Craig Gordon: Peşəkar Karyeraya Vida
Tynecastle səssiz deyil, amma bu dəfə səs-küy qapı xəttində deyil, yaddaşlarda qopur. 25 illik peşəkar karyeradan sonra Craig Gordon nəhayət dayanır. 43 yaşlı qapıçı futbolu buraxdığını elan etdi və bunu edərkən sadəcə bir qərarı yox, bir nəslin xatirələrini möhürlədi.
“Bitməsini heç vaxt istəməmişəm, amma bitməlidir” – uşaqlıq klubu Heart of Midlothian vasitəsilə yayımlanan emosional videoda dediyi cümlə sanki həm özünə, həm də azarkeşlərinə ünvanlanmış vida idi. Ardınca isə bir etiraf gəldi: “Xəyal etdiklərimi yaşamışam və bunun üçün çox minnətdaram.”
Tynecastle-dan rekord transferə, ordan yenidən zirvəyə
Gordonun hekayəsi sadə yüksəliş nağılı deyil. O, Heart of Midlothian akademiyasından çıxıb birbaşa Britaniya rekorduna imza atdı. 2007-ci ildə Sunderland onu Tynecastle-dan 9 milyon funt sterlinqə transfer edəndə bu, ölkədə qapıçı üçün görünməmiş məbləğ idi.
Stadium of Light-da keçən illərdən yadda qalan an çoxdur, amma bir epizod xüsusi yer tutur. 2010-cu ildə Bolton Wanderers hücumçusu Zat Knight-ın yaxın məsafədən zərbəsi. Çoxları artıq qol dəftərinə adını yazmışdı, Gordon isə möcüzəvi reaksiya ilə bunu silib atdı. O qurtarış hələ də Premyer Liqa tarixinin ən yaddaqalan səhnələrindən biri kimi xatırlanır.
Amma bu mərhələnin arxa fonu daha sərt idi. Ciddi diz zədəsi Sunderland karyerasını parçaladı, ritmini sındırdı. Beşillik müqavilə bitəndə o, birdən-birə işıqlardan kənarda qaldı. İki il – nə oyun, nə tribunaların sədası. Reabilitasiya, fərdi məşqlər, məşqçilik. Bir çox qapıçı üçün bu, son olardı. Onun üçün isə fasilə idi.
Celtic ilə yenidən doğuluş
2014-cü ildə Celtic qapısını açanda, Gordon üçün bu, sadəcə müqavilə deyildi, ikinci şans idi. O, həmin şansı dişiylə-dırnağıyla tutdu. İlk mövsümündə liqa çempionluğu, ardınca daha dörd titul. Altı illik bu dövr medal yağışı ilə keçdi, amma rəqəmlərdən daha önəmlisi başqa idi: Gordon yenidən elit səviyyədə, ən böyük səhnələrdə idi.
Daha sonra dairə bağlandı. O, yenidən Hearts-a döndü. 2001-02 mövsümündə Cowdenbeath-də icarə əsasında keçirdiyi 13 oyundan başlayan peşəkar yol, bir daha Tynecastle qapısına gətirmişdi onu. 2021-ci ildə klubla birlikdə Şotlandiya Çempionatını qazanıb Premyer Liqaya dönüşü təmin etdi. 2006-cı ildə Hearts-la qazandığı Şotlandiya Kubokuna, Celtic-lə topladığı iki Şotlandiya Kuboku və beş Liqa Kuboku medalları da əlavə olundu. Kolleksiya ağırlaşdıqca, miras aydınlaşırdı.
Ayaqları sınan, iradəsi sınmayan qapıçı
2022-ci ildəki ikitərəfli ayaq sınığı karyerasının ən qaranlıq anlarından biri oldu. Yaş 40-ı keçib, bədənin hər zərbəni əvvəlki kimi qəbul etmədiyi dövrdə belə bir zədə çoxları üçün “bəsdir” siqnalıdır. Gordon üçün yox. O yenə qayıtdı. Yenə qapı xəttində dayandı. Yenə azarkeşlərin qarşısına çıxdı.
Ümumilikdə, klub və yığma səviyyəsində 766 rəsmi oyuna çıxdı. Onlardan biri də 2001-02 mövsümündə Cowdenbeath forması ilə idi – karyerasının ilk pillələrindən. Sonuncu isə bu ilin mayında, Şotlandiyanın Curacao üzərindəki dünya çempionatıöncəsi sınaq oyununda gəldi. Hearts forması ilə son matçı isə yanvarda, keçmiş klubu Celtic-ə qarşı 2:2 hesablı qarşılaşma oldu. Simvolik bir son: köhnə rəqib, köhnə meydan, amma başqa bir Craig.
Millinin sütunu – 84 dəfə himn, 30 dəfə “kilid”
Şotlandiya millisinin formasını ilk dəfə 2004-cü ildə geyindi. Sonra illər, nəsillər dəyişdi, amma o, arxada dayanan sabit ünvana çevrildi. 84 oyun, 30 qapını toxunulmaz saxlama. Millinin sosial media hesabının qısa, amma dəqiq reaksiyası təsadüfi deyildi: “Başqa heç kimə bənzəməyən karyera.”
Özü bu yolu sadə cümlələrlə təsvir edir: uşaqlıqda qurulan iki arzu – həm klubunun, həm də ölkəsinin formasını geyinmək. Heart of Midlothian və Scotland. Uşaqlıq tribunalarından, Hearts azarkeşi kimi başladığı yerdən, eyni klubun kapitanı kimi meydanda dayanmağa qədər. “Ehtimal olunmaz? Bəlkə. Mümkünsüz? Qətiyyən yox” – dediyi kimi, arada minlərlə saatlıq məşq, saysız fədakarlıqlar və ağır geriləmələr vardı.
O, 84 dəfə səslənən himnlə bağlı zarafatla deyir ki, yaxşı müğənni olmasa da, bir az inkişaf edib. Amma o himnlər sadəcə səs deyildi. Wembley-dən, Hampden Park-dan, Avropanın böyük arenalarından keçən bir yolun ritmi idi.
Rəqəmlərdən o yana – minnətdarlıq və vida
Celtic-lə qazandığı Şotlandiya Premyer Liqası titulları, Hearts-la və “yaşıl-ağlar”la qaldırdığı kuboklar, beş Liqa Kuboku medalı, 2021-ci ildəki Çempionat çempionluğu – bunlar karyerasının inventar siyahısıdır. Amma Gordonun özü başqa şeylərdən danışmağı seçir.
O, komanda yoldaşlarına və məşqçilərinə onu daim irəli itələdikləri üçün təşəkkür edir. Rəqiblərinə – onu daha yaxşı olmağa məcbur etdikləri üçün. İllər boyu onunla çalışan tibbi heyətə – zədələrdən sonra yenidən ayağa qalxmasına kömək etdikləri üçün. Ən sonda isə ailəsinə və azarkeşlərə – 24 illik dəstəyə görə.
Statistika bir tərəfə, Gordonun klub karyerasında təxminən hər üç oyundan ikisində qapısını “kilidləməsi” onun peşəkarlığının səssiz sübutudur. Amma o, əlcəklərini asarkən rəqəmlərlə öyünmədi. Sadəcə bir cümlə ilə nöqtəni qoydu: “İndi isə əlcəklərimi həmişəlik çıxarıram və oyunçu karyerama vida edirəm.”
Tynecastle-dakı son alqış
Edinburq sakini üçün son pərdə də elə doğma şəhərində açılacaq. Gözləntilərə görə, o, Tynecastle-da Rayo Vallecano ilə cümə günü keçiriləcək yoldaşlıq görüşündə Hearts azarkeşləri ilə vidalaşacaq. Bu dəfə qapıda yox, ehtimal ki, kənarda olacaq. Amma stadionun diqqət mərkəzi yenə o olacaq.
“Azarkeşlər mənə hər şeyi veriblər və onları təmsil etmək şərəf idi” – deyir. Ardınca gələn səmimi etiraf isə bir dövrün mahiyyətini tutur: “Ümid edirəm, siz də mənim qədər zövq almısınız. Qəlbimin dərinliklərindən, təşəkkür edirəm.”
Bəzən böyük karyeralar səs-küylü final matçı, qaldırılan kubok və ya dramatik son dəqiqə qurtarışı ilə bitir. Craig Gordon üçün isə ən güclü an, bəlkə də, sadəcə budur: əlcəklərini sakitcə çıxarıb, arxada qoyduğu 766 oyuna, 84 himnə və bir ölkənin etibarına baxmaq. İndi sual başqadır – Şotlandiya qapısında bu cür kölgənin yerini kim doldura biləcək?
