Arsenal'ın Çempionlar Liqasındakı Uğuru: Gyokeres'in Rolü

Wayne Rooney və Daniel Sturridge, Arsenal-ın Çempionlar Liqasının finalına yürüşündə səhnə arxasında qalan əsas fiqurlardan birini – Viktor Gyokeres-i – ön plana çıxarıb.

London klubu çərşənbə axşamı gecəsi Atletico Madrid-i “sökə-sökə” deyil, amma soyuqqanlı, yetkin bir performansla keçdi. İlk oyundakı 1:1-lik nəticədən sonra evdə 1:0 hesablı qələbə, ümumi 2:1 vəsiqə demək idi. Qol Bukayo Saka-dan gəldi, amma oyunun ritmini, tempini, rəqib müdafiəçilərin sinirlərini pozan ad başqa idi.

Gyokeres.

Gyokeres-in “çirkli işi”

Statistikada yalnız bir neçə epizod görünə bilər, amma meydanda o, Atletico müdafiəçilərinin bütün axşamını zəhərə döndərdi. Bir dəfə oyunu rəqib üçün əlçatmaz edə biləcək şansı boşa verdi, amma ümumi oyunu, topu saxlama qabiliyyəti, arxa xətti rahatlaşdırması – bunlar həlledici idi.

Daniel Sturridge, matçdan sonra Amazon Prime efirində bu rolu dəqiq ifadə etdi. O, ön xəttin necə işlədiyinə, xüsusilə də gənc Lewis-Skelly-nin oyunun sürətini idarə etməsinə diqqət çəkdi, amma bir adı ayrıca ayırdı: Gyokeres.

Sturridge-in fikrincə, İsveçli hücumçu bu gecənin ən yaxşı futbolçusu idi. Müdafiəçilər üzərindəki təzyiqi təkbaşına daşıdı, uzun ötürmələri “yapışdırdı”, komandasını irəli daşıdı. Məhz bu tip performansların böyük oyunçuları müəyyən etdiyini vurğuladı.

Wayne Rooney də eyni xətti davam etdirdi. Onun baxışında Gyokeres, dünyadakı bəzi digər hücumçular qədər “par-par parıldamır”, amma hər komandanın ehtiyac duyduğu ağır, görünməyən işi görür. Rooney-nin sözlərinə görə, Arsenal-ın bu qələbəsində o, “nəhəng rol” oynadı.

Bu, hücumçunun adı tabloya yazılmasa da, oyunun daxilində necə böyüdüyünün etirafı idi.

Arsenal Atletico-nu “adi” göstərdi

Qapı arxasından mənzərə də fərqli deyildi. Keçmiş Premyer Liqa qapıçısı Rob Green, BBC Radio 5 Live efirində Arsenal-ın bu ikinci oyunu necə “rutin” hala gətirdiyini qeyd etdi. Onun üçün bu, tərif idi.

Arsenal, adətən böyük səhnələrdə soyuqqanlılığı ilə seçilən Atletico Madrid-i adi bir rəqib kimi göstərdi. Saka-nın qolu bəlkə də estetik şah əsər deyildi, amma bu mərhələdə heç kimin buna veci yoxdur. Məsələ işi bitirmək idi. Onlar da bunu etdilər.

Madrid təmsilçisi uzun illərdir bu turnirdə favoritlərin kabusu kimi tanınır. Amma bu dəfə, xüsusən də ikinci oyunda, oyunun ritmini təyin edən, riskləri idarə edən, təzyiq altında səhvə yol verməyən tərəf Arsenal oldu.

Saka: “Bu, gözəl hekayədir”

Final fitindən dərhal sonra söz alan ilk futbolçulardan biri də məhz qolun müəllifi Bukayo Saka idi. O, meydandan çıxanda, stadiondakı coşqu hələ sönməmişdi.

Saka üçün bu, sadəcə bir mərhələ keçidi deyildi. O, bunu “gözəl hekayə” kimi təsvir etdi. Komandanın və azarkeşlərin reaksiyasını, tribunaların partlayışını, avtobusla stadiona gəliş anından başlayan atmosferi vurğuladı. Öz sözləri ilə desək, belə bir mənzərəni “heç vaxt görməmişdi”.

O, bu oyunun necə yüksək təzyiq altında keçdiyini gizlətmədi. Hər iki tərəf üçün çox şey ifadə edən bir duel idi. Amma Arsenal bu təzyiqi idarə etməyi bacardı, səs-küyü kənara qoydu və finala adladı.

Saka qol epizoduna toxunanda da dürüst idi: bəzən top sənin üçün “düz düşür”, bəzən yox. Bu dəfə o, doğru yerdə idi və fürsəti qaçırmadı. Məhz belə anlar, belə incə detallar, bu səviyyədə fərq yaradır.

Tənqid, gözlənti, təzyiq – hamısı bu mərhələnin ayrılmaz hissəsidir. Saka bunu qəbul edir və bununla yaşamağın, onu kənara itələməyin vacibliyindən danışır. Onun üçün bu, artıq yalnız bir mövsüm hekayəsi deyil, davam edən bir nağıldır və bu nağılın son səhifəsi Budapeştdə yazılacaq.

İndi sual sadədir, amma cavabı ağırdır: Arsenal bu gözəl hekayəni Budapeştdə necə tamamlayacaq?