İtaliya yığmasında boş qalan baş məşqçi kürsüsü ətrafında təzyiq artır, amma sanki hamı bir şeyi anlayır: təkcə güclü məşqçi bura yetməz, bu sistemin özü dəyişməlidir.
Gennaro Gattuso-nun Bosniya və Herseqovinaya qarşı Dünya çempionatının pley-off finalındakı məğlubiyyətdən sonra istefası ilə Azzurri yenidən sükançısız qaldı. Üçüncü dəfə ardıcıl olaraq – 2018, 2022 və indi də 2026 – dünya çempionatından kənarda qalan İtaliya üçün bu, sadəcə idman uğursuzluğu deyil, struktur böhranıdır. Federasiyanın divarları artıq çatlayır.
Bu fonun içində bir ad daha güclü səslənir: Antonio Conte.
Conte yenidən Azzurri-də? Rəqəmlər və reallıq
Conte üçün bu vəzifə yad deyil. O, 2014-cü ildə Juventus-dan ayrıldıqdan sonra yığmanın sükanını ələ almış, iki il ərzində 25 oyuna rəhbərlik etmişdi. 14 qələbə, 5 məğlubiyyət. Euro 2016-da Almaniyaya penaltilərdə uduzulan 1/4 final – və həmin dövrün sonu.
Sonra klub səviyyəsində yeni zirvələr gəldi: Chelsea ilə Premyer Liqa, Inter ilə Serie A çempionluğu, Tottenham dövrü və nəhayət, ötən mövsüm Napoli-ni Scudetto-ya daşıyan titullu dönüş. Belə CV ilə Conte-nin yenidən yığmanın əsas namizədlərindən biri sayılması təəccüblü deyil.
Amma bu dəfə söhbət təkcə texniki zonadan getmir. Söhbət, De Laurentiis-in sözləri ilə desək, “tamamilə təşkilatsız bir şeyin başına keçməkdən” gedir.
De Laurentiis: “Conte istəsə, bəli deyərəm, amma…”
Napoli prezidenti Aurelio De Laurentiis, CalcioNapoli24-ə danışarkən Conte-nin Azzurri-yə qayıdışı ilə bağlı şayiələrə açıq cavab verdi. Onun mövqeyi aydındır: Napoli, Conte-yə milli komandanın sükanını təhvil verməyə mane olmayacaq. Bir şərtlə.
“Conte milli komandanın yeni baş məşqçisi? Əgər Antonio məndən soruşsa, düşünürəm ki, bəli deyərdim,” – De Laurentiis bildirib. Ardınca isə ton kəskin dəyişib. O, federasiyanın indiki durumuna inamının olmadığını gizlətməyib:
“Amma o çox ağıllıdır, o vaxta qədər ki, ciddi bir interlocutor yoxdur – və indiyə qədər olmayıb – inanıram ki, tamamilə təşkilatsız bir şeyin başında özünü təsəvvür etməkdən imtina edər.”
Yəni məsələ Conte-nin istəyi və ya Napoli-nin icazəsində yox, FIGC-in bugünkü durumundadır. De Laurentiis-in cümlələrində həm icazə, həm də xəbərdarlıq gizlənib.
Gattuso-nun qısa dövrü və tarixi uğursuzluq
İtaliyanın son fiaskosu tək bir oyunun nəticəsi deyil. Bu, uzun müddətə yayılan, düzgün idarə olunmayan bir prosesin son mərhələsidir.
Dünya çempionatına aparan yol əvvəlcə Luciano Spalletti ilə başladı, amma kampaniya tez dağılmağa üz tutdu. Gattuso gecikmiş xilas missiyası üçün gətirildi. O, ümumilikdə səkkiz oyuna rəhbərlik etdi, altı qələbə qazandı. Amma həlledici anlarda hər şey dağıldı.
Qrup mərhələsinin son oyununda Norveçə məğlubiyyət, ardınca Bosniya və Herseqovinaya uduzulmuş pley-off finalı – və Gattuso-nun qısa dövrünün üzərinə ağır kölgə düşdü. Nəticə: İtaliya ardıcıl üçüncü dəfə dünya çempionatında yoxdur.
Bu tarixi uğursuzluq artıq şəxslərin deyil, sistemin müzakirə olunduğu mərhələni açdı. FIGC prezidenti Gabriele Gravina istefa verdi, ardınca nümayəndə heyətinin rəhbəri Gianluigi Buffon da postundan getdi. Federasiyanın başında boşluq yaranıb, meydanda isə istiqamət yoxdur.
“Serie A – Külkə kimi, amma federasiyanı o saxlayır”
De Laurentiis bu boşluğun sadəcə ad dəyişikliyi ilə doldurulmasını istəmir. O, İtaliya futbol idarəçiliyində köklü dəyişiklik tələb edir və konkret ad da çəkir: hazırda CONI-yə rəhbərlik edən Giovanni Malagò.
Napoli prezidenti onu federasiyanın həm komissarı, həm də gələcək prezidenti üçün “ideal fiqur” kimi görür. Onun fikrincə, FIGC-i yalnız belə güclü və müstəqil fiqur toparlaya bilər.
De Laurentiis-in tənqidinin mərkəzində isə güc balansı dayanır. O, Serie A klublarının federasiya içində kənara sıxışdırıldığını, halbuki bütün sistemi faktiki olaraq onların maliyyələşdirdiyini xatırladır:
“İtaliya futbolu – bu, Serie A-dır, amma onu Külkə kimi görürlər, federasiyada cəmi 18%-lik payı var, halbuki həvəskarlar və oyunçular çoxluğa sahibdir. Bu, absurddur, nəzərə alsaq ki, Serie A olmasa, federasiya mövcud olmaz və biz onu ildə təxminən 130 milyon avro ilə maliyyələşdiririk.”
Sözlər sərtdir, amma rəqəmlər onun dediklərini dəstəkləyir. Pul elə yerdən gəlir ki, səs də oradan çıxmır.
Conte bu xaosa girərmi?
İndi əsas sual təkcə “Conte gələcəkmi?” deyil. Sual daha dərindir: belə bir federasiyaya Conte kimi tələbkar, struktura həssas bir məşqçi girməyə razı olar?
De Laurentiis-in cümlələrində cavabın ipucu var: əvvəlcə ciddi, etibarlı rəhbərlik, aydın struktur, sonra Conte. Yoxsa, bu, nə qədər cazibədar olsa da, yalnız ad xilasetmə əməliyyatı kimi qalacaq.
İtaliya üçün bu, adi baş məşqçi seçimi deyil. Bu, ya bütün sistemin yenidən qurulmasının başlanğıcı olacaq, ya da növbəti illər üçün daha bir itirilmiş nəsli xəbər verəcək.
