Bellingham və Barco arasındakı gərginlik: İngiltərə-nin mundial xəyalları puç olur

Mercedes-Benz Stadium-un tunellərində sular hələ durulmayıb, sosial şəbəkələrdə yayılan yeni görüntülər isə gecənin ən qalmaqallı anına başqa işıq saldı. İngiltərənin Argentina ilə 1:2 hesablı məğlubiyyətindən sonra əsəbləri tarıma çəkilən Jude Bellingham-ın Valentin Barco-nun başının arxasına vurduğu an indi daha aydın görünür.

Kadrlar göstərir: artıq əsəbi halda meydanı tərk edən Real Madrid ulduzu ehtiyat qapıçı ilə əl sıxarkən, Barco kənardan yaxınlaşıb qulağına çatacaq məsafədə nəsə deyir. La Liga illərindən ispan dilini sərbəst bilən Bellingham bu cümləni anında tutur və tərəddüd etmədən sabiq Brighton oyunçusunun başının arxasına sillə endirir.

Gərginlik bir anda partlayır. Barco dərhal onu itələyir, səhnəyə ilk qaçanlardan biri isə təcrübəli müdafiəçi Nicolas Otamendi olur. Bir neçə saniyəlik itələşmə, qışqırıq, qarışıqlıq… Nəhayət, İngiltərənin qapıçıları James Trafford və Dean Henderson sakitləşdirici roluna girir, Ollie Watkins isə qəzəbdən alışıb-yanan Bellingham-ı zorla kənara aparır.

Barco həmin axşam topa belə dəyməmişdi. O, yarımfinalda ehtiyatda qalmışdı, amma İngiltərə düşərgəsinin əsəblərini tarıma çəkməkdə əsas fiqurlardan birinə çevrildi. Tribunalardan çəkilən başqa bir videoda gənc argentinalının Enzo Fernandez-in bərabərlik qolundan sonra meydançaya şığıyıb, birbaşa İngiltərə oyunçularının üzünə doğru coşqu ilə qışqıraraq sevinməsi açıq görünür.

Bu, sadəcə bir epizod deyildi. Gərginlik matç boyu yığılıb. Bellingham daim Argentinanın sərt oyununun hədəfində idi. Leandro Paredes 23 yaşlı yarımmüdafiəçiyə ağır müdaxiləsinə görə sarı vərəqədən yayınır, Spurs müdafiəçisi Cristian Romero isə bir epizodda sadəcə topu uzaqlaşdırmır, bunu Bellingham-ın gözlərinin içinə baxa-baxa, qələbə qazanmış kimi hayqıra-hayqıra edir. Bu təkrar-təkrar təxribatlar, sonda final fitinin İngiltərənin növbəti mundial xəyallarını puç etdiyini təsdiqləməsi ilə birlikdə, açıq-aşkar partlayış nöqtəsinə çatdı.

Amma İngiltərənin qəzəbi yalnız şəxsi qarşıdurmalardan doğmurdu. Soyunub-geyinmə otağında əsas söhbət taktiki dağılma idi. Anthony Gordon hesabı açanda, hər şey nəzarətdə görünürdü. Burada isə sükan arxasına Thomas Tuchel keçdi. O, üstünlüyü qorumaq üçün müdafiə yönümlü beş müdafiəçili sistemə qayıtmağı seçdi. Qərar ağır bumeranq effekti verdi: dünya çempionları oyunun ritmini geri aldı, İngiltərə isə öz cərimə meydançasına sıxılıb, getdikcə daha passiv göründü. Sonda isə əlavə vaxtda Lautaro Martinez-in baş zərbəsi hər şeyi alt-üst etdi.

Tuchel matçdan sonra məsuliyyəti gizlətmədi, taktiki dəyişikliyin komandanı “passivləşdirdiyini” etiraf etdi. Amma bu etiraf tribunadakı minlərlə azarkeşin, ekran qarşısında milyonlarla insanın içindəki boşluğu doldura bilməzdi.

Bellingham üçün bu, sadəcə bir məğlubiyyət deyildi. O, illərlə dünya çempionluğuna həsrət qalmış, 60 ildir final görməyən azarkeş ordusunun ümid simvoluna çevrilmişdi. Oyundan sonra verdiyi emosional müsahibədə sözləri güclə seçirdi, amma mesaj aydın idi: bu nəslin çiyinlərindəki yükü dərindən hiss edir. O, azarkeşlərə yenə “təcrübə qazandıq, növbəti dəfə daha güclü qayıdacağıq” cümlələrini təkrarlamaqdan sarsıldığını gizlətmədi. Eyni sözlər, fərqli turnirlər, eyni son.

İndi isə gündəmi yalnız bu emosional etiraflar tutmur. Barco ilə insident Bellingham-ın başının üstünü qara bulud kimi alıb. Hakimlər epizodu meydanda görməsə də, yayılan aydın videokadrlar FIFA-nı hərəkətə gətirə bilər. Geri dönük cəza ehtimalı realdır: cərimə, hətta diskvalifikasiya gündəmdədir. Bu baş verərsə, o, şənbə günü Miami-də Fransa ilə üçüncü yer uğrunda oyunu buraxa bilər.

İngiltərə üçün bu, ağır zərbə olardı. Komandanın talismanı, turnirin ən parlaq simalarından biri olan Bellingham-sız, 1966-dan bəri ən yaxşı mundial nəticəsini rəsmiləşdirmək xeyli çətinləşər. Onun meydandakı performansı bu turnirin hekayələrindən biri idi, amma indi həmin hekayəni başının arxasına vurulan bir sillə kölgəyə sala bilər.

Argentina isə artıq MetLife Stadium-da İspaniyaya qarşı finala hazırlaşır. İngiltərə isə yalnız bir bürünc medal oyunu üçün yox, öz gələcəyinə cavab tapmaq üçün yenidən toparlanmalıdır: bu nəsil nəhayət hekayəni dəyişəcək, yoxsa yenə illərlə təkrarlanan cümlələrdən o yana keçə bilməyəcək?