Aston Villa-nın ağır məğlubiyyəti: Tyrone Mings-in çöküşü

Heç kim asan olacağını deməmişdi.

Aston Villa müdafiəçisi Tyrone Mings final fitindən sonra meydanın ortasında diz çöküb qaldı. Üzündəki ifadə, Unai Emery-nin komandasının hazırkı halını hər cür statistikadan yaxşı izah edirdi: evdə Nottingham Forest-ə 1:2, dörd oyunda üçüncü məğlubiyyət, suallar isə getdikcə artır.

Yayda yenilənmiş komanda, yenidən qurulmuş ümidlər, amma eyni köhnə problem: xal cədvəlində dərin eniş. Villa nəhayət 372 dəqiqəlik qol qurasını qırdı, amma bu, xəstəliyin yox, sadəcə simptomun dəyişdiyini göstərdi. Bazar günü Coventry, Brighton-a qalib gəlsə, Emery-nin komandası turnir cədvəlinin ən dibinə enəcək.

Bu, klub tarixində dördüncü dəfədir ki, Villa yüksək liqada ilk dörd oyunda qələbə üzünə həsrət qalır – 1992-93, 1997-98, 2025-26 və indi. Ssenari isə qəribə dərəcədə tanışdır: ötən mövsüm də başlanğıcda eyni hal yaşanmış, sonra isə mövsüm dördüncü pillə, üstəlik tarixi Europa League qələbəsi ilə bitmişdi. Amma may ayının sevinc səhnələri artıq çox uzaq xatirə kimi görünür.

Glasner-in şirin seriyası, Emery üçün acı davam

Bu dəfə səhnənin son sözünü Igor Jesus dedi. Gecikmiş, amma ölümcül zərbə. 90 dəqiqəyə iki dəqiqə qalmış, o, cərimə meydançasında Aaron Wan-Bissaka-dan tez reaksiya verib hesabı 2:1 etdi və Forest-ə 1994-dən bəri ilk dəfə Villa Park-da qələbə qazandırdı.

Bu qol Oliver Glasner üçün xüsusi idi. O, artıq Emery-yə qarşı keçirdiyi səkkiz oyunda məğlub olmayıb. Forest-in baş məşqçisi kimi ilk qələbəsini də məhz burada, bu təzyiq dolu atmosferdə aldı və bu, onun karyerasında ən ləzzətli qələbələrdən biri kimi yadda qalacaq.

İkinci hissə başlayar-başlamaz Liam Delap səhnəyə çıxdı. Cəmi 45 saniyə sonra Villa müdafiəsini yarıb keçdi və hesabı açdı. Onun daha bir qolu da sonradan qeydə alınmadı, amma yenilənmiş, aqressiv Delap-a Villa heç cür cavab tapa bilmədi.

Emery komandaya nəfəs vermək üçün dəyişikliklər etdi, oyuna dinamika qatmağa çalışdı. Alysson-un meydana çıxması isə ilk baxışda işə yaradı: braziliyalı hücumçu John McGinn-in ötürməsini başla tora qovuşdurdu və bu, onun İngiltərə futbolundakı ilk qolu oldu. Amma bu bərabərlik Villa üçün adətən olduğu kimi dönüş nöqtəsinə çevrilmədi.

Zədələr, qırmızı kart qəzəbi və 10 nəfərlə çöküş

Villa-nın axşamı təkcə nəticə ilə deyil, itkilərlə də ağırlaşdı. Hələ birinci hissədə mərkəz müdafiəçisi Pau Torres əvəz olundu, bu da onsuz da incə olan arxa xətti daha da zəiflətdi. Yay transferi Taylor Harwood-Bellis yenə də heyətə düşmədi və Emery-nin seçimləri daraldıqca daraldı.

Ən ağır zərbə isə sol cinahda gəldi. Ian Maatsen zədələnərək meydanı tərk etməyə məcbur oldu, halbuki Emery artıq bütün əvəzetmələrini etmişdi. Villa son dəqiqələri 10 nəfərlə keçirdi və məhz bu mərhələdə Forest ardıcıl hücumlarla meydan sahiblərini boğdu.

Maatsen-in zədəsi ilə bağlı qorxu realdır: sol cinah müdafiəçisinin topuq problemi uzunmüddətli ola bilər. Bu isə o deməkdir ki, Matteo Ruggeri gözlədiyindən xeyli tez əsas yükü daşımalı olacaq.

Emery matçdan sonra James McAtee-nin həmin epizodda meydandan qovulmalı olduğunu açıq şəkildə dedi, amma nəticəni buna bağlamaqdan imtina etdi.

O bildirdi ki, epizodu televiziyada izlədikdən sonra VAR-ın hakimi çağırmalı olduğunu düşünür: Maatsen-ə arxadan sərt müdaxilə, onun fikrincə, qırmızı vərəqəlik idi. İspaniyalı məşqçi, “Brighton”la oyunda Joao Gomes-in iki sarı vərəqə ilə qovulmasını qəbul etdiklərini xatırladaraq, bu dəfə qərarın fərqli olmalı olduğunu vurğuladı. Onun fikrincə, 10-a qarşı 10 vəziyyətində oyun başqa cür gedə bilərdi.

Amma bir cümlə ilə məsuliyyəti öz üzərinə götürdü: ikinci hissədə “çox, çox zəif” oynadıqlarını və bunun tamamilə onların – daha doğrusu, özünün məsuliyyəti olduğunu dedi.

Villa Park artıq qalaya bənzəmir

Rəqəmlər Villa Park-ın sürətlə cazibəsini itirdiyini deyir. Bir vaxtlar bu stadionda uduzmaq nadir hadisə idi. Cəmi bir il əvvəl Villa evdə liqa oyunlarında məğlubiyyət nə olduğunu bilmirdi. Sonra isə avqustda Oliver Glasner-in əvvəlki klubu Crystal Palace gəldi və 3:0 hesablı qələbə ilə bu seriyanı sındırdı.

O vaxtdan bəri Villa Park yavaş-yavaş qaladan çox, fürsət axtaran rəqiblər üçün meydançaya çevrilib. Palace Carabao Cup-da da burada 2:1 qazandı. Ötən mövsümün son 15 ev liqa oyununda dörd məğlubiyyət gəldi. Bəzi xallar isə yalnız son dəqiqə qolları ilə xilas olundu – Leeds-ə qarşı bir xal, Brighton və Sunderland-ə qarşı çətin qələbələr kimi.

FA Cup-da Newcastle-a 1:3 hesablı məğlubiyyət də eyni zəiflikləri üzə çıxarmışdı. Yeni mövsümdə isə açılışda çempion Arsenal-a 0:1, indi isə Forest-ə 1:2 – ardıcıl siqnallar artıq sadəcə təsadüf sayıla bilməz.

Bəli, bəzi yumşaldıcı amillər var. Yayda bir neçə əsas futbolçu getdi, komanda yenidən qurulur. North Stand-ın yenidən inşası səbəbindən tribunalardan biri boşdur, ümumi tutum azalıb, atmosfer də əvvəlki kimi sıx deyil. Amma bu qədər kəskin eniş, xüsusən də Emery dövründə evdə qurulan güclü auranı xatırlayanda, narahatlıq doğurmaya bilməz.

Keçən mövsüm Villa Park ən vacib anda yenə də işini görmüşdü: Europa League yarımfinalında Forest darmadağın edildi, Liverpool-a dörd qol vurularaq Champions League bileti təsdiqləndi. İndi isə eyni stadionda eyni rəqibə qarşı məğlubiyyət – paradoks təkcə emosional deyil, taktiki baxımdan da ağırdır.

Hücum susur, müdafiə dağılır

Forest Villa-nı həm fiziki, həm də taktiki cəhətdən üstələdi. Qonaqlar 22 zərbə endirdi, Villa cərimə meydançasında 32 toxunuş etdi. Rəqibin bu qədər rahat hərəkət etməsi, ev sahibinin müdafiə xəttinin nə qədər kövrək hala düşdüyünü açıq göstərdi.

Villa-nın cavabı isə çox zəif idi. Yeganə real təhlükə kimi yadda qalan epizod, Victor Lindelof-un komik görünən epizodu oldu: Matz Sels, Murillo və dirəyin birgə səyi onun qolu vurmasına imkan vermədi. Bu epizoddan başqa, hücum xətti uzun müddət kölgədə qaldı.

Emery Nicolas Jackson-u fasilədə əvəzləməklə riskə getdi. O, Seneqal hücumçusunun erkən sarı vərəqədən sonra meydanda qalmasının təhlükəli olduğunu düşündü və onun yerinə Tammy Abraham-ı meydana buraxdı – halbuki yayda onu satmaq istəyirdi. Bu da, komanda daxilindəki vəziyyətin nə qədər gərgin və qeyri-sabit olduğunu göstərən başqa bir detal idi.

Alysson-un qolundan sonra Emery daha iki bahalı silahı meydana atdı: Johan Manzambi və Ibrahim Mbaye – birlikdə 98 milyon funt sterlinqə başa gələn cütlük – ikinci hissədə debüt etdi. Amma nə ritmi dəyişə bildilər, nə də Forest müdafiəsini silkələyə.

Alejandro Garnacho isə yenə də ehtiyatda qaldı. Chelsea-dən icarəyə götürülən gənc futbolçu hələlik Emery-ni özünə inandıra bilməyib.

Gözlər Coventry və Tottenham-da – amma cavablar haradadır?

İndi Villa-nın təqvimi nəfəs almağa imkan vermir. Çərşənbə günü Carabao Cup-da səfərdə Coventry, ardınca isə liqada Tottenham səfəri. 30 milyon funt sterlinqlik mərkəz müdafiəçisi Taylor Harwood-Bellis-in CBS Arena-da nəhayət şans qazanması gözlənilir. Pau Torres-in durumu, Maatsen-in zədəsi, arxa xəttin bu qədər incəlməsi fonunda başqa variant da azdır.

Emery oyundan sonra yalnız hakimləri deyil, öz komandasını da sorğu-suala çəkdi. O, bərabərlik qolundan sonra niyə illərdir Villa Park-da gördüyümüz o klassik “qələbə yürüşü”nün gəlmədiyini başa düşmədiyini dedi. “Niyə formamızı itirdik, niyə oyuna nəzarət edə bilmədik?” – ispan məşqçi bunu indi yenidən oyuna baxaraq anlamağa çalışacaq.

Cavabları nə qədər tez tapsa, bir o qədər yaxşı. Çünki bu dəfə ötən mövsüm olduğu kimi dərinlikdən möhtəşəm dönüş hekayəsi yazmaq üçün vaxt, bəlkə də, bu qədər səxavətli olmayacaq.