Cork – Tyrone-a qarşı möcüzəvi geri dönüş

Cork – Tyrone-u möcüzəvi geri dönüşlə devirdi və yenidən All-Ireland taxtına qayıtdı

Cedral St Conleth’s Park-ın yaşıl meydanında bazar günü günortadan sonra Cork azarkeşləri yalnız bir finala deyil, yaddaşlardan silinməyəcək bir dönüş hekayəsinə şahidlik etdilər. Minors komandası Tyrone kimi son illərin ən soyuqqanlı, ən sistemli çempionunu arxadan gələrək məğlub etdi və All-Ireland kubokunu Leeside-a geri gətirdi.

Hesab lövhəsi hər şeyi deyirdi: Cork 2-16, Tyrone 1-16.

Ancaq bu rəqəmlərin içində gizlənən dramatik süjet idi.

Doqquz xallıq uçurumdan zirvəyə

Uşaqlar üçün bu, sadəcə final deyildi. Mayda qazanılan Munster titulunun ardınca mövsümün son akkordu idi. Və bu akkord, demək olar ki, yanlış notla bitirdi.

İkinci hissənin ortalarında Cork tam böhranda idi. Hesab 1-13-dən 0-7-yə — Tyrone doqquz xal fərqlə irəlidə, temp onların, özünəinam onların, sanki kubok da onların idi. Cork isə bir-birinin ardınca boşa verilən şanslar, çərçivədən yayınan zərbələr, sinirləri gərilən azarkeşlər…

Bütün bunlara baxmayaraq, meydanda başqa bir şey də görünürdü: bu komanda sınmırdı. Təkcə emosiyalarla deyil, ağılla, soyuqqanlılıqla geri dönmə cəhdi vardı.

Eoghan Ahern-in əlavə olunmuş dəqiqələrdə vurduğu qələbə qolu bu hekayənin zirvəsi oldu, amma təməl çoxdan qoyulmuşdu: aqressiya, ürək, oyunu oxuma bacarığı və meydanın hər qarışında hiss olunan keyfiyyət.

Tyrone-un başlanğıc fırtınası

Görüş gərgin, hətta bir az vəhşi tempdə başladı. Elektrik kimi atmosfer, tribunalar dolu, hər topa iki komanda da bütün gücü ilə girirdi.

Üçüncü dəqiqədə Cork ilk zərbəni endirdi. Eoghan Ahern mərkəzdə topu sakitləşdirdi, Conrad Murphy-ni tapdı, o da zərif, təmiz bir xal ilə hesabı açdı. Qısa müddət sonra tərəflər xal dəyişməyə başladılar, amma Joe Miskella-nın iki xallıq parlaq zərbəsi Cork-u 0-3–0-1 önə çıxardı. İlk beş dəqiqədə Rebels üçün hər şey ümidverici görünürdü.

Sonra isə Tyrone oyunu ələ aldı.

Ruairí O’Neill-in zərbəsi dirəyə dəyib geri qayıtdı, amma bu, Cork üçün xəbərdarlıq idi. Tyrone ardıcıl beş “ağ bayraq” qaldırdı, hücumlar axıcı, qaçış xətləri kəsilməz, Cork müdafiəsi isə dalğa-dalğa gələn hücumların altında əyilməyə başladı. 17-ci dəqiqədə Vincent Gormley növbəti xalı yazdıranda tablo 0-8–0-3 idi.

Conan Canavan-ın iki xallıq cərimə zərbəsi fərqi daha da böyütdü. Cork nəhayət Ahern-in cərimə zərbəsi ilə 14 dəqiqəlik susqunluğa son qoydu, amma Tyrone yenə də oyunun sahibi idi.

Zərbə isə 31-ci dəqiqədə gəldi. Səliqəli kombinasiyadan sonra Gormley cərimə meydançasında Conor Downing tərəfindən yıxıldı, hakim Séamus Mulhare penalti nöqtəsini göstərdi. Aodhán Corry topu soyuqqanlılıqla tora göndərdi – 1-10–0-4. Dörd dəqiqə qalmış, Tyrone üçün bu, demək olar ki, ideal ssenari idi.

Cork-un bəxti də üz döndərmiş kimi idi. Jacob Barry və Murphy-nin yaxşı hazırladığı hücumda Miskella-nın qüvvətli zərbəsi tirə dəyib geri qayıtdı. Az sonra Barry üçün “yaşıl bayraq” sanki hazır idi, amma yenə də qol alınmadı. Yalnız Ahern və Ben Hegarty-nin cərimə zərbələrindən sonra Cork bir az nəfəs aldı – fasiləyə 1-10–0-6 ilə yollandılar.

O’Herlihy ilə oyuna dönüş, Miskella ilə alovlanan ümid

İkinci hissənin əvvəlində də sanki heç nə dəyişməmişdi. Tyrone tempi diktə edir, Cork isə epizodik cavablarla kifayətlənirdi. Tom Whooley xalını yazdırdı, amma Gormley-in ardıcıl iki xalı tabloyu 1-13–0-7 etdi. 36-cı dəqiqə, doqquz xal fərq. Bu mərhələdə bir çox komanda ruhən çökərdi.

Cork isə əksinə, oyuna yeni nəfəs gətirdi.

Joe Miskella yenidən səhnəyə çıxdı – əvvəlcə daha bir iki xallıq möhtəşəm zərbə, ardınca “ağ bayraq”. Jacob Barry də dəqiq zərbə ilə qoşuldu. Birdən-birə Cork-un oyunu axmağa başladı, ötürmələr daha cəsarətli, qaçışlar daha inamlı oldu.

Hegarty-nin uzaqdan göndərdiyi top qapı qarşısında qaldı, müdafiəçilər tərəddüd edərkən, əvəzlikdən oyuna daxil olan Alex O’Herlihy fürsəti qaçırmadı və topu tora sancdı. Bir anda stadionun səsi dəyişdi. 41-ci dəqiqə: 1-13–1-11. Oyuna tam mənası ilə yenidən start verildi.

Ahern-in daha bir cərimə zərbəsi fərqi minimuma endirdi. Tyrone isə təcrübəsini ortaya qoydu, növbəti hücumlarda iki xal daha tapdı və hesabı 1-15–1-13 etdi. O’Herlihy yenidən irəli atıldı, fərqi yenə bir xala endirdi. Son on dəqiqəyə girilərkən artıq bu, sinir oyunu idi.

Cork-un növbəti hücumlarında qeyri-dəqiqliklər yenidən baş qaldırdı, amma Ahern məsuliyyəti öz üzərinə götürdü və daha bir cərimə ilə hesabı bərabərləşdirdi. Tyrone 1-16–1-15 ilə yenidən önə çıxdı. Tabloya, dəqiqələrə, gərginliyə baxanda hər iki tərəf üçün bu, titulu ya qazandıracaq, ya da əlindən alacaq son zərbələr dövrü idi.

Ahern-in qızıl anı və müdafiənin son səddi

Sonra isə o an gəldi.

Cork orta xəttdə topu qazandı, meydanın ritmi bir anlıq dəyişdi. Ahern boşluq gördü, tərəddüd etmədi, irəliyə doğru partlayış etdi. Qırmızı-ağ formanı geyinmiş gənc, sanki bütün mövsümün ağırlığını çiynində daşıyırdı. Son toxunuş, soyuqqanlı zərbə – top toru silkələdi.

Cork tribunası partladı. 2-15–1-16.

Tyrone hələ şokdan çıxmamışdı ki, Tom Whooley daha bir xal əlavə etdi və fərqi üçə qaldırdı. Artıq vaxt Cork-un tərəfində idi. Müdafiədə Aaron O’Sullivan və Éanna Lynch ön xətdəki qəhrəmanlar qədər vacib idi – topları uzaqlaşdırdılar, ikili mübarizələrdə uduzmadılar, Tyrone-un son ümidsiz hücumlarını boğdular.

Kieran O’Shea mərkəzdə yenə yorulmaz idi, hava toplarında üstünlük qazandı, oyunun axarını Cork-un xeyrinə saxladı. Kapitan Joe Miskella, Tom Whooley, Ahern, O’Herlihy – hərəsi bu dönüş hekayəsinə öz imzasını atdı.

Fit səsləndi. Cork oyunçuları yerə çökdü, bəziləri sevincdən, bəziləri yığılmış gərginlikdən. Skorbord isə bir həqiqəti təsdiqləyirdi: Rebels yenidən All-Ireland çempionudur, 2019-dan bəri bu yaş qrupunda ilk titul.

Qızıl nəsil üçün başlanğıc nöqtəsi?

Bu qələbə sadəcə kubok deyil. Bu, xarakter bəyanatıdır. Doqquz xallıq fərqdən geri dönmək, titulun son çempionunu belə sarsıtmaq – bu, təsadüf kimi yozula bilməz.

E Ahern-in 1-5-lik məhsuldarlığı, Joe Miskella-nın 0-5 və iki iki-xallıq möhtəşəm zərbəsi, Alex O’Herlihy-nin əvəzlikdən girib 1-1 ilə oyunu dəyişməsi, Whooley-nin həlledici anlarda səhnəyə çıxması – Cork-un hücum xəttinin necə çoxşaxəli olduğunu göstərdi. Müdafiədə Aaron O’Sullivan, Éanna Lynch, Kieran O’Shea kimi adlar isə bu titulu yalnız hücumla yox, balansla qazandıqlarını sübut etdilər.

Tyrone öz oyununu oynadı, uzun müddət finala nəzarət etdi, amma Cork-un qayıdış dalğası qarşısında dayana bilmədi. Bəzən finalı qazanan komanda deyil, onu buraxmayan ruh olur.

Cedral St Conleth’s Park-dan çıxan hər kəsin beynində eyni sual dolaşırdı: bu gün kuboku qaldıran bu gənclər, bir neçə ildən sonra böyük səhnədə də Cork futbolunu yenidən İrlandiyanın zirvəsinə daşıya biləcəkmi?