Coutinho: Vasco üçün fədakarlıq hekayəsi
Philippe Coutinho Braziliyaya möhtəşəm qayıdışının fonunda səslənən “xəyanət” ittihamlarına sərt reaksiya verib və azarkeşlərin çoxunun bilmədiyi maliyyə və şəxsi fədakarlıqları açıq şəkildə ortaya qoyub.
Rəsmi təqdimat mərasimində danışan yarımmüdafiəçi əvvəlcə emosiyanı kənara qoymağa çalışsa da, sözləri ilə aydın göstərdi: bu dönüş sadəcə bir transfer deyil, şəxsi risklərlə dolu bir dönüş hekayəsidir.
“Bəzi şeylər gördüm, amma özümü onlardan qorumağa çalışıram. Reaksiyanın böyük olduğunu bilirəm. Bu, məni kədərləndirir, amma danışmaq üçün bu platformam var,” – deyə Coutinho başlayıb.
“Vasco həmişə mənim evim olub. Mən Vasco-da böyümüşəm, bütün aşağı yaş qruplarından keçmişəm, əsas komandaya qədər yüksəlmişəm. Klub üçün nə qədər sevgi, minnətdarlıq və məhəbbət bəslədiyimi həmişə açıq demişəm.”
Burada pauza verdi. Sonra rəqəmləri səsləndirdi – çünki artıq susmağın mənası qalmamışdı.
“Vasco-ya qayıtmaq imkanı yarananda Qətərdə müqaviləmin daha bir ili qalırdı və orada ildə 10 milyon dollar xalis maaş alırdım. Bunu ona görə deyirəm ki, insanlar vəziyyəti başa düşsün.”
Onun fədakarlığı bununla bitməyib. Coutinho ilk dəfə etiraf etdi ki, yalnız Qətərdən deyil, Aston Villa ilə müqaviləsindən də imtina edib.
“Heç vaxt bu barədə danışmamışdım və bu, danışdığım yeganə dəfə olacaq. Aston Villa ilə də müqaviləmin bir ili qalırdı. Vasco-ya keçmək üçün mənim üçün bir prinsip vardı: mənim ucbatımdan Vasco transferə bir qəpik belə xərcləməyəcək. Mən bunu mənimlə işləyən hər kəsə açıq demişdim. Prioritetim bu idi.”
“Bunun baş verməsinin yeganə yolu bir illik maaşımdan və Aston Villa-dan almalı olduğum pullardan imtina etmək idi. Hər şeyi masanın üzərində qoyub gəldim. Çünki mənim Vasco-ya qayıdışım hər zaman klub sevgisinə əsaslanıb.”
Bu, sadəcə nostalji deyildi. Bu, milyonlarla dollardan imtina edib “ev” adlandırdığı stadiona dönmək idi.
Copa do Brasil finalının ağrısı
Təcrübəli yarımmüdafiəçi ikinci dəfə Vasco forması geyindiyi dönəmin necə psixoloji uçuruma çevrildiyini danışarkən səsi bir az da ağırlaşdı. Hər şeyin qırılma nöqtəsi isə Copa do Brasil finalı olub.
“Keçən il buradakı dönəmimdə Copa do Brasil finalına çıxdıq və təəssüf ki, uduzduq. Bu məni çox ağır vurdu; Vasco ilə titul qazanmağı dəlicəsinə istəyirdim,” – deyə o xatırlayıb.
“Xaricdə saysız-hesabsız kuboklar qazandım və bura o fikirlə qayıtdım ki, Vasco ilə çempion olum, bəlkə də özümü klubun idol fiquru kimi möhkəmləndirim. Təəssüf ki, alınmadı. Yeni il başladı və Sao Januario-da son oyunlarda işlər yaxşı getmirdi.”
Meydandakı uğursuzluq tribunadakı atmosferi zəhərlədi. Və Coutinho üçün həqiqi zərbə də elə oradan gəldi.
“Bilirəm, çoxları deyir ki, bu, sadəcə bir neçə fit idi. Amma orada olan hər kəs bilir. Bütün stadion məni təhqir edir, getməyimi tələb edirdi. Bu, mənim üçün son dərəcə ağır idi – futbolda belə şeylərin olduğunu bilsəm də. Çünki Vasco həmişə mənim evim olub və bura qayıtmaq üçün insan kimi edə biləcəyim hər şeyi etdim.”
Bir vaxtlar uşaq yaşlarında arzusuna çevrilən tribunalar indi ondan imtina edirdi. Ulduz futbolçu üçün bu, sadəcə oyun forması və nəticə deyildi – kimliyinə, hekayəsinə toxunan bir yara idi.
“Ən çətin qərar” – sağlığı önə çəkmək
Tribunadakı təzyiq, finalın ağrısı, şəxsi gözləntilər. Hamısı bir nöqtədə üst-üstə düşdü. Coutinho həmin məqamda futboldan çox insan kimi qərar verməli olduğunu deyir.
“Bir sıra çətin şeylər baş verirdi və mən həyatımın ən ağır qərarını verməli oldum – sağlamlığımı önə çəkmək qərarını. Nəticələrinin nə olacağını bilirdim, amma özümlə tamamilə səmimi oldum və heç bir anda Vasco-nu tərk etmədim,” – deyə o vurğulayıb.
Onun sözlərinə görə, məsələ nə qaçmaq, nə də məsuliyyətdən yayınmaq idi. Sadəcə, daxili limitinə çatmışdı.
“Mən sadəcə həddimə çatmışdım və o vəziyyətdə komandaya heç nə verə bilməyəcəyimi bilirdim. Özümə qarşı səmimi oldum, insanlara qarşı səmimi oldum və qərarımı verdim.”
Bu sözləri deyərkən Coutinho bir daha maliyyə detallarına qayıtdı. Açıq şəkildə bildirdi ki, rəqəmləri dilə gətirməkdən xoşlanmasa da, indi buna məcbur qalıb.
“Mən maliyyə rəqəmlərindən danışdım – bəlkə də bunu etməyi istəməzdim – amma bu, insanlara vəziyyəti anlamağa kömək edəcək. Bu, həm sizin sualınıza cavabdır, həm də futbolçunun hekayəsini dinləməyənlərə mesaj.”
Vasco azarkeşləri üçün indi sual təkcə budur: bu qədər fədakarlıqdan və bu qədər yaradan sonra Coutinho-nun hekayəsi Sao Januario-da yenidən alqışlarla, yoxsa yenə fit səsləri ilə davam edəcək?
