Carrick-in Yeni Yolu: Manchester United-in Futbol Fəlsəfəsi

Premyer Liqada külək istiqamətini dəyişib, amma Michael Carrick eyni yolla getmək niyyətində deyil. O, Manchester United üçün gələn mövsüm necə futbol görmək istədiyini dəqiq bilir – və bu, hazırkı İngiltərə tendensiyalarına qətiyyən bənzəmir.

Duellərin liqasında topa sahib olma inadı

Ötən mövsüm Premyer Liqaya baxan hər kəs mənzərəni aydın görürdü: standart vəziyyətlər, ikili mübarizələr, fiziki güc. Nəzarət? Ritm? Topla oyuna hökm etmək? Getdikcə azalan dəyər.

Komandalar geniş şəkildə fərdi adam-adama müdafiəyə keçdikcə, matçlar sanki 11 ayrı döyüşə çevrildi. Daha çox dueli qazanan, meydanın hissələrini ələ keçirirdi, korner və cərimə zərbələri qazanırdı, sonda da oyunu bu yolla sındırırdı. Topa sahib olma artıq əsas silah yox, vasitələrdən yalnız biri idi.

Hətta bu fəlsəfənin simvolu sayılan Pep Guardiola-nın Manchester City-si belə, bəzi anlarda mərkəzdən oyuna tam nəzarət etməkdə çətinlik çəkdi. Temp yüksəldi, sıxlıq artdı, meydanın ortasında nəfəs almaq çətinləşdi. Qısa ötürmə ilə oyunu sakitləşdirmək, ritmi öz xeyrinə dəyişmək istəyən yarımmüdafiəçilər üçün məkan azaldı, zaman sürətləndi.

Rəqəmlər də bunu deyir. İki mövsüm əvvəl dörd komanda matç başına orta hesabla 60 faizdən çox topa sahib olurdu, altı komanda isə 58 faizi keçirdi. Ötən mövsüm yalnız City bu həddi birtəhər aşdı – cəmi 60,5 faiz. Cəmi bir başqa komanda, Chelsea, 58 faizdən yuxarı çıxdı. Qalanlar üçün prioritet aydındır: topu saxlamaq yox, dueli qazanmaq.

Məhz bu fon United-in hazırkı kursunu daha maraqlı edir.

Carrick öz obrazında mərkəz qurur

Yayda United fiziki cəhətdən güclü, meydanın ortasında sərtliyi ilə seçilən bir oyunçusunu itirdi: Casemiro azad agent kimi klubdan getdi. Onun boşluğu, ilk baxışda, daha çox güc, daha çox atletizm tələb edirdi. Carrick isə başqa yol seçdi.

Mərkəz xəttinin yenilənməsi texniki keyfiyyət üzərində qurulub, yoxsa fiziki üstünlük üzərində yox. Klub bu yay iki yarımmüdafiəçi gətirdi: Andrey Santos və Youri Tielemans. Hər ikisi Premyer Liqa ritmini tanıyır, çətinliyə təəccüblənməyəcək. Amma əsas səbəb bu deyil. Onları Chelsea və Aston Villa-dan cəlb etməyin cazibəsi – yüksək səviyyəli texnika, geniş ötürmə diapazonu, oyuna topla rəhbərlik qabiliyyətidir.

Old Trafford-da transfer planı aydın xətt üzrə gedir: Carrick topa sahib olma və oyunun tempinə nəzarəti bərpa etmək istəyir. Mason Mount-un daha dərin mövqedə istifadə olunması da bu planın bir parçasıdır. Onu hücumçu “onluq”dan dərin yarımmüdafiəçi roluna çəkmək – ötürmə keyfiyyətini mərkəzə yığmaq cəhdidir.

Bu, Carrick-in United-də ilk tam yay pəncərəsidir. İlk dəfədir ki, komandasına öz möhürünü vurmaq, taktiki istiqaməti sıfırdan formalaşdırmaq imkanı alır. Və təəccüblü deyil ki, o, mərkəz xəttini bir vaxtlar özünün meydanda oynadığı obrazda görmək istəyir.

Futbolçu Carrick deyəndə ağla nə gəlirdi? Dərinlikdə sakitlik, topa sahib olma, oyunu ötürmələrlə idarə etmək. O, topu qazanmaqdan çox, topu qorumaq və düzgün istiqamətə yönəltməklə fərqlənirdi. Bu model o zaman işlədi, çünki həmin United topu çox sevirdi, top da onu.

İndi Carrick eyni prinsipi məşqçi kimi yenidən qurmaq istəyir.

Middlesbrough-dan Old Trafford-a uzanan ideya

Onun Middlesbrough-da gördüyü iş də bu düşüncənin təsadüfi olmadığını göstərir. Championship-də komandası topu istəməyən, yalnız pressinq və uzun toplarla yaşayan kollektiv deyildi. O, orada da topa sahib olmağı, oyuna ötürmələrlə nəzarəti önə çəkdi, Aidan Morris kimi pas keyfiyyətinə malik yarımmüdafiəçi gətirdi.

Tənqid nədə idi? Nəzarət var idi, amma son üçüncü zonada kifayət qədər zərbə, kifayət qədər kəsici hücum yox. Top onlardaydı, lakin həmişə nəticəyə çevrilmirdi. İndi Premyer Liqada ona eyni sual veriləcək: nəzarət qələbəyə nə qədər tez çevriləcək?

United-in hazırkı kursu liqanın ümumi istiqamətinə qarşı çıxır. Oyuna sahib olmaq bu qədər çətinləşmişkən, o isə komandasını məhz topla nə edə biləcəyinə görə formalaşdırır. Rəqiblər duellərə, standartlara, fiziki üstünlüyə daha çox sərmayə qoyduğu bir vaxtda, Carrick ötürmələrə, açıqlara, tempin idarəsinə güvənir.

Bu, riskdir. Amma eyni zamanda fürsətdir. Əgər liqa kollektiv nəzarəti unudub, yalnız hissələr üzrə döyüşə fokuslanıbsa, bəlkə də oyuna bütöv baxan komanda yenidən fərq yarada bilər.

Məsələ indi təkcə yeni transferlərdə deyil. Sual budur: Carrick-in öz obrazında qurduğu bu mərkəz, fiziki cəhətdən sərtləşmiş Premyer Liqada United-i yenidən meydanın ortasında söz sahibi edə biləcəkmi?