun tərzim, matçları sındırmağa çalışdığım üsul, pressinqim və rəqibi boğmaq istəyim. O, cinah oyunçusunda bu keyfiyyətləri axtarır və qərar verməsində bunlar böyük rol oynadı.”
Liverpool azarkeşləri bu sözlərin konturlarını artıq ilk dəfə görüb. Bazar günü Anfield-də Monaco ilə yoxlama görüşü. Munoz meydana çıxan kimi topu alır, cinahda sürəti açır, müdafiəçisini arxada qoyub Kop-a tərəf şığıyır. Qısa, amma ümidverici təqdimat.
Bu, sadəcə ilk işartı idi.
Iraola-nın imzası: ön xətdə boğucu pressinq
Top rəqibdə olanda Iraola-nın hücumçulardan nə istədiyi barədə heç bir qeyri-müəyyənlik yoxdur. Bournemouth dövrü bunu kifayət qədər sübut edib. Məsələn, Marcus Tavernier ötən mövsüm Premyer Liqada son üçdə bir zonada topu ələ keçirmə sayına görə Liverpool-un bütün oyunçularını qabaqlamışdı.
Eyni siyahıda Evanilson və Junior Kroupi də ilk 30-luqda idi. Iraola üçün bu, sadəcə detal deyil, fəlsəfənin mərkəzidir. Onun Bournemouth-u üç mövsüm ardıcıl Premyer Liqada sprint sayına görə ilk iki yerdən kənara çıxmadı.
Məhz buna görə Liverpool onu gətirdi. Arne Slot dövründə oyuna hopan passivliyi, tribunaların bir hissəsini qıcıqlandıran laqeyd ritmi qırmaq üçün. Yalnız ideya dəyişmir, meydandakı simalar da dəyişir.
34 yaşlı Mohamed Salah artıq bu intensivlikdə oynaya bilmirdi. Munoz isə bacara bilər. Ötən mövsüm LaLiga-da son üçdə bir zonada 22 dəfə topu geri qazandı – yalnız altı oyunçu ondan çox edib. Liverpool-da yüksək pressinq yenidən səhnəyə qayıtmağa hazırlaşır.
La Masia-dan Pamplona-ya, ordan Anfield-ə
Munoz-un hekayəsi kağız üzərində elit görünür. 2014–2017-ci illərdə Barcelona-nın məşhur La Masia akademiyasında formalaşıb. Eyni nəsildə Fermin Lopez, Alejandro Balde, Xavi Simons kimi adlarla birgə yetişib. Texniki baza orada qoyulub.
Sonra növbə Real Madrid-ə çatdı. Gənclər komandalarından pillə-pillə qalxıb, ötən il LaLiga-da debüt etdi. Sonradan əvəzləmə ilə meydana çıxdı, yerini aldığı isə Vinicius Junior idi. Rəqib? Barcelona. Simvolik səhnə.
Amma Munoz klassik “akademiya ulduzu” ssenarisinə də sığmır. Barcelona-da olub, amma buraxılıb. Real Madrid-ə çatıb, amma əsas şansını tapmaq üçün Osasuna-ya getməli olub. İspaniyanın heç bir yaş yığmasında oynamayıb, amma indi Dünya Kubokunun qalibi kimi medal daşıyır.
CF Damm-dan məsləhətçi Carlos Domenech onu “tipik ekstravert futbolçu deyil” sözləri ilə təsvir edir. İspaniyanın dünya çempionu baş məşqçisi Luis de la Fuente isə onun təvazökarlığını xüsusi vurğulayıb: “Bu, böyüməyin ən yaxşı yoludur.”
Kiçik klubda böyük rəqəmlər
Osasuna kimi nisbətən kölgədə qalan bir klubda bunları etmək rəqəmləri daha da təsirli göstərir. Ötən mövsüm LaLiga-da ondan çox uğurlu driblinq edən cəmi üç oyunçu vardı: Lamine Yamal, Vinicius və Kylian Mbappe.
Künc zərbələri qazanmaqda da yalnız üç ad onun qabağında idi və yenə hamısı İspaniyanın iki nəhəng klubunun futbolçuları. Komandanı irəli daşıyan, 10 metrdən çox məsafəyə “proqressiv daşıma” sayına görə isə hücumçular arasında yalnız Vinicius onu keçdi.
Bu rəqəmlər bir şeyi göstərir: Munoz rəqib meydan yarısında oyuna sürət, iti vertikallıq və daşıyıcı güc qatır. Liverpool-un ümid etdiyi budur – sürətlə əks-hücum silahı, eyni zamanda qapalı müdafiələri açmaq üçün kifayət qədər hiyləgər finti olan cinah oyunçusu.
Güclü tərəflər, kəskin künclər
Amma uyğunlaşma zəruridir. Osasuna-da ona daha çox azadlıq verilirdi. Zərbə sayına görə liqada ilk onluqda, qol sayına görə isə ilk 40-liqdan kənarda yer alması təsadüfi deyil. Çox vaxt uzaq məsafədən, dar bucaqlardan şansını yoxlayırdı.
Onun hər zərbə üçün gözlənilən qol göstəricisi – 7,2 faiz. Müqayisə üçün: Hugo Ekitike – 15,2 faiz, Florian Wirtz – 13,8 faiz, Salah – 12,0 faiz. Liverpool-da imkanlar daha keyfiyyətli olacaq, amma ötürmə variantları da çoxalacaq. Qərarvermə sürəti və keyfiyyəti artmalıdır.
Bu, yalnız Munoz-un öhdəsinə düşən tapşırıq deyil. Onun və Iraola-nın sözlərində gizli mesaj var: Liverpool da ona uyğunlaşmalıdır. Iraola özü deyib: “Heyətlə nəyin yaxşı işlədiyini, nələri fərqli edə biləcəyimizi müzakirə etdim. Daha yaxşı yox, fərqli.”
Salah-dan sonrakı səs: yenidən “rok-n-roll”
Klub daxilində köhnə ritmə qayıtmaq istəyi açıqdır. Salah vida nitqində “rok-n-roll futbolu”na işarə edəndə tribunalar nəyi itirdiklərini yaxşı xatırladı. İndi o musiqini Anfield-də yenidən səsləndirmək Iraola-nın işidir.
O, bunun üçün ilk akkordu artıq vurub. Adı Victor Munoz-dur. İndi sual başqadır: bu yeni, aqressiv Liverpool Premyer Liqanın səsini dəyişəcək, yoxsa sadəcə Anfield-də səsin tonunu sərtləşdirəcək?
