Chelsea-nin Stamford Bridge-də Nottingham Forest-ə qarşı darmadağın edilməsi
Londonda hamı Avropa həftəsinə köklənmişdi, amma həftəsonunun səsi tam başqa yerdən gəldi. Ehtiyat heyətlə çıxan Nottingham Forest, Premier League turunun ən böyük sürprizinə imza atdı və ruhsuz Chelsea-ni Stamford Bridge-in ortasında cəzalandırdı. Həm düşmə xəttindən uzaqlaşmaq, həm də Avropa macərasını davam etdirmək istəyən komanda üçün bu qələbə təkcə üç xal deyildi – manifest idi.
Vítor Pereira cəmi üç gün əvvəl Aston Villa üzərində qazanılan Avropa Liqası yarımfinalının ilk oyunundan sonra komandada səkkiz dəyişiklik etmişdi. Özünü sığortalamaq üçün isə bir cümlə kifayət etmişdi: “Oyunçuları dəyişdim, amma ruhu yox.” Start heyəti açıqlananda çoxlarının qaşı qalxdı, amma son fitdə həmin cümlə soyuq reallığa çevrildi. İki qolun müəllifi Taiwo Awoniyi və cinahda şou göstərən Dilane Bakwa-nın başçılıq etdiyi bu “ehtiyatlar ordusu” bahalı Chelsea layihəsini hər epizodda kölgədə qoydu.
Şok başlanğıc, donmuş Chelsea
Chelsea üçün kabus elə ikinci dəqiqədən başladı. Marc Cucurella sağ cinahda bir anlıq yubananda Bakwa onu arxasında qoydu, cərimə meydançasına qədər irəlilədi və uzaq dirəyə zərgər dəqiqliyi ilə asma göndərdi. Orada isə Awoniyi özünü itirmədi, baş zərbəsi ilə hesabı açdı.
Daha 13 dəqiqə keçdi və ssenari demək olar ki, eyni idi. Yenə Bakwa, yenə Cucurella-nın qarşısından asanlıqla keçilən epizod, yenə qapı qarşısına ötürmə. Bu dəfə Awoniyi topa toxunmağa macal tapmamış, onun köynəyindən yapışan Malo Gusto idi diqqət mərkəzində. Hücumçu yerə yıxıldı, VAR epizodu monitora daşıdı və penalti qərarı gəldi. İcra üçün nöqtəyə gələn Igor Jesus soyuqqanlılıqla zərbəsini vurdu, hesab 0:2 oldu.
Stamford Bridge tribunaları artıq əsəbi idi. Komanda 13-cü ardıcıl Premier League oyununda da qapısını toxunulmaz saxlaya bilmirdi. Amma məsələ tək bunda deyildi. Chelsea oyuna reaksiya verə bilmirdi. Sanki ötürücülər neytralda qalmışdı. Hücum ideyaları kasad, ikili mübarizələrdə zəif, ritmsiz və ağır.
Vítor Pereira-nın startdakı radikal dəyişiklikləri isə hər dəqiqə daha da məntiqli görünürdü.
McFarlane kənarda, komanda meydanda itib
Chelsea-nin müvəqqəti baş məşqçisi Calum McFarlane texniki zonada demək olar ki, əlacsız görünürdü. Onun üçün axşamı daha da qaranlıq edən isə debütant Jesse Shaun Derry-nin ağır zədəsi oldu. Gənc futbolçu gözlənilmədən start heyətinə salınmışdı və oyuna uyğunlaşmaqda çətinlik çəkirdi.
Taymın sonlarına yaxın Chelsea-nin künc zərbəsi komandanın ən gənc ümidlərindən birinə gəldi. 18 yaşlı cinah oyunçusunun ilk baş zərbəsi uğursuz alındı, amma ikinci topa cəsarətlə atıldı. Elə həmin anda Forest-in digər yeniyetməsi Zach Abbott-la baş-başa toqquşma baş verdi. Hər iki oyunçu əvəz olundu, fərq ondadır ki, Abbott meydanı ayaq üstə tərk etdi, Derry isə xərəkdə.
Anthony Taylor bu epizodda Abbott-un müdaxiləsini penaltiyə layiq gördü. Uzun – on dəqiqəni aşan – fasilədən sonra məsuliyyəti üzərinə götürən Cole Palmer topun arxasına keçdi. Amma bu dəfə də qəhrəman Matz Sels idi. Sağ küncə atıldı, penaltiyi çıxardı və Stamford Bridge-in narazı uğultusunu daha da gücləndirdi.
Ulduzlar meydana çıxır, oyun qapanır
Fasilə Pereira üçün lüks idi. O, dincələn əsas oyunçularından üçünü oyuna atdı və beş dəqiqə keçməmiş bu qərar matçın taleyini demək olar ki, həll etdi.
Elliot Anderson mərkəzdən iti, xətləri yarıb keçən ötürmə ilə Morgan Gibbs-White-ı Cucurella-nın arxasına sızdırdı. Son həftələrin ən yaxşı formada olan “10 nömrə”si isə nə edəcəyini dəqiq bilirdi. Topu qapıçıdan yan ötürdü, uzaq dirəkdə boş qalan Awoniyi-ə “hazır qol” verdi. Hücumçu da fürsəti qaçırmadı – 0:3.
Gibbs-White-ın özü üçün isə bu gecə qısa, amma iz buraxan oldu. 60-cı dəqiqədə Robert Sánchez ilə boş top uğrunda mübarizədə daha bir baş-toqquşma yaşandı. Başına sarılan qalın bintin altından qan axdığı görünürdü. O, Chris Wood-la əvəzləndi, Sánchez isə Filip Jörgensen-ə yerini verdi. Beləliklə, oyunda liqa üzrə maksimum – dörd beyin silkələnməsi əvəzetməsi istifadə olundu.
Oyun tempini uzun fasilələr parçalasa da, Forest-in üstünlüyünü dəyişmədi. Chelsea isə sanki hər zərbədən sonra bir az da özünə qapanırdı.
Gecikmiş cavab və səssiz qol
Son on beş dəqiqəyə yaxın Chelsea nəhayət ki, qol tapdığını düşündü. João Pedro əvvəlcə Sels-i keçə bilmədi, amma ikinci cəhddə topu başla tora göndərdi. VAR xətləri çəkdi və ümidləri sildi – qol ləğv olundu.
Artıq əlavə olunmuş dəqiqələr oynanırdı ki, braziliyalı hücumçu bir daha səhnəyə çıxdı. Bu dəfə Marc Cucurella-nın ötürməsini sinəsində ram etdi, topu havaya qaldırdı və cərimə meydançasının mərkəzində möhtəşəm “qayçı zərbəsi” ilə tora sancdı. VAR susdu, qol qüvvədə qaldı. Chelsea-nin yeddi oyundan sonra gələn ilk Premier League qolu idi. Amma tribunalar bu dəfə də partlamadı. Sanki hamı bilirdi: bu, gecikmiş və təsəlli də verməyən cavab idi.
Forest isə ehtiyat heyətlə belə rəqib meydanında inamlı qələbə qazanaraq həm özünə, həm də liqaya açıq mesaj göndərdi. Pereira-nın “ruh dəyişmir” tezisi indi təkcə şüar deyil, cədvəldə də əksini tapan reallıqdır.
İndi sual başqadır: bu Chelsea, bu temp və bu inamsızlıqla mövsümün qalanını necə oynayacaq?
