Arteta və Jesus: Minnətdarlıq və Gələcək Ümidləri
Mikel Arteta-nın keçmiş hücumçusu Gabriel Jesus-la bağlı dedikləri İngiltərə mediasında “səngər savaşı” kimi təqdim olunur. Başlıqlar alov püskürür, sitatlar isə əslində xeyli sakitdir.
“Bitter Arsenal transfer exit”, “row escalates”, “hits back”, “blasts” – qəzetlərdən və saytların “clickbait” sexindən çıxan sözlər bunlardır. Amma Arteta-nın öz dilindən gələn ton tamam fərqlidir.
“Çox təəccübləndim, açığı, xüsusən də ona görə ki, Gabriel-lə paltardəyişmə otağında fərdi söhbət etmişdim. Hansı sözlərin deyildiyini bilmirəm, problem deyil.
“Bir-birimizə işlətdiyimiz sözlər yalnız minnətdarlıq idi. Ona görə də bilmirəm, yaxşıdır. Bəzən başa düşürəm ki, pis xəbər və ya insanların gözləmədiyi xəbəri çatdırmalı olanda reaksiyalar emosional olur. Kimsə pis polisi oynamalıdır. Əgər bu mənə düşürsə, edəcəyəm. Və bunu anlayıram.
“Əsas olan odur ki, adətən üç ay, altı ay sonra nə baş verir. Trossard gələndə, hamımızla birlikdə paltardəyişmə otağında olanda, atmosfer və münasibət necə olur. Və Allaha şükür, indiyə qədər gedən bütün futbolçularla müəyyən vaxtdan sonra münasibət həmişə çox yaxşı olub. Ümid edirəm, bu dəfə də belə olar.”
Bu sözlərdən “münaqişə”, “partlayış”, “şok hücum” çıxarmaq üçün xeyli fantaziya lazımdır. Arteta nə qapını çırpır, nə də körpüləri yandırır. Əksinə, o, ayrılığın sərt tərəfini etiraf edir, amma qapını açıq saxlayır: minnətdarlıq, başa düşmə, gələcəkdə yenidən isti münasibət ümidi.
Medianın isə bunu “Arteta Jesus-u yerə vurdu” kimi satmağa can atması, artıq Premyer Liqa xəbərlərinin fonunda standart hal alıb. Bir cümlədə “gratitude” və “bad cop” keçirsə, ondan dram çıxarmaq üçün növbə gözləyən kifayət qədər başlıq ustası var.
“Üsyankar” Martinelli, “bitter” Jesus və real vəziyyət
Son günlərdə Arteta-nın başqa bir braziliyalı ilə – Gabriel Martinelli ilə bağlı qərarları da “üsyan”, “narazı paltardəyişmə otağı” kimi təqdim olunurdu. Gənc hücumçunun transfer ərəfəsində heyətdən kənar qalması “despotluq” kimi yazıldı.
Amma Arteta-nın Jesus barədə dedikləri göstərir ki, o, ayrılıqlara emosional şou kimi yox, zəruri idarəetmə qərarı kimi baxır. “Pis polis” obrazını öz üzərinə götürdüyünü açıq deyir. Bu, bəzilərinin çəkdiyi tablo kimi “dressing room-u itirən” məşqçi obrazı deyil, məsuliyyəti öz üzərinə alan rəhbər obrazıdır.
Əslində, onun vurğuladığı əsas məqam budur: ayrılıq anındakı səs-küy yox, bir neçə ay sonra münasibətin necə qalması. O, Trossard nümunəsini çəkir, gedənlərin sonradan yenə komanda ilə isti bağ saxladığını deyir və Jesus üçün də eyni ssenarini arzulayır.
Bu fonun üzərinə “row escalates”, “hits back”, “blasts” yazmaq mümkündürmü? Yazılır. Amma mətndəki ton buna cavab vermir.
Premyer Liqa, köhnə sitatlar və “cavab” illüziyası
Eyni şişirtmə xətti başqa yerdə də görünür. Mauricio Pochettino-nun 2016/17 mövsümündə “Chelsea”nin titulunun əlindən alınması barədə absurd təklifinə guya Premyer Liqanın “cavab verməsi” kimi təqdim olunan materialda da oxşar oyun qurulub.
Başlıq iddialıdır: “Premier League responds after Mauricio Pochettino calls for Chelsea to be stripped of title”. Amma mətndəki ilk cümlə belədir:
“Premyer Liqa rəhbərləri 2017-ci il titulu ətrafında yaranan qalmaqalda Chelsea-ni yüngül cəzalandırmadıqlarını israrla bildirir.”
Başqa sözlə, nə yeni qərar var, nə də kimsə “bəlkə Spurs-i çempion elan edək” deyir. Üstəlik, sitatların özü də azı bir aylıqdır. Yenidən qızardılıb “isti yemək” kimi masaya qoyulub.
Oxucuya isə elə təqdim olunur ki, guya Pochettino nəsə deyib, Premyer Liqa da təcili reaksiya verib. Halbuki, bu, sadəcə arxivdən çıxarılmış, yenidən qablaşdırılmış materialdır.
“Slam”, “hoodoo” və başlıq sənətinin sərhədləri
Başlıq oyunları təkcə Arteta və Premyer Liqa mövzusunda deyil. “The Sun” saytı Christopher Nkunku-nun Milan dövrü ilə bağlı sakit və diplomatik açıqlamasını “slams ex-Man Utd boss Amorim” kimi satır.
Nkunku nə deyir?
“Milan-ın qərarı? Bu, hörmət olunmalı seçimdir, amma niyə belə davrandıqlarını bilmirəm. Təəccübləndim. Hər halda, onlara yaxşı mövsüm arzulayıram. Milan-da zədə almadım, amma futbol fəlsəfəsi mənimkindən fərqli idi. Elə ki, bura qayıdıb öz futbolumu oynamaq imkanı yarandı, dərhal dəyərləndirdim.”
Bu mətndən “slam” çıxarmaq üçün sözün mənasını tamamilə boşaltmaq lazımdır. Tənqid var, bəli. Amma bu, peşəkar, sakit, faktiki izahdır, “qapı çırpma” deyil.
Eyni yanaşma “hoodoo” sözündə də görünür. “MailOnline” Manchester City-nin Old Trafford-dakı son nəticələrini “hoodoo” kimi təsvir edir: guya City orada illərdir qol vura bilmir, sirli bir lənət var. Reallıq isə belədir: 2023-dən bəri orada cəmi iki oyun, onlardan biri 0:0, digəri məğlubiyyət. Üç il əvvəlki 3:0-lıq qələbə isə sanki unudulub.
Bu, nə “lənət”dir, nə “hoodoo”. Sadəcə iki oyunda zəif nəticədir.
Futbol dramı meydanda bitmir, başlıqlarda davam edir
Arteta ilə Jesus arasında real gərginlik varmı? Ayrılıqdan sonra inciklik, məyusluq və emosional açıqlamalar hər zaman mümkündür. Baş məşqçinin “pis xəbəri” çatdıran tərəf olması da təbii gərginlik yaradır.
Amma hazırda ortada olan fakt budur: Arteta öz dililə “minnətdarlıq”, “anlayış” və gələcəkdə yaxşı münasibət ümidindən danışır. Jesus-un iradları isə media filtrlərindən keçərək səs-küylü paketdə təqdim olunur.
Bu qarşıdurma həqiqətən böyüyəcək, yoxsa sadəcə bir neçə başlıqdan sonra gündəmin dibinə enəcək? Mövsümün gedişi, Jesus-un yeni klubdakı rolu və Arsenal-ın hücum xəttinin performansı bu sualın cavabını meydanda verəcək.
