Arsenal yay planlarını pərdə arxasında qurur, amma pərdənin arxasından görünənlər artıq maraq doğurur. Klubun bu yay satmalı olduğu, transfer strategiyasına isə Andre Berta-nın rəhbərlik edəcəyi artıq məlumdur. Kimlərin gələ biləcəyi isə hələ də dumanlıdır.
Bu dumanı bir az da olsa yarıb keçən iki ad var: Sandro Tonali və Anthony Gordon. Hər ikisi də Newcastle United formasında, hər ikisi də Londonun şimalı üçün real hədəf kimi çəkilir.
Milyarderlər, amma məhdudiyyət altında
Şimal-şərqdə pul az deyil. Lakin Premyer Liqa-nın maliyyə qaydaları Newcastle kimi klubların əl-qolunu bağlayır. The Telegraph-ın məlumatına görə, düzgün qiymət masa üzərinə qoyularsa, həm Tonali, həm də Gordon üçün “icazə” çıxa bilər.
Yəni, qapı bağlı deyil. Sadəcə, kilidin açarı baha başa gələcək.
Arsenal son illərdə transfer bazarında kursunu dəyişib. Mikel Arteta dövründə klub təkcə qitədən gənc istedadlar axtaran modeldən uzaqlaşıb, daxili bazara – Premyer Liqa oyunçularına daha çox yönəlib. Ötən yay təkcə Kepa Arrizabalaga, Noni Madueke, Christian Norgaard və Eberechi Eze üçün xərclənən məbləğ 120 milyon funtu keçmişdi. Bu, strategiyanın təsadüfi olmadığını göstərir.
Gordon – sol cinah üçün sarsıdıcı mesaj
Arsenal-ın sol cinahı uzun müddətdir müzakirə mövzusudur. Leandro Trossard – Arteta-nın daxili bazardan növbəti uğurlu gedişi – və Gabriel Martinelli keyfiyyətlidir, amma “elit səviyyə” məsələsində suallar çoxalıb.
Gordon məhz bu zonanı yenidən yandırmaq üçün nəzərdə tutulmuş addım ola bilər. Newcastle-da səviyyəsini xeyli qaldırıb, ritmi, aqressivliyi, topu irəli daşımaq qabiliyyəti ilə fərqlənir. Amma başqa sual da var: o, öz mövqeyində dünyanın ən yaxşılarından birinə çevrilə bilərmi? Yoxsa Arsenal sadəcə yaxşıdan bir az daha yaxşı oyunçuya böyük pul xərcləyəcək?
Bu, Arteta və Berta-nın cavab tapmalı olduğu əsas dilemmlərdən biridir.
Tonali – artıq dolu olan mövqeyə lüks əlavə?
Tonali haqqında şübhə azdır. Bir çoxlarının gözündə o, Premyer Liqa-nın ən komplekt mərkəz yarımmüdafiəçilərindən biridir. Temp, mövqe seçimi, ötürmə keyfiyyəti, oyun oxuma – paket tamdır.
Amma Arsenal-ın mərkəzi artıq sıxdır. Declan Rice sol “səkkiz” rolunda komandaya həm topdan öncə, həm topla, həm də topsuz fazada dayaq olur. Tonali də məhz bu zonada özünü ən rahat hiss edir.
Burada isə taktiki paz yaranır. İtalyan futbolçu az oynaya biləcəyini bilib buna razı olacaqmı? Yoxsa Arteta Rice-ı daha dərin – klassik dayaq yarımmüdafiəçisi roluna çəkib, onu Martin Zubimendi tipli hədəfdən imtina edəcək şəkildə yenidən mövziləşdirməyi planlaşdırır? Heç biri üçün hazırda zəmanət yoxdur.
Tonali-nin gəlişi keyfiyyəti qaldırar, amma bu, həm də böyük məbləğin artıq kifayət qədər güclü olan sahəyə yatırılması deməkdir. Bu qərar, xüsusilə digər mövqelərdə ehtiyaclar qabarıqkən, klub daxilində ciddi müzakirə tələb edir.
Doğru pulu, doğru yerə xərcləmək
Bir tərəfdə maliyyə qaydalarının sıxdığı, amma satmağa məcbur qala bilən Newcastle, digər tərəfdə isə çempionluq yarışında incə toxunuş axtaran Arsenal dayanıb. Hər iki klub üçün bu yay qərarlar mövsümün taleyini dəyişə bilər.
Gordon və Tonali “əlçatan” olduqları anda London klubu üçün sual təkcə budur: bu qədər pulu məhz bu iki ada yatırmaq, Arteta-nın komandasını son addımı atmağa yaxınlaşdıracaq, yoxsa başqa mövqelərdə buraxılan boşluqlar yenə bir addım çatmamağın səbəbi olacaq?
