Aston Villa 4:0 Nottingham Forest: UEFA Europa League finalına yüksəliş
Bir həftə əvvəl hələ tərəddüd, bu axşam isə tam hökmranlıq. Aston Villa, Villa Park-da Nottingham Forest-i 4:0 məğlub edib, ümumi hesabda 4:1-lə UEFA Europa League finalına yürüşünü tamamladı. Birinci oyundakı bütün üstünlük, bütün ümidlər bu stadionun divarları arasında dağıldı.
Forest bu yarımfinala beş oyunluq qələbə seriyası ilə, özündən əmin gəlmişdi. Villa isə üç ardıcıl məğlubiyyətin təzyiqini daşıyırdı. Kağız üzərində balans var idi. Meydanda yox.
Holte End-in basqısı və Buendia imzası
Oyunun ilk dəqiqələrindən Villa, Holte End-ə tərəf hücuma atıldı. Tribunalardan gələn səs-küy Forest-i boğurdu, amma Vitor Pereira-nın komandası ilk dalğanı sanki dəf etmiş kimi görünürdü. Topa daha çox sahib olmaq, tempi salmaq, tribunaları sakitləşdirmək – plan aydın idi.
Ta ki Emiliano Buendia səhnəyə çıxana qədər.
Xırda addımlarla iki rəqibini keçdi, cərimə meydançasına yaxınlaşdı və topu Ollie Watkins-ə “gümüş boşqabda” təqdim etdi. Başında əvvəlki toqquşmadan qalın sarğı, amma vuruşunda heç bir tərəddüd yox idi. Watkins yaxın məsafədən zərbəni qapıya sancdı, hesabı ümumiləşdirdi və stadionun səsini daha da yüksəltdi. Forest-in bir həftəlik üstünlüyü bir anda silindi.
Bu qol oyunun emosional qırılma nöqtəsi idi. Villa inandı. Forest-in ayaqları ağırlaşdı.
VAR, penalti və Buendia-nın soyuqqanlılığı
Fasilədən sonra Pereira reaksiya verdi. Ryan Yates oyuna daxil oldu, mübarizəni sərtləşdirmək, mərkəzi bərkitmək üçün. Amma Villa artıq ritmini tapmışdı, Forest isə sadəcə hadisələrə cavab verirdi.
Həlledici epizod texnologiyanın köməyilə gəldi. Cərimə meydançasında Pau Torres-in köynəyindən açıq-aşkar dartılmanı hakim meydanda görmədi, VAR isə gördü. Nikola Milenkovic-in bu səhvi monitora baxışdan sonra penalti ilə cəzalandırıldı. Qərar aydın idi.
Topun arxasına yenə Buendia keçdi. Bütün Villa Park nəfəsini saxlamışdı. Argentina yarımmüdafiəçisi zərbəsini inamla yerinə yetirdi, hesabı 2:0 etdi və yarımfinalı faktiki olaraq Villa-nın xeyrinə bağladı. Buendia oyunun tempini, emosiyasını, Forest-in isə ümidini idarə edirdi.
McGinn qayıdır və dağıdır
Forest-in geri dönüş ehtimalını tamamilə silən isə kapitan oldu. John McGinn bu qarşılaşmadan əvvəl Tottenham-a qarşı ağır məğlubiyyəti buraxmışdı, amma bu axşam tam fərqli bir hekayə yazdı.
Morgan Rogers iki dəfə cinahdan mükəmməl ötürmə göndərdi, McGinn isə hər ikisində cərimə meydançasına gecikmədən, ağılla daxil oldu. Birinci zərbəsini aşağı, küncə vurdu. İkincisində də eyni soyuqqanlılıq, eyni dəqiqlik. İki qol arasında cəmi 156 saniyə vardı, amma bu qısa müddət Forest üçün mövsüm boyu qurulan bir yuxunun dağılması qədər ağır gəldi.
Villa Park coşqu içində idi. Bu, sadəcə final bileti deyildi, həm də son illərin bütün məyusluqlarına verilən emosional cavab idi.
Emery üçün cavab, Villa üçün tarix
Son həftələrdə nadir də olsa tənqid olunan Unai Emery bu axşam karyerasının ən güclü cavablarından birini verdi. Gözlənilməz şəkildə yarımmüdafiədə başlayan Victor Lindelof meydanın mərkəzində divar kimi dayandı. Watkins və Buendia isə hücum xəttində Forest-i hissə-hissə sökdülər.
Emery artıq altıncı dəfə böyük Avropa finalına çıxır və bunların hamısı UEFA Europa League-dədir. Bu rəqəmdən yuxarıda yalnız Giovanni Trapattoni dayanır. Villa isə 1982-ci ildən bəri ilk dəfə böyük Avropa finalına yüksəlib. Aradan 44 il keçib.
Bu 4:0 həm də tarix kitabları üçün rəqəmdir. Avropa turnirlərində ingilis klubları arasında bu mərhələdə indiyədək belə böyük fərq qeydə alınmamışdı. Yarımfinalda sonuncu dəfə bu cür dominantlıq Manchester United-in Roma üzərində 6:2-lik qələbəsində görülmüşdü.
Ollie Watkins və John McGinn indi Aston Villa-nın Avropa turnirlərində ən məhsuldar oyunçuları siyahısının zirvəsini bölüşür – hərəsinin 11 qolu var.
Şahzadə tribunada, paltardəyişmə otağında sevinc
Bu gecənin fonunda başqa bir detal da diqqətdən qaçmadı. Prince William tribunada hər qol zamanı emosiyalarını gizlətmədi, xüsusən Buendia-nın penalti zərbəsindən sonra. Oyundan sonra isə paltardəyişmə otağına enərək Emery və futbolçularla birlikdə sevinci bölüşdü. İllərdir uğura ac qalan bir klub üçün bu, həm də simvolik dəstək idi.
McGinn oyundan sonra açıq danışdı: bu komanda “demək olar ki” komandasına çevrilmək istəmir. O, keçmişin – 1982-nin, 90-cı illərin kubok qaliblərinin – adlarını xatırlatdı və bu qrupun da həmin siyahıya düşmək istədiyini vurğuladı. Villa-nın enişləri, o cümlədən Premyer Liqa-dan düşməsi, son illərdəki yenidənqurma – hamısı bu gecənin fonunda daha mənalı görünürdü.
Watkins isə baxışı birbaşa finala yönəltdi. Unai Emery-nin belə oyunlara hazırlıqda ən yaxşılardan biri olduğunu dedi və bir cümlə ilə komandanın düşüncəsini özetlədi: “İndi ora gedib qazanmaq lazımdır.”
Forest-in boşalan ehtiyat skamyası və acı reallıq
Forest üçün bu gecə sadəcə ağır məğlubiyyət deyildi, həm də fiziki limitlərin sərt xatırladılması idi. Vitor Pereira mətbuat konfransında Morgan Gibbs-White-ın niyə oyuna daxil olmadığını izah edərkən, ehtiyat skamyasının real vəziyyətini açdı.
Cəmi üç futbolçu – Lorenzo Lucca, Dilane Bakwa və Ryan Yates – tam oynamağa hazır idi. Üç futbolçu zədəli, akademiyadan gətirilmiş gənclər və Murillo isə risk altında. Baş məşqçi açıq şəkildə dedi: bu səviyyədə, bu mərhələdə Aston Villa ilə rəqabət aparmaq üçün sadəcə yetərli resursları yox idi. Üstəlik, bərpa üçün bir gün az vaxt.
Forest son üç böyük kubok yarımfinalının hamısında ələnib: League Cup-da Manchester United, FA Cup-da Manchester City, indi isə Europa League-də Aston Villa. Yarımfinal səviyyəsinə qalxmaq bacarığı var, amma son addım hələ də çatmır.
Pereira üçün bu məğlubiyyət acı, amma tanış dərs oldu. Üç gün sonra Premyer Liqa-da güclü rəqibə qarşı həyati vacib oyun var və o, tək bir arzunu dilə gətirdi: daha çox zədə olmasın.
Növbəti dayanacaq: Turf Moor və İstanbul
Aston Villa indi tarixlə üz-üzədir. Klub son 30 ildə ilk kubokunun bir addımlığındadır. Növbəti Premyer Liqa oyunu artıq düşməsi rəsmiləşmiş Burnley-ə qarşı Turf Moor-da olacaq. Amma Villa azarkeşlərinin fikri, etiraf etmək lazımdırsa, artıq İstanbulda, Freiburg-la finaldadır.
Forest isə tamam fərqli cədvəl mübarizəsinin içindədir. Premyer Liqa-da qalmaq uğrunda savaş davam edir və növbəti rəqib evdə Newcastle olacaq. Bu, emosional deyil, soyuq hesab kitabı oyunu olacaq.
Villa üçün isə sual artıq budur: bu gecənin səsi, Holte End-in coşqusu İstanbulda kubok qaldırmaq üçün yetərli olacaqmı?
