Arteta-nın Qəzəbli Arsenal-i: Dublin Gecəsində Səhvlərin Bahası

Arsenal üçün bu, adi bir hazırlıq oyunu deyildi. Skor lövhəsindəki 3:1 məğlubiyyətdən çox, Mikel Arteta-nın dediyi kimi, paltardəyişmə otağında “qaynayan” əsəblər yadda qaldı. Komanda səhvlərlə yüklənmiş ilk hissədən sonra Real Betis-ə uduzdu, amma baş məşqçinin tonundan hiss olunurdu: bu qəzəb mövsüm öncəsi planın bir hissəsinə çevriləcək.

Erkən şok, soyuq duş

Dublin axşamı Arsenal üçün doqquzuncu dəqiqədə çətinləşdi. Künc zərbəsi, heç bir təhlükə vəd etməyən adi bir epizod kimi görünürdü, amma Kepa Arrizabalaga topa toxuna bilmədi, arxa dirəkdə isə Rodrigo Riquelme fürsəti qaçırmadı. Bir zərbə, bir qol. Müdafiə xətti donub qaldı.

Arteta eyni start “on birliyi”nə güvənmişdi – cümə günü Girona üzərində 4:1 hesablı qələbə qazanan heyət dəyişməz qalmışdı. Kai Havertz, Viktor Gyökeres və yeni transfer Christos Tzolis yenə də ilk dəqiqələrdən meydanda idi. Amma bu dəfə ritm başqa idi, konsentrasiya isə eyni deyildi.

Betis təzyiqi artırdıqca Arsenal-in arxa xəttində çatlar daha çox görünməyə başladı. Tzolis gözlənilmədən qızıl fürsət əldə etdi: Betis qapıçısı Álvaro Valles topu birbaşa onun ayağına oynatdı. Yay transferi önündə boş məkanda idi, amma qərar və icra çatmadı. Bu epizodun dəyəri bir neçə dəqiqə sonra tam göründü.

Nelson Deossa təxminən 30 metrdən inanılmaz güclü zərbə ilə topu yuxarı “doqquzluğa” sancdı. Kepa sadəcə baxdı. 0:2. Tribunadakı Arsenal azarkeşləri üçün bu, sadəcə hazırlıq oyunu deyildi – bu qədər boşluq, bu qədər məsuliyyətsiz zona müdafiəsi Arteta-nın standartlarına yad idi.

Qısa ümid, yenidən cəza

Arsenal buna cavab tapmağa çalışdı. Nəhayət, Tzolis sol cinahdan künc zərbəsi ilə səhvini qismən kompensasiya etdi. Valles bu dəfə vəziyyəti düzgün qiymətləndirmədi, Piero Hincapié isə cərimə meydanında yüksələrək hesab arasındakı fərqi azaltdı. 1:2 – oyuna qayıdış üçün siqnal kimi görünürdü.

Amma bu siqnal çox qısa sürdü.

Hissənin sonuna yaxın, Arsenal meydanın öz yarısında topu itirdi. Havertz-in səhv ötürməsi Betis üçün dəvət məktubu oldu. Top Pablo Fornals-ın qarşısına düşdü, o da tərəddüdsüz zərbə ilə Kepa-nı yerində dondurdu. Qapıçı hərəkətsiz, tablo isə amansız: 1:3.

Məhz bu an Arteta-nın əsəblərinin tarıma çəkildiyi epizod idi. Müdafiə zonasında bu qədər zəif reaksiya, bu qədər boş buraxılan oyunçu – baş məşqçinin “standartlarımızın yanına belə düşməyən epizodlar” deyə işarə etdiyi məqamlar bunlar idi.

Paltardəyişmə otağında “od”

Fasilədə paltardəyişmə otağında sakitlik yox idi. Arteta özü etiraf etdi: komanda “çox əsəbi”, “çox narazı” idi.

Onun sözlərinə görə, oyunçular “çətin anlar” yaşayır, amma bu, məhz istədiyi reaksiyadır. O, nəticədən açıq şəkildə narazı qalsa da, 25 futbolçuya şans verildiyini xatırladaraq, görüşə müəyyən kontekst qatdı. Birinci hissədə əsas oyunçularla həm oyunun keyfiyyətini, həm də rəqabət gücünü ayrı-ayrı qiymətləndirdi – “bəzən fantastik anlar” gördüyünü dedi, amma cərimə meydanı ətrafında mübarizə standartlarının aşağı düşdüyünü vurğuladı.

Bu, sadəcə taktiki şərh deyildi. Daha çox xəbərdarlıq kimi səsləndi.

İkinci hissə: dəyişikliklər və sönən ritm

Arteta fasilədə kütləvi dəyişikliklərə əl atdı. Demək olar ki, tamamilə yeni komanda meydanda idi. Onlardan biri də müdafiəçi Gabriel idi – Braziliya millisinin Norveçə qarşı dünya çempionatının 1/8 finalındakı məğlubiyyətindən sonra ilk dəfə meydana çıxırdı. Onun üçün bu dəqiqələr daha çox ritm qazanmaq, oyuna qayıtmaq baxımından önəmli idi.

Oyunun özü isə ritmini itirdi. Nə Arsenal, nə də Betis qapı qarşısında həqiqi təhlükə yarada bildi. Top daha çox meydanın mərkəzində gəzişdi, pressinqin intensivliyi aşağı düşdü, kombinasiyalar isə kəsildi. Skor lövhəsi dondu, amma Arteta-nın yaddaşında başqa şeylər qaldı: fərdi səhvlər, konsentrasiya itkiləri, qısa müddətdə üç qol buraxan komanda reaksiyası.

Baş məşqçi sonradan bunu belə dəyərləndirdi: pis nəticə bəzən “daxildəki odu daha da alovlandırmaq” üçün lazımdır. Bu məğlubiyyətin də onun üçün belə bir rolu ola bilər.

Yanğın harada alovlanacaq?

Bu, hazırlıq görüşü idi, amma Arteta-nın reaksiyası göstərir ki, Arsenal üçün standartlar dəyişməyib. Qapı ətrafında bu qədər zəif mübarizə, bu qədər sərbəst buraxılan zərbələr, bu qədər bahalı səhv – bunlar sadəcə “yol qəzası” kimi bir kənara atılmayacaq.

Dublin gecəsi skorbordda 1:3 yazdı. Daha önəmlisi isə paltardəyişmə otağında yaranan o “qəzəb” idi. İndi sual budur: bu od, yeni mövsüm başlayanda Arsenal-i daha sərt, daha ac, daha tələbkar komandaya çevirəcək, yoxsa bu xəbərdarlıq siqnalı vaxtında dəyərləndirilməyəcək?