Blackburn Rovers-in Qələbəsi: Carter-in Dönüşü və Afolayanın İnanılmaz Oyunu

Blackburn Rovers üçün nəhayət nəfəs almaq imkanı gəldi. Bir neçə oyundur “layiq olduğumuzu almadıq” hissi ilə yaşayan komanda bu dəfə həm nəticə, həm də oyun baxımından istədiyini aldı.

Üç gözəl qol, əsas futbolçuların qayıdışı və tribunada nadir görünən sahibi siması – mövsümün sonunda xatırlanacaq ev oyunlarından biri üçün bütün elementlər bir araya toplandı.

Carter-in dönüşü: müdafiədə səviyyə fərqi

Oyunun ilk hissəsi estetik baxımdan zəngin deyildi. Temp aşağı, risk az, tribunada səbr sınaqda idi.

Rovers ardıcıl ikinci matça da nominal mərkəz hücumçusuz başladı. Tony Mowbray isə sxemi dəyişərək üç mərkəz müdafiəçisi ilə oynamağa qərar verdi və bu da Hayden Carter-i yenidən start heyətinə qaytardı. Tək bu detalın özü önəmli idi.

Cəmi bir həftə əvvəl Carter starta çıxacaq vəziyyətdə deyildi, Tom Atcheson isə cəzalı idi. Preston North End qarşısında məğlubiyyət zamanı Rovers-in arxa xətti faktiki olaraq yamaqlanmışdı.

Carter isə bu komandanın nadir profillərindəndir. Fiziki güc və texniki keyfiyyətin bu kombinasiyası bu heyətdə çox az futbolçuda var. Problem başqa yerdədir: 26 yaşında, 27-yə yaxınlaşarkən onun karyerası hələ də həqiqi impuls tapa bilməyib. Zədələr ard-arda gəlib, ritmi dağıdıb. Son 99 Championship oyununda cəmi 27 start – rəqəmlər hər şeyi deyir.

Əgər Rovers bu mövsüm irəliyə sıçramaq istəyirsə, Carter sağlam olmalı, meydanda təsirini göstərməlidir. Çünki o oynayanda komandanın ümumi səviyyəsi açıq-aşkar qalxır.

Tribunada köhnə yaralar: Balaji Rao səhnədə

İlk hissə sona yaxınlaşdıqca diqqət yavaş-yavaş meydandan Jack Walker Stand-ın bir hissəsinə yönəldi – media sektorundan görünməyən, amma bu dəfə hamının danışdığı yerə.

Şüşə qapıların arxasından Balaji Rao göründü. Təxminən 16 ildir klubun sahibi olan ailənin üzvlərindən biri tribunada öz yerini tutdu və dərhal da ictimai diqqətin mərkəzinə düşdü.

Reaksiya sürpriz deyildi. Blackburn Rovers azarkeşləri ilə sahiblər arasında münasibət illərdir dərin çatlarla doludur. Bir çoxu bu bağın artıq bərpa olunmaz dərəcədə zədələndiyini düşünür.

Stadiondakı soyuq, hətta düşmənçi ab-hava bu uçurumun nə qədər dərinə getdiyini bir daha göstərdi. Bəzi azarkeşlər üçün sahiblərin üzlərini göstərməsi müsbət siqnal kimi görünə bilər. Başqaları üçün bu, sadəcə simvolik jestdir, vəssalam. Bunun daha geniş dialoqun başlanğıcı, yoxsa tək dəfəlik görüntü olduğu isə hələ bəlli deyil.

Afolayan səhnəyə çıxır

Meydanda isə başqa bir hekayə yazılırdı. Dapo Afolayan ona göstərilən etimadı hər həftə bir az da doğruldur.

Mowbray altında müntəzəm oyun praktikasını tapan cinah oyunçusu özünü tam tapıb. Fasilədən dörd dəqiqə əvvəl Sam Morsy-nin ötürməsini zərif bir toxunuşla qapıya yönəldib hesabı açdı. Hərəkət, zamanlama, son toxunuş – hamısı yerində idi.

Onun ikinci qolu isə daha da təsirli oldu.

İkinci hissənin əvvəlində Lyndon Dykes penalti ilə hesabı bərabərləşdirdikdən sonra sanki oyunun axını dəyişməyə hazırlaşırdı. Amma məhz o anda Afolayan fərqini göstərdi. Topu öz cərimə meydançasına yaxın zonada götürdü, irəliyə doğru sürətləndi, rəqibləri geridə qoydu və epizodu soyuqqanlı, dəqiq zərbə ilə tamamladı.

Kapitan Todd Cantwell topa toxunmadı, amma epizodda mühüm rol oynadı. Topsuz etdiyi fədakar qaçış Afolayan üçün mərkəzdə ideal koridor açdı. Championship səviyyəsində matçı tək epizodla qazandıran məhz bu cür fərdi keyfiyyətdir.

Gərginlik, VAR-sız əsəb və son nöqtə

2:1 hesabı tablodadırsa, gərginlik qaçılmazdır. Bu dəfə də fərq qoymadı.

Millwall bir epizodda topu qapıdan keçirə bildi, amma qol sayılmadı. Qərar onların baş məşqçisi Alex Neil üçün həzm olunması çətin bir an idi, texniki zonada etirazlar açıq görünürdü.

Rovers üçün isə bu, xəbərdarlıq siqnalı idi: oyunu bağlamasan, sonadək əziyyət çəkəcəksən.

Nəhayət, uzatma dəqiqələrində gözlənilən zərbə gəldi. Sürətli əks-hücum, düzgün seçimlər, soyuqqanlı tamamlanma – Andri Gudjohnsen oyunun taleyinə son nöqtəni qoydu. Onun zərbəsi artıq heç bir şübhə yeri saxlamadı.

Blackburn bu qələbəni tam haqq etdi və nəhayət, son həftələrin məyusluğunu üzərindən atdı. Uzun fasilədən sonra Mowbray ilk dəfə idi ki, ehtiyat skamyasından oyuna həqiqətən təsir edən dəyişikliklər edə bilirdi. Komanda da bundan açıq şəkildə faydalandı.

İrəliyə baxış: daha çox qol, daha çox iddia

İndi baxışlar yaxınlaşan beynəlxalq fasiləyə yönəlib. Ümid budur ki, bu müddət ərzində zədəlilər siyahısı bir az da qısalar, daha çox oyunçu seçim üçün hazır vəziyyətə qayıdar. Əgər buna əlavə olaraq bir-iki azad agent də 23 nəfərlik heyətə qatılarsa, Rovers mövsümün böyük hissəsində olduğundan xeyli daha balanslı görünəcək.

Amma fasiləyə qədər hələ bir sınaq var – Portsmouth səfəri. Oradan da üç xal gətirilsə, mövsümün açılış mərhələsi artıq sadəcə “ümidverici” yox, “çox güclü” təsir bağışlayacaq.

Bir şey artıq aydın görünür: futbolçular Mowbray-ın ideyasını qəbul edib. Bu komanda hücumda daha cəsarətli, daha iti, ötən mövsümlə müqayisədə qapı qarşısında xeyli təhlükəlidir.

Keçən mövsüm liqada cəmi 42 qol vuran komanda üçün bu rəqəmi keçmək minimum hədəf olmalıdır. Bu oyunun göstərdiyi mənzərəyə baxanda isə sual başqa cür qoyulur: Rovers bu dəfə nə qədər yuxarıya nişan alacaq?