Chelsea-nin Stamford Bridge-dəki fırtınası: 4-3-lük qələbə
Xabi Alonso-nun yeni dövrü sürətlə alovlanır. Nəticələr var, suallar da. Stamford Bridge-də isə bir axşamda hər ikisi bol idi.
Chelsea 4-3 hesablı qələbə qazandı, amma bu, adi üç xal deyildi. Komanda əvvəlcə Brighton-ı darmadağın etdi, sonra isə az qala hər şeyi havaya sovurdu.
3-0-lıq tufan
Oyuna Chelsea elə başladı ki, Brighton nəfəs ala bilmədi.
Cəmi dördüncü dəqiqə idi. Künc zərbəsindən sonra Bart Verbruggen kobud səhvə yol verdi, top cərimə meydançasında boş qaldı və Romeo Lavia fürsəti qaçırmadı. Yaxın məsafədən zərbə – 1:0. Stamford Bridge oyuna elə buradan qoşuldu.
On dördüncü dəqiqədə hesab artıq 2:0 idi. Rekord transfer Morgan Rogers sağ cinahda boşluq tapdı, aşağıdan ötürməsini Pedro Neto ilə birləşdirdi. Neto zərbəni dəqiq vurdu, Chelsea-nin hücumdakı yeni siması yenidən özünü göstərdi.
İyirmi beşinci dəqiqədə hesab daha da artmalı idi. Joao Pedro cərimə meydançasında ideal vəziyyətə çıxdı, təxminən 10 metr məsafədən qapıçı ilə üz-üzə qaldı, amma topu dirəyin yanından çıxardı. Bu epizodda Brighton bir möcüzə ilə xilas oldu.
Möcüzə çox çəkmədi. Otuz ikinci dəqiqədə Chelsea sürətli əks-hücumla meydanı ildırım kimi qət etdi. Joao Pedro bu dəfə səhv etmədi, hücumun son nöqtəsini qoydu və topu tora göndərdi. Qoldan sonra isə birbaşa onu hər toxunuşda fitə basan Brighton azarkeşlərinin qarşısına qaçdı. Cavabını meydanda verdi. 3:0 – və hələ yarım saat tamam olmamışdı.
Brighton-ın inadkar qayıdışı
Bu zərbədən sonra çox komanda dağılardı. Brighton isə yox.
Cəmi üç dəqiqə sonra Malick Yalcouye uzaqdan elə bir zərbə vurdu ki, top dirəyə dəyib qapıdan keçdi. Səfər azarkeşləri oyuna geri döndü, hesab 3:1 oldu və görüşün ritmi tam dəyişdi.
İkinci hissədə artıq başqa mənzərə vardı. Top demək olar ki, tam Brighton-da idi. Chelsea isə geriyə çəkildi, rəqibə meydanı verdi və öz rekordunu “qırdı”: cəmi 25,6 faiz topa sahib olma – klubun Premier League tarixində ən aşağı göstərici. Cəmi 146 uğurlu ötürmə ilə.
Bu statistika kağız üzərində xoş görünmür, amma meydanda daha vacib olan başqa şey vardı: Brighton-in təzyiqi.
Pascal Gross-un 63-cü dəqiqədəki zərbəsi bu təzyiqin nəticəsi oldu. Cərimə meydançası kənarından vurulan top Joao Pedro-ya dəyib istiqamətini dəyişdi və debüt edən Emiliano Martinez-i çaşdırdı. Rəsmi protokolda bu, Joao Pedro-nun avtoqolu kimi getdi, amma mahiyyət dəyişmədi: 3:2 və artıq Chelsea əsəblərini gizlətmirdi.
Diego Gomez-in təhlükəli epizodu, Martinez-in ardıcıl xilasetmələri, Brighton-ın cinahlardan yağış kimi gələn hücumları… Alonso-nun komandası hesabı qorumağa çalışdıqca, Stamford Bridge-in tribunalarında gərginlik artırdı.
Palmer səhnəyə çıxır
Təzyiq nəhayət Chelsea-ni oyatdı.
74-cü dəqiqədə Cole Palmer mərkəzdə topu götürdü, irəliyə doğru hərəkət etdi və cərimə meydançasının kənarından uzaq küncə elə zərbə vurdu ki, Verbruggen yalnız baxa bildi. Zərbə həm texniki, həm də psixoloji baxımdan həlledici idi. 4:2 – və meydanda qısa da olsa, rahat nəfəs alma imkanı yarandı.
Palmer ardıcıl ikinci oyunda qol vurdu. Eynilə Joao Pedro kimi. Yeni hücum xətti artıq ard-arda iki matçdır nəticə verir: əvvəl 3:2 Fulham, indi 4:3 Brighton.
Amma bu axşamın qiyməti də vardı. Moises Caicedo mövsümdə ilk dəfə meydana çıxandan cəmi bir müddət sonra zədələndi, 81-ci dəqiqədə emosional halda tunelə yollandı. Onun durumu indi Alonso üçün təkcə idman yox, həm də kadr planlaşdırması baxımından ciddi məsələdir.
Son nəfəsə qədər döyüş
Brighton isə heç vaxt təslim olmadı. Uzatma dəqiqələri artıq yazılarkən belə.
90+6-cı dəqiqədə Pascal Gross yenidən səhnəyə çıxdı. Cinahdan gələn ötürməni Martinez-in üzərindən dəqiq baş zərbəsi ilə qapıya göndərdi – 4:3. Top toru tapdı, amma dərhal sonra final fit çaldı. Brighton gec oyandı, Chelsea isə çox əvvəl vurduğu zərbələrin hesabına sağ qaldı.
Fabian Hurzeler-in komandası geniş itki siyahısına baxmayaraq – Yasin Ayari, Georginio Rutter, Jack Hinshelwood, Kaoru Mitoma, Yankuba Minteh – Stamford Bridge-də cəsarətli və aqressiv futbol nümayiş etdirdi. Təzyiq, inam, geridönüş cəhdləri – bunların hamısı var idi. Sadəcə, zaman yetmədi.
Joao Pedro: fitlərə cavab, rəqəmlərlə cavab
Bu axşamın emosional mərkəzində Joao Pedro dayanırdı.
Keçmiş Brighton hücumçusunun adı stadionda oxunan kimi qonaq sektorundan fit səsləri yüksəlirdi. Hər dəfə. Bu, oyundan əvvəl də, start heyəti açıqlananda da belə idi. Amma 24 yaşlı hücumçu bu səs-küyü motivasiyaya çevirdi.
O, Fulham-a qarşı olduğu kimi, yenə rəqib müdafiəsini didib-parçaladı: kanallara qaçdı, top saxladı, komanda yoldaşları ilə üçbucaq oyunlar qurdu. Bir dəfə qapı qarşısında inanılmaz şansdan yararlana bilmədi, az sonra isə sürətli əks-hücumu tamamlayıb qolunu vurdu və Brighton azarkeşlərinin qarşısında coşqu ilə sevindi.
Statistika da onun təsirini göstərir: Chelsea-də ən çox zərbə, ən çox rəqib cərimə meydançasında toxunuş, ən çox driblinq cəhdi, ən çox qazanılan ikili mübarizələrdən biri – 13 duel, bu mövsüm Premier League-də istənilən oyunçunun göstəriciləri arasında ən yüksək rəqəmlərdən. Üstəlik, fitlərin içində belə.
Avtoqol? Bəli, bu, günün kiçik ləkəsi idi. Amma ümumi mənzərəni dəyişmir. Joao Pedro hazırda Chelsea hücumunun mərkəzində tam mənada mərkəz hücumçusu kimi oynayır və bunu rəqəmlərlə sübut edir.
Alonso-nun Chelsea-si: az top, çox zərbə
Bu oyundan sonra bir sual daha kəskinləşdi: bu qədər aşağı topa sahib olma, amma yüksək effektivlik – problem, yoxsa plan?
Fulham-a qarşı 38 faiz topa sahib olma, indi isə 25,6 faiz. İki oyunda altı qol, iki qələbə. Tribunada oturan azarkeş üçün cavab sadədir: nəticə varsa, şikayət yoxdur.
Xabi Alonso özü də rəqəmlərə ilişib qalmır. O, vurğulayır ki, Chelsea hər iki oyunda tez hesabda önə keçib, bu da məcburi şəkildə oyunun ssenarisini dəyişib. Komanda tez 3:0 öndə oldu, sonra isə “hesabla oynamağa” başladı. Bu, onun öz sözləri ilə, düzəldilməli məqamdır.
Amma bir həqiqət var: yeni Chelsea hələ balans axtarır. Hücumda dinamik, kəskin və cəsarətli, müdafiədə isə bəzən həddindən artıq açıq. Nəticə isə hələlik müsbətdir – iki oyuna altı xal, azarkeşlərə isə adrenalin dolu axşamlar.
Gözlər indi nəyi izləyir?
Enzo Fernandez iki oyundur heyətdən kənarda qalır, Manchester City-nin marağı fonunda onun gələcəyi havada asılı qalıb. Caicedo-nun durumu qeyri-müəyyəndir. Emiliano Martinez cəmi 48 saat əvvəl komandaya qoşulub, artıq start heyətindədir və öz təcrübəsi ilə müdafiə xəttinə səs qatmağa çalışır.
Chelsea üçün bu qələbə həm rahat nəfəs, həm də xəbərdarlıq siqnalıdır: bu üslubla hər oyun belə fırtınalı keçəcəkmi, yoxsa Alonso tezliklə bu xaosu sistemə çevirəcək?
Brighton üçün isə bu məğlubiyyət sırf rəqəmlərdə minusdur, amma oyunda göstərilən xarakter növbəti turlara ümid verir. Bu qədər itki ilə Stamford Bridge-də bu cür dominant epizodlar yaratmaq – təsadüf deyil.
Mövsüm uzun, temp isə artıq indi yüksəkdir. Sual indi budur: bu Chelsea, bu qədər riskli, amma cəsarətli futbolu ilə uzun marafonda nə qədər davam gətirə biləcək?
