Arsenal’ın 20 Yıllık Həsrəti Bitdi: Çempionlar Liqasına Yüksəliş

İyirmi illik həsrət bitdi. Londonun şimalında bir gecə həm tarixi yazdı, həm də sinirləri alışdırdı.

Bukayo Saka-nın vurduğu tək qol “Emirates”i partlatdı, “Arsenal”a 1:0-lıq qələbə, ümumi hesabda isə 2:1-lik üstünlüklə Çempionlar Liqasının finalına bilet qazandırdı. Final fitinin səsi hələ tribunalarda əks-səda verirdi ki, sevinc yerini qısa müddətə xaosa verdi.

Qoldan sonra gələn gərginlik

“Mikel Arteta”nın komandası azarkeşlərlə birgə sevincini bölüşmək üçün meydanın mərkəzinə tərəf irəliləyirdi. Elə həmin an “Atletico”nun oyunçusu Pubill Viktor Gyokeresə tərəf aqressiv şəkildə hücum çəkdi. Tribunalardan çəkilən görüntülərdə ispan müdafiəçinin isveçli hücumçunu arxadan itələdiyi açıq görünürdü. Bir anın içində meydanın mərkəzi qaynama nöqtəsinə çevrildi.

Cristhian Mosquera komanda yoldaşını ordan uzaqlaşdırmağa çalışsa da, vəziyyət daha da qızışdı. Səhnəyə bu dəfə Gabriel Jesus çıxdı. “Arsenal”ın hücumçusu rəqibinə tərəf iti addımlarla yaxınlaşdı və kameraların tutduğu epizodda Pubill-in sifətinin yan tərəfinə dəyən zərbə aydın görünürdü. İspan futbolçu geriyə doğru səndələdi, stadionda isə heyrət dolu səslər yüksəldi.

Myles Lewis-Skelly və Declan Rice ani reaksiya göstərərək hadisə yerinə qaçdılar. Onların müdaxiləsi gərginliyi daha da böyümədən kəsdi. İkili Pubill-i meydandan, tunelə doğru müşayiət etdi, ispan oyunçunun narazılığı isə üzündən oxunurdu.

Gyokeres – müdafiəni dağıdan “divar”

“Atletico”nun əsəbləri təsadüfi deyildi. Gyokeres bu gecə Diego Simeone-nin müdafiə xətti üçün əsl işgəncəyə çevrildi. Gücü, hərəkətliliyi, topu qoruma bacarığı – hər hücumda adını yazdırdı. Rəqib mərkəz müdafiəçiləri onu nə yerdə, nə də havada saxlaya bildi.

Mikel Arteta oyundan sonra “Amazon Prime”ə açıqlamasında isveçli hücumçunun adını xüsusi vurğuladı. O, Gyokeresin çıxışını “möhtəşəm” adlandırdı və tribunaların hər dəfə onun topa toxunuşuna verdiyi reaksiyanı xatırlatdı. Baş məşqçi hücumçusunun işgüzarlığını, son üçdə bir zonada fiziki üstünlüyünü və komandaya verdiyi töhfəni “inanılmaz” sözləri ilə təsvir etdi.

Bu performans təkcə statistikaya yazılan qaçış məsafəsi və qazanılan mübarizələrlə ölçülmürdü. Gyokeres “Atletico”nun oyun planını pozdu, müdafiəçiləri yorub tükəndirdi, “Arsenal”ın ritmini isə daim yuxarıda saxladı. Pubill-in partlayan əsəbləri də məhz bu gərgin gecənin sonunda gəldi.

Arteta üçün ən güclü gecə

Meydandakı qısa dava-dalaş gündəmin ilk dəqiqələrini oğurlasa da, Arteta üçün əsas mövzu aydın idi: tarix. İspan mütəxəssis komandanı iki onillikdən sonra yenidən Çempionlar Liqasının finalına çıxardı və bunu klubun yalnız ikinci belə uğuru kimi dəyərləndirdi.

O, stadiondakı enerjini və atmosferi “bu kluba gəldiyim gündən bəri yaşamadığım bir şey” kimi təsvir etdi. Matçdan əvvəl arenanın ətrafında qurulan mənzərə, məşqçinin sözləri ilə desək, “xüsusi və təkrarsız” idi. Azarkeşlər hər topa, hər təkbətək mübarizəyə, hər tərslik anına sanki meydandakı oyunçularla birgə reaksiya verdi.

Arteta komandanın meydanda “hər şeyini qoyduğunu” dedi, futbolçuların fədakarlığını ön plana çıxardı və klubun hər bir üzvü ilə qürur duyduğunu vurğuladı. Onun üçün bu, sadəcə bir mərhələ keçidi deyildi; “Arsenal”ın Avropadakı kimliyinin bərpası idi.

Budapeştə uzanan yol

İndi London klubu üçün növbəti dayanacaq Budapeşdir. Rəqib – “Paris Saint-Germain” və ya “Bayern Munich”. İki nəhəngdən biri.

“Arsenal” isə bu gecə göstərdi ki, artıq bu səhnəyə yad deyil. Saka-nın soyuqqanlı qolu, Gyokeresin cəbhə xəttində tükənməyən mübarizəsi, Rice-ın liderliyi, tribunaların coşqusu – hamısı bir araya gəlib iyirmi illik fasiləni sildi.

Meydanı tərk edərkən tablo sadə idi: 1:0. Amma bu hesabın arxasında sual daha böyükdür: bu dəfə “Arsenal” son addımı da ata biləcəkmi?