Blackburn Rovers üçün ədalətli gecə

Son həftələrdə öz payını ala bilmədiyini düşünən Blackburn Rovers üçün bu dəfə tablo da, atmosfer də başqa idi. Üç gözəl qol, vacib futbolçuların qayıdışı və tribunada nadir görünən mülkiyyət nümayəndəsi – mövsüm sonunda xatırlanacaq ev oyunlarından biri üçün kifayət qədər material vardı.

Carterin qayıdışı, Mowbrayın planı

Oyunun özü ilk hissədə klassikdən çox uzaq idi. Temp aşağı, risk az, ehtiyatlı addımlar. Amma Mowbrayın start heyəti mesaj verirdi.

Rovers ikinci matçdır ki, təbii “9-lıq” olmadan başlayır. Baş məşqçi bu dəfə sxemi dəyişdi, üç mərkəz müdafiəçili sistemə qayıtdı və bunun sayəsində Hayden Carter yenidən əsas heyətdə yer aldı. Təkcə bu detal belə önəmli idi.

Cəmi bir həftə əvvəl Carter start üçün hazır deyildi, Tom Atcheson isə cəzalı idi. Preston North End qarşısında arxa xətt yamaq-yamaq görünürdü və nəticə də məğlubiyyət olmuşdu. İndi isə mərkəzdə başqa aura vardı.

Carterin oyunu səliqəlidir. Bu heyətdə onun fiziki gücü ilə texniki keyfiyyətini birləşdirən çox az futbolçu tapılar. Problem odur ki, 26 yaşında, 27-yə az qalmış hələ də karyerası həqiqi sürət götürə bilməyib. Zədələr onu dəfələrlə saxlayıb. Son 99 Çempionşip oyunundan cəmi 27-də startda çıxması hər şeyi izah edir.

Bu mövsüm Rovers irəli getmək istəyirsə, Carter meydanda olmalıdır. Sadə həqiqətdir: o oynayanda komandanın səviyyəsi qalxır.

Tribunada köhnə yara

İlk hissə fasiləyə doğru sürünə-sürünə gedərkən, diqqət birdən Jack Walker Stand-ın media zonasından görünməyən hissəsinə yönəldi. Şüşə qapıların arxasından tanış sima göründü: klubun təxminən 16 ildir sahibi olan ailənin nümayəndəsi Balaji Rao öz yerini aldı.

Reaksiya gözlənilən idi. Blackburn Rovers azarkeşləri ilə klub sahibləri arasındakı münasibət illərdir gərgin yox, demək olar ki, dağılmış vəziyyətdədir. Bir çoxu bunu artıq bərpa olunmaz hesab edir.

Tribunadakı soyuq, hətta düşmənçi ab-hava yenidən xatırlatdı ki, bu uçurum nə qədər dərinləşib. Bəzi azarkeşlər üçün sahiblərin üz göstərməsi müəyyən mənada müsbət siqnaldır. Digərləri üçün isə bu, sadəcə, boş jestdir. Bu gəliş daha böyük dialoqun başlanğıcı olacaq, yoxsa tək dəfəlik görüntü kimi qalacaq – hələlik açıq sualdır.

Afolayan səhnəyə çıxır

Meydanda isə başqa hekayə yazılırdı. Dapo Afolayan, Mowbrayın ona göstərdiyi inamın niyə təsadüfi olmadığını bir daha sübut etdi.

Daimi oyun praktikasını tapdıqca cinah oyunçusunun potensialı açılır. Fasilədən dörd dəqiqə əvvəl Sam Morsy-nin ötürməsini zərif bir toxunuşla qapıya göndərdi. Çətin epizodu asanlaşdırdı, hesabı açdı, tribunaları oyatdı.

Onun ikinci qolu isə daha da təsirli idi.

İkinci hissənin əvvəlində Lyndon Dykes penaltidən hesabı bərabərləşdirdikdən sonra oyunun havası dəyişmək üzrə idi. Elə bu anda Afolayan səhnəyə çıxdı. Topu öz cərimə meydançasına yaxın zonada götürdü, məsafəni düşünmədən irəli atıldı, rəqibləri bir-bir geridə qoydu və epizodu soyuqqanlı zərbə ilə tamamladı.

Kapitan Todd Cantwell topa toxunmadı, amma epizodun gizli qəhrəmanı oldu. Onun topdan kənar qaçışı müdafiəçiləri özünə çəkdi, Afolayana yol açdı. Çempionşip oyunlarını həll edən fərdi anlardan biri idi.

Gərgin 2:1, ləğv olunan qol və son zərbə

2:1 hesabı lövhədə yazılanda Blackburn üçün tanış ssenari başladı: əsəblər, itirilə biləcək xal qorxusu, hər cinah asması təhlükə kimi görünən dəqiqələr. Millwall qol vurdu, amma hakimlər onu saymadı. Bu qərar qonaqların baş məşqçisi Alex Neil üçün həzm olunması çətin epizod idi.

Rovers isə bu dəfə sona qədər dözdü. Hətta son sözü də özü dedi.

Uzatma dəqiqələri oynanarkən sürətli əks-hücum başladı. Müdafiədən bir toxunuş, orta sahədə doğru seçim və sonda Andri Gudjohnsen-in soyuqqanlı zərbəsi. Top tora, oyun nöqtəyə. Bu qol nəinki nəticəni rəsmiləşdirdi, həm də son həftələrin sıxıntısını üzərindən atmaq kimi idi.

Blackburn bu axşam qələbəni tam haqq etdi və nəhayət, xallar da bunu təsdiqlədi. Uzun fasilədən sonra Mowbray ehtiyat skamyasından oyuna təsir edə biləcək dəyişikliklər etdi və komanda bundan açıq şəkildə faydalandı.

Beynəlxalq fasilə öncəsi dönüş nöqtəsi?

İndi ümid onadır ki, qarşıdakı beynəlxalq fasilə zədəlilər siyahısını daha da qısaldacaq. Əgər daha bir-iki azad agent də 23 nəfərlik heyətə əlavə olunsa, Rovers mövsümün böyük hissəsində olduğundan qat-qat balanslı görünəcək.

O vaxta qədər isə bir oyun da var – səfərdə Portsmouth qarşılaşması. Oradan da qələbə ilə dönsələr, mövsümün ilk mərhələsi artıq təkcə “təşviqedici” yox, real iddianın anonsu kimi görünəcək.

Bir həqiqət getdikcə daha aydın görünür: futbolçular Mowbrayın fəlsəfəsini qəbul edib. Bu komanda daha cəsarətli hücum edir, ötən mövsümlə müqayisədə qapı qarşısında xeyli təhlükəli görünür. Keçən il liqada cəmi 42 qol vuran Rovers üçün bu rəqəmi keçmək minimum hədəf olmalıdır.

Bu performansa baxanda isə sual başqa cür səslənir: niyə daha yuxarıya baxmasınlar?