Avstraliya və Misir: Fasilə ərəfəsi hekayəsi
Avstraliya fasiləyə geridə yollandı, amma meydanın hekayəsi hesab lövhəsindən daha fərqli danışırdı. Topa daha çox sahib olan, ritmi diktə edən, fürsətlər quran tərəf əslində Socceroos idi. Misir isə bir anı tutdu, üstünlüyü aldı və sonra oyunu özünə sərf edən şəkildə xırdalayıb vaxtı yeyə-yeyə soyutdu.
Hakimlik, üstünlük və itirilən sarı vərəqə
Fasilə ərəfəsində Avstraliya düşərgəsindən gələn ilk ton narazılıq idi. Komandanın şərhi açıq idi: hakim epizodda üstünlük qaydasını tətbiq edib oyunu davam etdirdi, amma epizod bitəndən sonra geriyə qayıdıb rəqib oyunçunu cəzalandırmadı. Qaydalara görə gözlənilən sarı vərəqə havada qaldı. “Məyusedicidir, amma ikinci hissədə daha yaxşı olmalıyıq” – mesajın mahiyyəti bu idi.
Bu ton, əslində, birinci hissənin xülasəsi idi: Avstraliya çalışır, qaçır, riskə gedir, Misir isə hər fürsətdə oyunu qırır, ritmi pozur, faul qoparır, vaxtı yeyir. Hakimin beş dəqiqəlik əlavə vaxtı elan etməsi də gərginliyi artırdı. Üç dəqiqəlik su fasiləsi, qol, ard-arda yerdə qalan misirlilər – beş dəqiqə bu yarının tempinə, fasilələrin sayına baxanda çox az görünürdü. Bu, Misirin nə qədər ustalıqla vaxtı öldürdüyünün ən yaxşı sübutu idi. Və bu, Avstraliya üçün acı olsa da, eyni zamanda bir kompliment idi: rəqib onların ritmindən açıq-aşkar çəkinirdi.
Ucuz qol, bahalı dərs
Misirin yeganə qolu Avstraliyanın adətən güvəndiyi zonadan gəldi – standart vəziyyətdən. Komanda bu epizodlarda intizamına, mövqe oyununun dəqiqliyinə güvənməyi sevər, amma bu dəfə “ucuz” bir səhv bahalıya başa gəldi. Müdafiə xətti bir anlıq gec reaksiya verdi, vaxtında irəli çıxmadı, kiminsə ofsaydı pozması ehtimalı yarandı və Misir bundan maksimum fayda götürdü.
Avstraliya düşərgəsində məyusluğun kökü də məhz buradadır. Çünki plan aydındır: topa sahib olmaq, beş, altı, yeddi ardıcıl ötürmə ilə rəqibi qaçmağa məcbur etmək, arxa xətdə boşluqlar tapmaq. Bu anlar gəldikcə Socceroos meydanın müəyyən hissələrində “ciblər” tapır, oradan hücumu kəskinləşdirirdilər. Onlar bilirlər ki, bu oyunun açarı məhz budur: topu saxlamaq, səbr etmək, epizodları yığmaq. İkinci hissə üçün də inam buradan doğur: bunu bir az daha yaxşı etsələr, fürsətlər qaçılmaz olacaq.
Bos zədələnir, dinamika zərbə alır
Birinci hissənin ən ağır anı isə hesab yox, zədə idi. Jordan Bos – komandanın ən dinamik, cəsarətli oyunçularından biri – yerə yıxıldı və bir müddət ayağa qalxa bilmədi. Nəhayət, qalxdı, amma iki fizioterapevtin çiyninə söykənərək meydanı tərk etdi. Sol ayağının üstünə demək olar ki, heç yük verə bilmirdi. Tribunadakı hər kəs üçün bu mənzərə bəs edirdi: bu oyuna qayıdışı real görünmürdü.
Bu, təkcə bir dəyişiklik deyil, Avstraliyanın hücum planına ciddi zərbədir. Bosun sürəti, cizgi boyu reydləri, bir-birinə qarşı duellərdə cəsarəti rəqib üçün daimi təhlükə idi. Onun yoxluğunda Socceroos həm genişliyi, həm də gözlənilməzliyi müəyyən dərəcədə itirir.
Cərimə meydanında ikili epizod: əl, dartma və susan fit
Misirin qapısı önündə bir epizod isə Avstraliyanın narazılığını daha da artırdı. Cərimə meydanına asılan topa hücum edən avstraliyalı oyunçu iki müdafiəçi arasında sıxışaraq zəif də olsa başla zərbə endirdi. Müdafiəçilərdən biri – Rabia – topa qoluna yaxın zonada toxundu. Top əslində onun qoluna “vuruldu”, özü əlini topa aparmadı, amma bu toxunuş yenə də sual işarəsi yaratdı.
Hakim Nestor qolunu göstərərək “buna baxın” jesti etdi, amma oyunu davam etdirdi. Eyni anda arxa dirəkdə Volpato-nu Havez açıq-aşkar dartıb yıxdı. İki şübhəli epizod, bir cərimə meydanı, sıfır fit. Avstraliya oyunçuları əl qaldırdı, tribunalar reaksiya verdi, amma hakim mövqeyini dəyişmədi.
Misirin planı: sərtlik, hiylə, hesabı qorumaq
Misir oyunu asanlıqla vermir. Onlar Avstraliyanı hər top üçün işləməyə, hər hücum üçün əlavə enerji sərf etməyə məcbur edir. Topu ələ keçirdikləri an isə təhlükəni bir anda yarada bilirlər. Qollarını da elə belə bir “an”da tapdılar.
Mərkəzdə Ashour, məsələn, rəqibin hər toxunuşunda nəfəsini hiss etdirir. Bir epizodda Bosun əlindən aldığı faulla yerə yıxıldı və cərimə qazandı. Misir oyunçuları ikili mübarizələrdə sərt davranır, amma eyni zamanda hər toxunuşu da maksimuma qədər “sata” bilirlər. Bu teatr bu gün onlara işləyir.
Topun arxasına çəkildikdə isə birinci zonada çox sıx, intizamlı dayanırlar. Qol onları daha da rahatlaşdırıb: artıq geridə oturmaq, Avstraliyanı qaçmağa məcbur etmək, oyunu xırdalamaq üçün bəhanələri var. Vaxt keçdikcə hər yerdə yerdə qalan, ayaqqabısını düzəldən, topu uzaqdan gətirən misirlilər görünür.
Salahın kölgəsi və Herringtonun müdaxiləsi
Bütün bu xaosun içində bir ad hələ ki, tam səhnəyə çıxmayıb: Salah. O, hələ ən yaxşısını göstərməyib. Hamstring gərginliyi səbəbindən ehtiyatlı davrandığı hiss olunur, amma yenə də bir-iki dəfə arxaya sızmaqla, Souttar-ın çiynindən qaçmaqla nə qədər təhlükəli ola biləcəyini xatırlatdı. Onun bir qaçışı Herringtonun vaxtında müdaxiləsi ilə kəsildi. Yalnız bir saniyə geciksəydi, hesab fərqli ola bilərdi.
Avstraliyanın fürsətləri: Behich, Irankunda və itirilən anlar
Hesab fərqli olsa da, ən çox qol qoxusu yayan komanda Avstraliya idi. Sol cinahda Behich Hany ilə bir neçə dəfə təkbətək qaldı, onu keçdi, cərimə meydanına yaxınlaşdı. Bir hücumda onun başladığı reyd Circati-nin uzun atışı ilə davam etdi. Cərimə meydanına atılan bu “silah”a əvvəlcə Irvine, sonra Souttar yüksəldi, amma topa toxuna bilmədilər. Herringtonun yüngül zərbəsi topu Irankunda-ya ötürdü, o isə yenidən Behich-i tapdı.
Behich çox düşünmədi, güclü zərbə ilə yaxın dirəyi nişan aldı. Misirin qapıçısı aşağı enib sağ dirəyini qorudu, amma bu, Avstraliyanın ən parlaq anlarından biri idi. Elə bu epizodun ardınca Irankunda bir fürsət də qazandı, amma yenə son toxunuş çatmadı.
Bu anlar təsadüfi deyildi. Avstraliya topa sahib olduqca, ötürmələri ard-arda düzə bildikcə, Misirin blokunda çatlar açılırdı. Qalib gələn tərəf hələ ki, Misirdir, amma daha çox qol qoxusu yayan, daha çox risk alan, daha çox sual verən tərəf Avstraliyadır.
İkinci hissəyə doğru: alınacaqmı, ya yox?
Fasiləyə gedərkən tablo sadədir: Australia 0-1 Egypt. Amma bu hesab oyunun hekayəsini tam danışmır. Misir bir anı tutdu, üstünlüyü aldı və indi onu dişləri ilə qoruyur. Avstraliya isə oyunu oynayır, temp yaradır, fürsətlər qazanır, amma hələ ki, son toxunuş çatmır.
Suallar aydındır: Bos olmadan cinahdakı dinamika necə bərpa olunacaq? Hakimlik eyni sərtlikdə davam edəcək, yoxsa cərimə meydanındakı sərhədlər dəyişəcək? Və ən əsası – Avstraliya bu qədər qaçıb, bu qədər fürsət hazırlayıb, nəhayət, o “anı” tapa biləcəkmi?
Cavab ikinci hissədə gələcək. Buradan isə yalnız bir şey görünür: bu oyun hələ bitməyib. Və bu oyunun ritmi, istər-istəməz, Avstraliyanın ayaqlarında qalır.
