Cristiano Ronaldonun Son Dünya Çempionatı: Göz Yaşları və Miras

Mikel Merinonun əlavə olunmuş dəqiqələrdə vurduğu qol Portuqaliyanın taleyini həll edəndə, Cristiano Ronaldo artıq başa düşmüşdü: bu, dünya çempionatındakı son saniyələridir. Altıncı və son mundial, 1:0 hesablı məğlubiyyət, meydanı tərk edərkən dolu gözlər.

Skor tablosu soyuq idi, amma hekayə çoxdan rəqəmlərin sərhədini aşmışdı.

Son fit, ilk hesablaşma

İspaniyaya qarşı 1/8 finalda uduzduqdan sonra Ronaldo tunelə doğru gedərkən göz yaşlarını gizlətmədi. Bu dəfə qəzəb yox idi, məyusluqla yanaşı qəribə bir sakitlik vardı. O, oyundan sonrakı açıqlamasında həmin sakitliyin adını da qoydu:

“Normaldır, bu cür dünya çempionatından ayrılmaq kədərlidir. Amma dünən mətbuat konfransında dediyim kimi, əlimdən gələni etdim, ən yaxşısını verdim. Və meydanı vicdanım rahat tərk edirəm.”

Bu, məğlubiyyətin içindən gələn bir cümlə deyildi, illərin yükü, onilliklər boyu daşıdığı gözləntilərin yekunu idi. Ronaldo başa düşürdü: kuboku heç vaxt qaldırmayacaq, finalda heç vaxt oynamayacaq. Amma öz hesabını özü ilə artıq bağlamışdı.

Kuboksuz ulduz, tarixin içində ad

Ronaldo dünya çempionatını nə qızıl kubokla, nə də final xatirəsi ilə tərk edir. Portuqaliya ilə ən yaxşı nəticəsi 2006-cı ildki yarımfinal və dördüncü yer idi. Kağız üzərində bu, onun statusuna görə az görünə bilər.

Ancaq rəqəmlər başqa həqiqəti danışır: 27 mundial oyununda 11 qol. Altı dünya çempionatında oynayan cəmi iki kişi futbolçudan biri – digəri 39 yaşlı Lionel Messidir. Bu səviyyədə davamlılıq, bu qədər uzun illər zirvədə qalmaq, özlüyündə ayrıca bir titul kimidir.

Ronaldo isə beynəlxalq səhnədə bəlkə də daha çox Avropa çempionatlarında parladı: 30 oyunda 14 qol, 2016-cı ildə isə Portuqaliyanın tarixində ilk böyük kubok.

Özü bunu bir cümlə ilə xülasə etdi: “Cristianodan əvvəl Portuqaliya heç bir titul qazanmamışdı. Ona görə xoşbəxtəm. Həqiqət budur ki, yığma ilə qazandığım ən böyük titul 2016-cı ildir və mənim üçün bu, səmimi desəm, dünya çempionatı ilə eyni dərəcədə önəmlidir.”

Bu sözlərdə nə təkəbbür var, nə də müdafiə. Sadəcə fakt: o gələndən sonra Portuqaliyanın futbol xəritəsində yeri dəyişdi.

Göz yaşlarının arxasında rahatlıq

Meydanda göz yaşları, mikrafon qarşısında isə başqa ton vardı. Kədər qalsa da, içində bir rahatlıq hiss olunurdu:

“Bir daha təkrar edirəm, vicdanım rahat ayrılıram, əlimdən gələni etmişəm, vəssalam. Sabah yeni gün olacaq, həyat davam edəcək.”

Bu, məğlubiyyəti gözəlləşdirmək cəhdi deyildi. Daha çox, futbolun sərt qanunlarını qəbul etmiş bir əfsanənin son mundial səhifəsini bağlaması idi. “Bəzən udursan, bəzən uduzursan. Həyat da, futbolçu həyatı da belədir,” – deyə əlavə etdi.

Qalibiyyətlərlə dolu karyeranın içində bu cümlə başqa cür səslənir. Çünki o, bu sözləri yüzlərlə qol, onlarla kubok və bir millətin tarixini dəyişmiş illərdən sonra deyir.

Altıncı mundialdan sonrakı yol

Ronaldo artıq bilir ki, dünya çempionatı səhifəsi qapanıb. “Bu, mənim son dünya çempionatımdır, bəli,” – deyə təsdiqlədi. Qalanı isə hələlik özündə saxlayır: “Davamı... Düşünmək üçün vaxtım olacaq, ailəmlə birlikdə olacağam, ani emosiyalarla qərar verməyəcəyəm və həyat davam edəcək.”

Hazırda o, Saudi Pro League-də, Al-Nassr ilə daha bir mövsümlük müqavilə altındadır. Dörd mövsümdür oradadır, qarşıdakı kampaniya bəlkə də klub karyerasının son pərdəsi ola bilər. Amma bu da hələ rəsmi deyil.

Bu qeyri-müəyyənliyin içində bir şey tam aydındır: dünya çempionatlarının tarix kitabında Cristiano Ronaldonun adı kuboku qaldıranlar siyahısında olmayacaq. Amma altı mundial, on bir qol, illərlə daşıdığı liderlik və Portuqaliyanın qazandığı ilk böyük titul onun adını başqa bir siyahıya yazdı – milli komandalar səhnəsində oyunun qaydalarını dəyişənlərin siyahısına.

Qalan sual budur: son mövsüm, son səs-küy, son qollar necə görünəcək? Cavab hələ gəlməyib, amma Ronaldo artıq bir dəfə sübut edib ki, ən çox sevdiyi səhnə, hamının onu bitmiş hesab etdiyi andır.