Balogun və Pepi: ABŞ hücum xəttinin Premyer Liqadakı gələcəyi
New York-da doğulan Folarin Balogun artıq böyük səhnənin dadını alıb. “Arsenal” akademiyasının məhsulu olan hücumçu London nəhənglərinin əsas komandasında cəmi 10 rəsmi oyuna çıxsa da, iki qol vurduğu “Europa League” matçları və ondan sonra gələn icarə mövsümü onun taleyini dəyişdi.
Fransada “Reims” forması ilə bir mövsümdə 22 qol – məhz bu göstərici 2023-cü ildə ona “Monaco”ya 40 milyon avroluq keçid qazandırdı. Knyazlıq klubunda geridə qalan mövsüm isə indiyədək ən məhsuldar ili oldu: bütün turnirlərdə 19 qol. Rəqəmlər artıq gənc istedaddan yox, formalaşmış hücumçudan xəbər verir.
Ricardo Pepi də boş dayanmadı. Həmvətəni kimi o da Avropada özünü təsdiqlədi və Niderlandda “PSV”nin daha bir Eredivisie çempionluğunda pay sahibi oldu. Eindhoven klubunda hər zaman start heyətində yer almasa da, ABŞ hücumçusu mövsümü 19 qolla tamamladı və qitədəki inkişaf sürətini bir daha göstərdi. Onun Avropa macərası 2022-ci ilin yanvarında Almaniyada “Augsburg”la başlamışdı, indi isə növbəti sıçrayış üçün vaxt yetişir.
Premyer Liqa ssenarisi: kim hansı kluba uyğun gəlir?
2026 yayında evdə keçiriləcək Dünya çempionatı yaxınlaşdıqca, hər iki hücumçunun adı artıq Premyer Liqa klublarının siyahılarında dolaşır. Onlar həm milli komandanın, həm də öz karyeralarının yeni mərhələsinə doğru gedir.
Keçmiş USMNT qapıçısı Brad Friedel bu perspektivi dəyərləndirərkən tərəddüd etmir: hər ikisi İngiltərədə oynaya bilər. Amma eyni səviyyədə yox.
Onun fikrincə, Pepi üçün doğru ünvanlar liqanın orta və ya aşağı yarısında qərar tutan klublardır: “Brentford”, “Bournemouth”, “Fulham” tipli komandalar. Burada söhbət turnir cədvəlindəki sıradan çox, gözlənti və təzyiq səviyyəsindən gedir. Friedel-in düşüncəsinə görə, bu klublar ambisiyalı, amma nəhənglər qədər boğucu olmayan mühit yaradır. “Manchester United” və ya “Arsenal” kimi komandalar isə Pepi üçün “çox tez, çox böyük addım” ola bilər.
Balogun üçün isə o, tam başqa xətt çəkir. “Big boys” – yəni liqanın zirvəsinə oynayan klublar. Friedel hesab edir ki, Balogun həm ictimai rəyə, həm də meydandakı reallığa uyğunlaşacaq qədər “yetkin Avropa oyunçusu” obrazı qazanıb. Burada Pepi-yə hörmətsizlik yoxdur, sadəcə Balogun-un qitədə keçdiyi yol daha ağır və zəngindir.
Pepi-nin adı artıq “Fulham”la hallanıb. Friedel bu ehtimalı futbol dili ilə izah edir: Raul Jiménez və Pepi – tərz baxımından bir-birinə bənzər hücumçulardır. Cərimə meydançasında hərəkət, hava mübarizələri, qapı qarşısında instinkt… O, bu keçidi “seamless transition” kimi görür, yəni komandanın hücum modelinə problemsiz otura biləcək profil.
Friedel paraleli daha da geriyə aparır: “Fulham”ın Brian McBride-dan sonra Clint Dempsey-i heyətə qatdığı dövr. Biri havada daha güclü, digəri yerə daha yaxın, amma hər ikisi hər iki elementdə yetərincə təhlükəli. Onun gözündə Pepi ilə Jiménez müqayisəsi də təxminən belədir.
Bütün bu arqumentlərin sonunda isə o, bir cümlə ilə nöqtəni qoyur: Balogun və Pepi-ni gələn mövsüm İngiltərədə görsə, heç təəccüblənməyəcək və hesab edir ki, hər ikisi Premyer Liqada uğurlu ola bilər.
Pochettino üçün seçim: start Balogun-a, “silah” Pepi-yə
Transfer şayiələri bir kənara, yaxın planda daha böyük səhnə var: 2026 Dünya çempionatı. Evdə oynanılacaq turnirdə USMNT hücum xəttində bir nömrəli “9 nömrə” kim olacaq?
Friedel, Mauricio Pochettino-nun yerində olsaydı, ilk seçimini aydın görür: Balogun. Səbəb sadədir – Pochettino-nun komandalarına illərdir xas olan oyun modeli. O, dik qaçışları sevən, dinamik, şaquli oynayan hücumçulara üstünlük verir. Friedel-ə görə, bu profilə daha çox Balogun uyğun gəlir.
Pepi isə başqa rolda dəyər qazanır. Çox çalışan, cərimə meydançasında iti, havada güclü hücumçu kimi o, ehtiyatdan oyuna daxil olanda matçın ritmini dəyişə biləcək silahdır. Qrup mərhələsində rotasiya ehtimalı da az deyil. Turnir ABŞ-da keçiriləcək, havalar isti olacaq, hər iki hücumçu isə klublarında ağır mövsümdən gələcək. Friedel bu səbəbdən Pochettino-nun rəqibə görə yanaşmanı dəyişəcəyini, xüsusən də Paraguay və Australia ilə oyunlarda fərqli hücum planları qura biləcəyini düşünür.
Onun bir başqa xəbərdarlığı isə qrupun son matçına aiddir. Turkiye ilə görüşə qədər xal ehtiyatı toplanmasa, ABŞ özünü çox təhlükəli ssenaridə tapa bilər. Friedel, Turkiye-ni topa nəzarəti sevən, texniki cəhətdən güclü, istedadlı komanda kimi xarakterizə edir və xəbərdarlıq edir: əgər həmin oyuna “mütləq qələbə” məcburiyyəti ilə çıxmalı olsalar, meydanda üstünlük heç də ev sahibinin tərəfində olmaya bilər.
Balogun və Pepi isə bu arada başqa bir sualın cavabını gözləyəcək: onların Dünya çempionatındakı çıxışı Premyer Liqa qapılarını nə qədər ardına qədər aça biləcək?
