Croke Park-a aparan yol: səkkizdən dördə daralan

Həftəsonu Croke Park-a gedən yol daha da daralır. Səkkiz komanda qalır, dördü sağ çıxacaq. Bir çoxu artıq gözləntiləri aşıb, amma indi məsələ təkcə yaxşı mövsüm keçirmək deyil. İndi söhbət yarımfinal xəyalından, bu arenaya çıxıb böyük səhnədə qalmaq mübarizəsindən gedir. Mükafat çox böyükdür, səhv üçün yer yoxdur.

Artıq çempionatı tərk edən adlara baxmaq kifayətdir: Donegal, Armagh, Meath. Bu turnir bağışlamır. Bir səhv, bir pis gün – və hamısı bitir.

Cork – Mayo: nizamla xaosun toqquşması

Turun ən mürəkkəb oyunlarından biri. Tərəziyə baxanda hər iki tərəfin arqumenti var, amma üslublar tam ziddir.

Cork mövsüm boyu üç turnirin hamısında ən sabit komandalarından biri kimi görünür. Topu itirəndə aqressiv, mərkəzdə hakim, topa sahib olanda isə səbrli və hesablı. Onların oyunu tələsik deyil. Hücumları tez-tez yavaşıdır, risk azdır, paslar ölçülüdür. Məqsəd aydındır: iki xallıq, yüksək faizli epizodları tapmaq, xüsusən də Steven Sherlock üçün.

Bu komanda öz oyun planını əzbər bilir və ondan yayınmır. Sanki hər hücum əvvəlcədən yazılmış ssenaridir.

Mayo isə tam başqa hekayədir. Meath-ə qarşı ikinci hissə bunu açıq göstərdi. Onlar ritm tutan kimi dayandırmaq çətinləşir. Forvard xətti yenidən canlanıb: Ryan O'Donoghue, Kobe McDonald, Tommy Conroy – hamısı daha birbaşa, daha iti, daha təhlükəlidir. Onlar xaosu sevir, temp yüksəldikcə güclənirlər.

Bu, üslubların açıq toqquşmasıdır: Cork-un nizamı və strukturu Mayo-nun xaotik enerjisinə qarşı. Təzyiqin artdığı belə həftəsonlarında adətən sistem qalib gəlir. Bu dəfə də hiss olunur ki, üstünlük cüzi də olsa Cork-un tərəfindədir.

Kerry – Tyrone: yalnız bir çatlaq ümid verir

Bu cütlükdə emosional fon da, tarix də var. 2000-ci illərdəki duelər bu oyuna əlavə kəskinlik qatır. Amma bu, keçmişin nostaljisi deyil, bu günün çox sərt reallığıdır.

Kerry üçün bu, ardıcıl üçüncü həftədir. Fiziki və mental yorğunluq – Tyrone-un ümid edə biləcəyi yeganə real çatlaq budur. Plan sadə görünür: tempi salmaq, topa nəzarəti ələ almaq, Donegal-ın liqa finalında cəhd etdiyi kimi oyunu boğmaq.

Ancaq kağız üzərində hər şey başqa cürdür. Kerry-nin heyəti o qədər dərin və keyfiyyətlidir ki, bu çatlaqdan sızmaq asan olmayacaq. Panel güclüdür, variantlar çoxdur. Ona görə də gözlənti aydındır: üstün Kerry oyunu.

Tyrone müəyyən dövrlərdə oyunu nəzarətdə saxlaya, zərərsizləşdirə bilər. Amma bu, məsafəni qısaltmağa bəs edəcəkmi? Mövcud tabloya baxanda bu oyunda başqa nəticə təsəvvür etmək çətindir.

Monaghan – Louth: formanın dili, inamın çəkisi

Bəlkə də həftəsonunun ən rəngli oyunu məhz budur. İki qraflıq, iki fərqli yol, eyni səhnə. Bazar günü Croke Park-ın tribunalarındakı rəng, səs, gözlənti bu qarşılaşmanı xüsusi edir.

Forma baxımından aralarında böyük fərq yoxdur. Monaghan hər çempionat oyunu ilə daha yaxşı görünür. Liqa dönəmində zədələrlə parçalanmış komanda indi tam başqa sifətdədir. O vaxtkı nəticələrin yanına sanki ulduz işarəsi qoymaq lazımdır – o Monaghan bu deyildi.

İndi isə Stephen O'Hanlon uçur, Conor McCarthy eyni templə. Rory Beggan isə yenə öz ampluasında – oyunun mərkəzində, komandanın ritmini müəyyənləşdirən əsas fiqurlardan biri.

Louth isə başqa cür böyüyüb. Leinster yarımfinalında Portlaoise-dəki məğlubiyyətdən sonra bu komanda yavaş-yavaş özünə inam yığdı. Croke Park onlar üçün yad deyil. Ötən il Leinster finalında bunu göstərdilər, bu il Dublin-ə qarşı da eyni arenada səviyyələrini sübut etdilər.

Armagh-ı – bu mövsüm çoxlarının favoritini – məğlub etmələri onların hekayəsinə əlavə çəkidən daha çox, inam qatdı. İki komanda da yaxşı formada gəlir, bu da proqnozu çətinləşdirir.

Kağız üzərində bəlkə də Monaghan bir addım öndə görünür. Amma Louth-un nəticə xətti bir az daha güclü təsir bağışlayır. Burada kiçik bir sürpriz ehtimalı var və Louth-un bu rolu oynaya biləcəyi hiss olunur.

Dublin – Galway: hər şey bir oyunçuya bağlıdır

Bu qarşılaşma bir cümləyə yığılır: Con O'Callaghan oynayacaq, ya yox?

Bu sual son aylarda dəfələrlə səslənib. Con meydandadırsa, oyunun çəkisi Dublin tərəfə əyilir. Amma son matçda onun çıxma tərzi, zədənin görüntüsü optimizmə yer qoymur.

Dublin onsuz da rəqabət aparacaq gücdədir. Bu komanda tək bir ulduzun üzərində qurulmayıb, keyfiyyət hələ də kifayət qədərdir. Amma Con səviyyəsində oyunçu belə oyunlarda fərqi müəyyənləşdirə bilər.

Galway isə səs-küysüz, diqqətdən kənarda öz işini görüb. Nəticə yığır, performans artır, amma böyük başlıqlara çıxmır. Məhz bu sakitlik onların xeyrinə işləyə bilər. Padraic Joyce üçün bu mövsümün bu mərhələsi xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Uzun müddətdən sonra ilk dəfədir ki, komanda həlledici fazaya ciddi zədə problemi olmadan girir. Keçmiş kampaniyaları məhz bu amil dağıtmışdı.

Bu dəfə vəziyyət fərqlidir və bu, incə, amma həlledici fərqə çevrilə bilər. Con olmayacaqsa, üstünlük Galway-ə keçir. Con meydana çıxarsa, tərəzi çox cüzi də olsa Dublin tərəfə dönür.

Kədərli fon, ağır itki

Bütün bu həyəcanın fonunda bir kədər notu var. Həftəsonu başlamazdan əvvəl Paul Clancy-nin vəfatı xatırlanır. Bu itki təkcə bir insanın yoxluğu deyil, Galway futbol ailəsinin ürəyində açılan dərin yaradır.

Bu həftəsonu Croke Park-a çıxan hər kəs üçün mükafat böyükdür, risk daha da böyük. Səkkiz komanda meydana çıxacaq, dördü yoluna davam edəcək. Sual budur: bu dəfə nizam qalib gələcək, yoxsa xaos öz sözünü deyəcək?