ASEAN Championships: Sinqapur və İndoneziya qarşılaşması
Sinqapurda səhnə qurulub. ASEAN Championships-də bu il “Lions” üçün indiyə qədərki ən gərgin axşam yaxınlaşır, amma baş məşqçi Gavin Lee-nin mesajı dəyişmir: sakit qalın, öz oyununuzu oynayın.
Sakitlik içində gərginlik
Cümə axşamı keçirilən oyunöncəsi mətbuat konfransında Lee-nin səsi tribunaların sabahkı gurultusundan əvvəlki son sakit ton kimi səsləndi. O, komandasının yanaşmasını bir cümlə ilə yığcamlaşdırdı: “sakit və ölçülüb-biçilmiş”.
Sabahkı rəqib – İndoneziya. Məkan – ev, dolu tribunalar, tam bilet satışı. Təzyiq? Maksimum.
“Sabah çətin oyun olacaq, bunu gözləyirik. Amma evdə oynayırıq, böyük azarkeş kütləsi qarşısında, stadion tam dolu olacaq”, – deyə Lee vurğuladı.
Hisslər yüksəlib, emosiyalar daşır, amma o, bu dalğanı idarə etmək istəyir: bir az soyuqqanlılıq, bir az intizam, qalanını isə meydanda futbol həll etməlidir.
Hesab sadədir, risk böyük
“Lions” ilk üç oyunda məğlub olmayıb. Kambocaya qarşı 2:1, Timor-Lesteyə qarşı 2:0, ardından Vyetnamla səfərdə qolsuz bərabərlik. Nəticə: A qrupunda yeddi xal və yalnız top fərqinə görə Vyetnamın ardınca ikinci pillə.
İndoneziya altı xalla üçüncüdür. Kağız üzərində hesab asandır: Sinqapur uduzmasa, yarımfinaldadır. Uduzsa, turnirlə vidalaşır və yol İndoneziyaya açılır.
Bu qədər açıq riyaziyyata baxmayaraq, Lee oyuna yanaşmanı hesabdan yox, performansdan qurmaq niyyətindədir. O, komandasının düşüncəsini xatırlatdı: yarışa girəndə məqsəd o idi ki, talelərini oyunlarının keyfiyyəti müəyyən etsin, yoxsa tabloya baxıb qorxulu ssenarilər qurmasınlar. Bu prinsipin sabah dəyişməyəcəyini də açıq dedi.
Amma reallıq da var. Son dəqiqələrdə vəziyyət tələb etsə, hesab meydandakı qərarlara təsir edəcək. Lee bunu gizlətmədi: lazım olan anda ağıllı qərarların veriləcəyini, risklə hesabın tarazlığının ölçüləcəyini işarə etdi.
Yaralı İndoneziya, amma hələ ayaqdadır
Sinqapurun qarşısına çıxacaq İndoneziya yalnız xal üçün gəlmir. Onlar Vyetnamdan alınan 0:3-lük ağır məğlubiyyətin yarasını da daşıyırlar. Bu yara həm acı verir, həm də acıq.
Baş məşqçi John Herdman komandasını bir cümlə ilə təsvir etdi: “yaralı və ac”. Bu, sadəcə emosional şüar deyil, sabahkı oyunun ruh halının xülasəsidir. O, turniri qazanan ilk İndoneziya komandası olmaq barədə suala cavab verərkən hisslərini gizlətmədi: nə üçün burada olduqlarını çox yaxşı bilirlər və vaxt itirməyə niyyətləri yoxdur.
Əgər məqsədə çata bilməsələr, Herdman üçün bu, sadəcə bir uğursuz nəticə olmayacaq. O, bu imkanı “barmaqların arasından sürüşüb bir daha qayıtmayan şans” kimi təsvir edir. Məhz buna görə sabahkı İndoneziyanın “heç kimlə zarafat etməyəcəyini” açıq şəkildə bildirir.
İki fərqli güc, bir oxşar keyfiyyət
Herdman rəqibi də yaxşı oxuyub. Onun gözündə Sinqapur “yaxşı təşkilatlanmış” və asanlıqla qol buraxmayan komandadır. Müdafiədə sıx, kollektiv düşüncəyə söykənən, psixoloji olaraq da tez qırılmayan bir rəqib.
O, bu qarşılaşmanın çətinliyini gizlətmir: qarşılarında yaxşı rəqib var, amma eyni zamanda öz kimliklərini də xatırladır. İndoneziya heyətində təcrübəli oyunçularla yanaşı, aclığı böyük olan gənclər də var. Bu cür oyunlar üçün yaşayırlar, belə axşamlarda böyüyürlər.
Komanda son illərdə Asiya səhnəsində ciddi iz buraxıb. Dünya çempionatının Asiya zonası seçmələrində dördüncü mərhələyə qədər irəliləyiblər – bu, Cənub-Şərqi Asiya komandaları üçün indiyə qədərki ən dərin yürüşdür. Gələn ilin Asian Cup turnirinə də vəsiqə qazanıblar; Tayland, Vyetnam və Sinqapurla yanaşı, regionun ön sırasındadırlar.
Bu turnirdə bir sıra əsas oyunçuları çatmır, amma yenə də heyətdə Sandy Walsh, Jordi Amat, Thom Haye kimi adlar var. Keyfiyyət yerindədir, nüvə dəyişməyib.
Zərbədən sonra cavab oyunu
Meydanda bu kimliyi qorumaq üçün isə yalnız adlar kifayət etmir. Yarımmüdafiəçi Marc Klok bunu açıq şəkildə ifadə etdi: turnirə yüksək özünəinamla başladılar, amma bir neçə gün əvvəl ciddi zərbə aldılar. Futbolda da, həyatda da bu olur. Əsas sual – cavabı necə verəcəksən?
Onun fikrincə, komandanın həqiqi kimliyi məhz çətin anda, yıxılandan sonra necə qalxdığı ilə ölçülür. Sabah İndoneziya üçün bu imtahan günüdür.
Sinqapur üçün isə bu, başqa cür sınaqdır. Evdə oynamaq həm üstünlükdür, həm də yük. Tribunalar dəstək verir, amma eyni zamanda hər səhvi böyüdür. Lee sakitlik istəyir, amma stadionun ritmi başqa mahnı oxuya bilər.
Bir tərəfdə məğlubiyyətdən qayıtmaq istəyən “yaralı və ac” komanda. Digər tərəfdə hesabı qorusa, yarımfinala çıxacaq, amma öz oyun fəlsəfəsindən dönmək istəməyən ev sahibi.
ASEAN Championships üçün adi bir qrup oyunu deyil bu. Kim öz sinirinə, kim öz instinktinə daha çox güvənəcək – cavab artıq meydanın otunda gizlənib.
