Chelsea-nin Brentford-a Qarşı 3:0 Məğlubiyyəti: Kimliyi Axtaran Klubun Dərsi
LONDON — Yeni sahiblər tribunada idi, amma axşamın həsəd doğuran mənzərəsi qarşı tərəfdə idi.
Chelsea üçün Clearlake Capital dövrünün tam nəzarətlə başladığı gün, meydanda isə köhnə problemlərin davam etdiyini xatırladan, sərt və soyuq bir dərs vardı: 3:0 hesablı məğlubiyyət və oturuşmuş kimliyə sahib bir klubun – Brentford-un – necə göründüyü.
Kimliyi hazır klub, kimliyini axtaran nəhəng
Chelsea rəhbərliyində aydınlıq, texniki zonada isə çox bəyənilən Xabi Alonso var. Kağız üzərində hər şey qaydasındadır. Amma meydanda? Eyni köhnə hekayə.
Yayda edilən sərmayə bu dəfə “onurğa” qurmalı idi. Yarımmüdafiəyə Jordan Henderson, hücuma Danny Welbeck – sabitlik və təcrübə gətirmək üçün. Transferlər tam Alonso obrazında idi, düşünülmüş, məntiqli. Amma Brentford qarşısında görünən mənzərə, ötən mövsümün Chelsea-sinin kopyası oldu: oyunun ortasında çöküşün astanasında dolaşan, zəif, ruhsuz bir komanda.
Bu mövsüm Chelsea hücumu təriflənirdi. Amma João Pedro olmadan, əvvəlcə ölümcül görünən Morgan Rogers – Cole Palmer cütlüyü önlərində itirdikləri mərkəz fiqurunu tapa bilmədi. Welbeck onlarla əlaqə qura bilmədi, kombinasiyalar alınmadı, hücum xətti dişsiz qaldı.
Təəccüblü olan odur ki, oyunun ilk 70 dəqiqəsində hər şey pis deyildi. Henderson və Valentín Barco müdafiə dördlüyünün qarşısında müəyyən sabitlik yaratdı, komanda nizamlı göründü. Oyun bərabər idi, epizodlar az, risklər hesablı idi. Hər iki tərəf ehtiyatlı, gözləyən, fürsət axtaran.
Sonra isə dəyişikliklər gəldi. Ayaqlar ağırlaşdı. Və Brentford sanki bunu gözləyirdi.
Brentford-un “əzələ yaddaşı”
Bu komandanın oyunu artıq vərdişə çevrilib. Arxada dəmir intizam, öndə səbir, meydanda və klub daxilində kim olduqlarını dəqiq bilən bir kollektiv.
Qolların hamısı Chelsea üçün kabus kimi təkrar izlənəcək epizodlardır.
Birincisi – standart vəziyyət. Künc zərbəsini Mikkel Damsgaard qaldırdı, Jannik Schuster topu uzaq dirəyə doğru geri ötürdü, orada isə Jaidon Anthony tamamilə boş qalmışdı. Sadə baş zərbəsi, sadə qaçış, amma Chelsea üçün çox ağır zərbə.
İkincisi – klassik əks-hücum. Chelsea arxada tamamilə açıq yaxalandı, Kevin Schade sürətlə boşluğa sızdı. Onun zərbəsini qapıçı yaxşı qaytardı, amma Igor Thiago havaya qalxıb akrobatik hərəkətlə topu tora göndərdi. Bir anlıq laqeydlik, bir anlıq gecikmə – və tablo 2:0.
Üçüncüsü isə artıq tamamlayıcı zərbə idi. Uzaq dirək, yenə boş zonalar, Fábio Carvalho rahat şəkildə toxunub hesabı 3:0 etdi. Brentford baş məşqçisi Keith Andrews köməkçilərinin qucağına atıldı, göyə baxdı, tribunalar isə qırmızı-ağ rənglər içində bir ağızdan oxuyurdu: “Kaş hər həftə Chelsea ilə oynayaq.”
Bu stadionda ab-hava bir müddətdir eyni: azarkeşlər xoşbəxt, komanda balanslı, klubun yolu aydındır.
Brentford: sabitlik dərsi
Brentford bu oyuna qədər də məğlubiyyətsiz idi – bir qələbə, üç heç-heçə. Yay transfer pəncərəsi yenə uğurlu keçdi. Lens-dən çox bəyənilən Mamadou Sangare gətirildi, digər futbolçular isə burada inkişaf etdirildi, dəyər qazandı.
Alonso matçdan əvvəl zədələr, mülkiyyət dəyişikliyi, klubdaxili təlatümlər barədə suallara cavab verirdi. Andrews isə mətbuat konfransına sanki bayram əhvalında çıxdı: Schade və Vitaly Janelt Jurgen Klopp-un 44 nəfərlik Almaniya heyətinə çağırılmışdı, Nathan Collins isə azarkeş qrupu TW8 Casuals-a bayraqlar və matç günü şouları üçün 1,000 funt sterlinq ianə etmişdi.
Andrews bunu belə izah etdi: o, bu yeri sevdiyini, futbolçularına daim necə şanslı olduqlarını xatırlatdığını deyir. Ayaqqabı otağının üstündə asılan lövhədə də eyni fikir yazılıb: bu inanılmaz mühitin, bu xüsusi qrupun bir parçası olmaq nə qədər böyük bəxtdir.
Brentford 2021-ci ildə Premyer Liqaya yüksəldiyi gündən bəri ritmini demək olar ki, itirməyib. Ulduzlar əlindən alınır, amma klub öz möhtəşəm skautinqinə, analitik işinə güvənir və hazır əvəzedicilər tapır. Bryan Mbeumo yoxdur? Problem deyil.
Eyni hekayə baş məşqçi postunda da yaşandı. Thomas Frank ayrıldıqda, çoxları Brentford-un nəhayət dağılacağını proqnozlaşdırırdı. Amma klub daxilindəki insanlar öz işini yaxşı bilir. Standart vəziyyətlər üzrə məşqçi olan Andrews-i əsas məşqçi etdilər və sistem sadəcə yoluna davam etdi.
Qərbi Londonun bu küncündə yetişən futbolçular Çempionlar Liqasına yollanır, klub isə çevrilir, dəyişir, amma dayanmır. Bəzən öz heyətində gizlənmiş əvəzedicini önə çəkir, bəzən də Sangare kimi istedadı Gtech Community Stadium-a gətirir. Mexanizm işləyir.
Chelsea: axtarış davam edir
Tribunalarda yeni bayraqlar dalğalanır, Brentford azarkeşləri bu kiçik London məkanını qırmızı-ağ coşquya çevirir. Onlar öz komandalarından nə gözlədiklərini dəqiq bilirlər. Nəticələr hər zaman mükəmməl olmayacaq, bəzən ağır məğlubiyyətlər də gələcək. Amma əsas prinsip dəyişmir: bu klub möhkəm bünövrə üzərində qurulub.
Chelsea isə hələ də kimliyini axtarır. Alonso-nun altında nə olmaq istədiyini, necə oynamaq istədiyini müəyyənləşdirməyə çalışır. Bəzən parlaq hücumlar, bəzən də bu cür boşluqlar. Dəyişkən, etibarsız, gah ümidverici, gah da sarsıdıcı.
Alonso-nun futbol fəlsəfəsi, ehtimal ki, zamanla öz bəhrəsini verəcək. Amma Stamford Bridge-də dalğalanmalar davam edərsə, bu axşamın dərsi unudulmamalıdır: bəzən ən böyük sərmayə yeni transferlərə yox, artıq sahib olduqlarına, aydın bir kimliyə yatırdığın güvəndir.
Brentford bunu çoxdan anlayıb. Chelsea nə vaxt anlayacaq?
