Carrick dövrünün büdrəməsi: ümiddən narahat suallara
Mövsümə start veriləndə Manchester United ətrafında havada aydın bir ümid hissi vardı. Yanvarda Michael Carrick müvəqqəti baş məşqçi təyin olunandan sonra komanda Premyer Liqada hamıdan çox xal toplamış, böyük bir sprintlə üçüncü pilləyə qalxmışdı. Elə bil, klub nəhayət ki, uzun illərin xaosundan çıxırdı.
Cəmi yeddi tur keçib. O ab-hava isə artıq yoxdur. Yerini narahat müqayisələr tutub – xüsusən də 2025-26 mövsümünün əvvəlində Ruben Amorim altında yaşananlarla.
Bu dəfə oxşarlıqlar təsadüf kimi görünmür.
Nəticələr: eyni rəqəmlər, eyni ağrılı deja vu
Carrick-in ilk tam mövsümündə start heç də inandırıcı alınmayıb. Yeddi oyundan cəmi iki qələbə, üç məğlubiyyət. Rəqəmlər tanışdır – keçən mövsümün eyni mərhələsində Amorim də eyni göstəricilərlə yaşayırdı.
O vaxt Carabao Cup-da Grimsby-yə penaltilərdə uduzmaq statistikanı daha da ağırlaşdırırdı. İndi də kubok faciəsi təkrarlanıb: bu mövsüm United Carabao Cup-la artıq vidalaşıb, ötən həftə Brighton qarşısında məğlubiyyətlə.
Premyer Liqada mənzərə daha da kədərli görünür. Cəmi beş xal, turnir cədvəlində 12-ci pillə. Bu, klubun Premyer Liqa dövründə beş turdan sonra ən aşağı xal göstəricilərindən biridir – 2014/15 mövsümündə Louis van Gaal altında da eyni rəqəm qeydə alınmışdı.
Bu mövsüm liqada United yalnız yeni yüksəlmiş Ipswich üzərində qələbə qazana bilib. Qalanları – itirilən xal, itirilən ritm.
Amorim dövrü ilə müqayisədə isə bir detal fərqlidir: onun ilk yeddi matçından altısı liqa oyunları idi və o vaxt United cədvəldə 14-cü yeri tuturdu. Evdə Burnley və Chelsea üzərində qələbələr vəziyyəti qismən yumşaldırdı, amma ümumi tablo yenə də boz idi.
İndi eyni bozluq Carrick-in üzərinə kölgə salmağa başlayır.
Rəqəmlərin dili: xallar yox, “gözləntilər” qalib gəlir
Kağız üzərində hər şey bu qədər qaranlıq deyil. Daha dəqiq desək, rəqəmlər meydandakı tablodan fərqli hekayə danışır.
Keçən mövsüm bu vaxt Amorim-in komandası “expected points” (gözlənilən xal) cədvəlində dördüncü yerdə idi, reallıqda isə 14-cü pillədə. Yəni oyun keyfiyyəti, yaradılan fürsətlər xallara çevrilmirdi.
Bu mövsüm eyni ssenari yenidən qurulur. xPts cədvəlinə görə United hazırda altıncı yerdə olmalı idi. Reallıq? 12-ci.
Bu “süni yüksəlişin” əsas səbəbi yenə də hücum xəttinin səmərəsizliyidir. Keçən mövsüm Amorim-in komandası liqada cəmi yeddi qol vurmuşdu, amma xG – yəni gözlənilən qol göstəricisi – 12.04 idi. Təxminən beş qolluq fərq.
İndi fərq bir az azalsa da, problem qalır. Bu mövsüm xG 10.59, vurulan qollar isə cəmi səkkiz. Yəni United yenə də yaratdığı fürsətləri qola çevirmir.
Sadə dillə desək: komanda fürsətləri boşa verir. Buradan iki cür nəticə çıxır – ya zamanla bu fərq təbii olaraq bağlanacaq, ya da ortada daha dərin problem var: bitiricilik keyfiyyəti.
Keçən mövsüm sonuna yaxın xG ilə real qollar arasındakı fərq üç civarına enmişdi, yəni müəyyən mənada “ədalət” yerini tapmışdı. İndi isə sual budur: bu heyətdə həqiqətən kifayət qədər səviyyəli finişer var?
Qrandan fərqli təzyiq: Amorim asılarkən, Carrick hələ də “kreditdə”
Tribunaların və medianın tonu isə bir il əvvəlkindən fərqlidir.
Carrick ötən mövsümün üçüncü yeri ilə azarkeşlərin gözündə hələ də “kreditdədir”. Komanda onun gəlişindən sonra dirçəlmişdi, bu da ona indi müəyyən toxunulmazlıq qazandırır.
Amorim üçün isə hekayə tamam başqa idi. 2025-26 mövsümündə yeddi oyundan sonra artıq “quzğunlar başı üzərində dolanırdı”. O, Premyer Liqada 33 matçda cəmi 34 xal toplamış, ardıcıl iki liqa qələbəsi görməmişdi. Bu, United standartları üçün qəbuledilməz idi.
Həm də Amorim-in ətrafında aydın bir taktiki mübahisə vardı. Onun israrla saxladığı cinah müdafiəçiləri ilə oynanan sistem çox tənqid olunurdu. Bir çoxları hesab edirdi ki, komanda üçün dördlü müdafiə xətti daha uyğun olardı, amma portuqaliyalı geri addım atmadı.
Carrick hələ ki, bu cür “damğa” almamışdı. Onunla bağlı əsas tənqid son turda zəif Fulham ilə heç-heçədən sonra səsləndi: topsuz oyunda yetərincə işləməyən, pressinqdə boş buraxılan zonalar, bunu sübut edən rəqəmlər.
Yəni bu dəfə mübahisə daha çox mentalitet və intensivlik üzərində qurulur, yoxsa sistem və sxem üzərində yox.
Amorim dərsi və Carrick üçün xəbərdarlıq
Keçən mövsümün yeddinci oyunundan – Brentford səfərindəki 1:3-lük məğlubiyyətdən sonra Amorim belə demişdi: “Mən heç vaxt işim barədə narahat olmuram.”
Hadisələrin axarı onu haqlı çıxarmadı. İşlər heç vaxt tam olaraq düzəlmədi. O, yanvara qədər postunda qaldı, amma sonda özü də gərginliyi artırdı – rəhbərliyi açıq tənqid etdikdən sonra ayrılıq qaçılmaz oldu.
O zaman United turnir cədvəlində altıncı yerdə idi. Amorim isə indi AC Milanın başındadır, Serie Ada məğlubiyyətsiz, zirvədən cəmi iki xal geridə.
Carrick üçün hələ tezdir. O, mayda iki illik müqavilə ilə vəzifəyə daimi təyin olunub, klub içində də hələlik panika yoxdur. Amma səslər artıq yüksəlməyə başlayıb.
Gary Neville bazar günü açıq xəbərdarlıq etdi: “Əgər bu cür çıxışlar davam etsə, o, özünü çox böyük problemlərin içində tapacaq.”
İndi sual təkcə budur: bu, sadəcə erkən mövsüm büdrəməsidir, yoxsa Manchester United növbəti dəfə eyni döngəyə girib və çıxış yolunu yenə də yanvarın soyuğunda axtarmalı olacaq?
