Gewiss Stadium-da duel topa nəzarət ilə nəticə arasındakı ziddiyyəti açıq göstərdi. Borussia Dortmund 56% topa sahib olma və 515 ötürmə ilə oyunun ritmini kağız üzərində diktə edən tərəf idi, lakin məkanı idarə edən Atalanta oldu. İtalyanlar 3-4-2-1 quruluşunda daha çox şaquli, birbaşa hücumlara üstünlük verərək 44% topa sahib olma ilə belə oyunun təhlükə zonasını nəzarətdə saxladılar. İlk hissədə 2:0-lıq üstünlük və ümumi 4:1 hesabı göstərdi ki, Atalanta az topa sahib olsa da, daha sürətli keçidlər və cəza meydançasına yönəlmiş hücumlarla rəqibin yüksək quruluşlu oyununu cəzalandırdı. Dortmundun topa sahib olmasına baxmayaraq xG-də (0.93) geri qalması da onların daha çox “steril dominasiya” etdiyini təsdiqlədi.
Hücum effektivliyi
Atalanta-nın hücum planı rəqibin strukturunu tez yarmaq və mümkün qədər tez cəza meydançasına girmək üzərində qurulmuşdu. 14 ümumi zərbənin 12-si cərimə meydançası daxilindən gəldi, bu da onların keyfiyyətli zonalara sistemli şəkildə daxil olduğunu göstərir. 8 “qapıya zərbə” və 2.49 xG fonunda 4 qol vurmaq – bu, nə yalnız həcm, həm də keyfiyyət baxımından üstünlük idi. 5 künc zərbəsi də (Dortmundun 1 küncünə qarşı) Atalanta-nın rəqib qapısı önündə daha çox təzyiq yaratdığını göstərir.
Dortmund isə 7 ümumi zərbə ilə məhdud qaldı, hamısı cərimə meydançası daxilindən olsa da, yalnız 4-ü qapı istiqamətinə düşdü. Bu, onların topa sahib olarkən Atalanta-nın mərkəz blokunu yarmaqda çətinlik çəkdiyini göstərir. 0.93 xG ilə 1 qol vurmaq normal səmərəlilikdir, amma belə topa sahib olma və ötürmə üstünlüyü fonunda bu rəqəm, hücumların daha çox yan zonalarda ilişib qaldığını, mərkəzdə isə sıx bloku deşə bilmədiklərini işarə edir. Atalanta-nın 3-4-2-1-i Dortmundun eyni quruluşunu daha aqressiv və dikey interpretasiya ilə üstələdi.
Müdafiə intizamı və intensivlik
Atalanta 17 qayda pozuntusu ilə daha aqressiv, oyunu qıran yanaşma sərgilədi. Bu, Dortmundun ritm qurmasına mane olmaq və onların kombinasiyalarını tez kəsmək üçün şüurlu strategiya təsiri bağışlayır. Buna baxmayaraq yalnız 1 sarı vərəqə almaları, faulların əsasən nəzarətli zonalarda edildiyini göstərir. Qapıçı Marco Carnesecchi-nin cəmi 3 seyv etməsi Atalanta-nın müdafiə strukturunun rəqibə çox az keyfiyyətli fürsət verdiyini göstərir.
Dortmund isə 10 faule baxmayaraq 4 sarı və 2 qırmızı vərəqə (biri oyundan əvvəl, digəri isə son saniyələrdə) ilə oyunu intizam baxımından itirdi. Xüsusilə son dəqiqələrdəki ikinci qırmızı və ümumilikdə 0 “goals_prevented” göstəricisi, həm fərdi, həm də kollektiv müdafiə səviyyəsində dağınıqlığı göstərir. Gregor Kobel-in 4 seyv etməsi rəqibin davamlı təzyiqi altında qalındığını təsdiqləyir, lakin onu xilas edən struktur dəstək kifayət qədər deyildi.
Nəticə
Sonda Atalanta-nın şaquli, cəza meydançasına yönəlmiş, yüksək intensivlikli oyunu Dortmundun topa əsaslanan, amma az təhlükə yaradan planını üstələdi. Effektivlik (14 zərbə, 4 qol, 2.49 xG) və aqressiv, amma idarə olunan müdafiə intizamı, rəqibin topa nəzarət üstünlüyündən daha dəyərli oldu.
