Arsenalın Qələbə Paradı: 22 İldən Sonra İlk Çempionluq

Şimal Londonda gün hələ tam qızmamışdı ki, Islington küçələri artıq qırmızıya bürünmüşdü. On illərlə gözlənilən an nəhayət gəlmişdi: Arsenal, 22 ildən sonra ilk Premier League çempionluğunu şəhərə qaytarırdı. Bu, sadəcə bir yürüş deyildi. Klub tarixinin ən gurultulu, ən emosional günlərindən biri idi.

Avtobus yol boyu irəlilədikcə, sanki hər pəncərədən, hər balkondan bir bayraq sallanırdı. Minlərlə yox, yüz minlərlə azarkeş küçələrə axışmışdı. Köhnə nəsil bu səhnələri 90-cı illərin sonundan xatırlayırdı, gənclər isə ilk dəfə belə bir paradın şahidi olurdu. Nəsillər bir-birinə qarışmışdı, amma səs birdi: çempionun adı səslənirdi.

Bu günün ritmini yalnız qışqırıq və mahnılar yox, obyektivlər də tuturdu. Klubun Creators Club layihəsinin üzvləri – Susana Ferreira, Josh Upton, Kya Banasko, Lily Craigen, Jahnay Fyffe, Romel Birch, Matt Dingle, Lowernorthbank və Raiyan Tafiq – səhərdən axşama qədər meydanda idilər. Onlar sadəcə qeyd etmirdilər. Hər kadrda bu mövsümün həsrətini, gərginliyini, nəhayət, rahat nəfəs alan bir şəhərin sevincini dondururdular.

Bir kadrda avtobusun üstündə əlində kubokla qışqıran futbolçu, növbəti fotoda gözləri dolmuş yaşlı azarkeş. Bir yanda uşaq ilk dəfə çempion Arsenal görür, digər yanda illərin abunəçisi öz yerində dayanıb, sanki illərdir gözlədiyi səhnəni nəhayət təsdiqləyir. Şəhər bu fotolarda həm səs-küylü, həm də qəribə dərəcədə səmimi görünür.

Küçələrdə bayraq dənizi dalğalanarkən, Creators Club üzvlərinin çəkdikləri fotolar bu günə başqa rakursdan baxmağa imkan verir. Qalibiyyət paradı, çoxdan yazılmalı olan bir hekayənin son səhifəsi kimi idi. İndi o səhifələr artıq şəkillərdə yaşayır.

Bu günün yadda qalan tərəfi yalnız kubokun şəhərə qayıtması deyildi. Arsenal ailəsinin – futbolçudan azarkeşə, yaradıcı gənclərdən klub işçilərinə qədər – bir ritmdə döyündüyünü görmək idi. Və indi sual sadədir: bu parad, yeni bir hökmranlığın başlanğıc səhnəsidir, yoxsa 22 il sonra yenidən qazanılmış, daha da qiymətli bir xatirə?