Curtis Jones-un Inter-ə keçidi: Liverpool ruhunu itirirmi?

Curtis Jones 21 avqustda çoxdan gözlənilən keçidini Inter-ə rəsmiləşdirəndə, Liverpool ətrafında bir fikir artıq formalaşmışdı: klubun əlində başqa yol qalmamışdı. İngiltərə yığmasının üzvü müqaviləsinin son ilinə girmişdi, yenisini imzalamaq niyyəti yox idi. Uşaq yaşlarından Liverpool azarkeşi olan futbolçu artıq Anfield-də xoşbəxt deyildi.

Keçən mövsümün sonunda, Jones-un mövsümü “müvəqqəti sağ cinah müdafiəçisi” kimi bitirdiyi bir vaxtda Arne Slot işdən göndərildi. Amma 25 yaşlı yarımmüdafiəçi üçün bu, heç nəyi dəyişmirdi. O, öz sevimli mövqeyində – mərkəz yarımmüdafiədə – daha çox dəqiqə istəyirdi. Andoni Iraola ilə də bunun qarantiyası yox idi. Ayrılıq qaçılmaz görünürdü.

Transferin səsi ilk növbədə məbləğə görə yüksəldi. Jones cəmi 25 milyon funt-sterlinqə satıldı. Eyni yayda Çempionşipə düşmüş West Ham, Mateus Fernandes-i Spurs-a bundan üç dəfə baha yola salmışdı. Liverpool-un isə onu əvəzləyəcək oyunçu gətirməyəcəyi qorxusu böyüyürdü. Bu narahatlıq həm əsaslı, həm də başadüşülən idi. Çünki Iraola daha ilk günlərdən açıq danışmışdı: o, mərkəzdə daha çox seçim istəyirdi, daha az yox.

İspan mütəxəssis Jones-u saxlamaq istədiyini də gizlətmirdi. Yalnız ona görə yox ki, futbolçu kimi onu “çox yüksək qiymətləndirirdi”. Liverpool baş məşqçisi iyulda Jones-un gələcəyi haqda soruşulanda belə demişdi: “Onun Scouse olması, buradan olması çox vacibdir.”

Bu mövqeyi təəccüblü deyildi. Athletic Club forması ilə karyerasının böyük hissəsini keçirən qürurlu bir bask kimi Iraola, meydandakı oyunçuların təmsil etdikləri komanda və şəhərlə bağının nə qədər önəmli olduğunu yaxşı bilir.

ABŞ-dakı yay toplanışında jurnalistlərə demişdi: “Liverpool ilə Bilbao arasında çox oxşarlıqlar görürəm. Bu aidlik hissi, bir az fərqli olma duyğusu və akademiyadan gələn futbolçularla bu bağ…”

Belə olan halda, Jones-un gedişinin Liverpool-u müasir dövrdə ilk dəfə əsas heyətdə bircə dənə də olsun Scouser-siz qoyması nəyə işarədir? Onsuz da, Jones getməmişdən əvvəl belə, klubun öz kimliyini itirdiyi ilə bağlı narahatlıq vardı.

Maliyyə tərəfdən baxanda Fenway Sports Group-un işi danılmazdır. Amerika sahiblər 2010-cu ildə müflisliyin astanasında olan klubu götürüb, bu gün dünyanın ən gəlirli futbol layihələrindən birinə çeviriblər.

Amma azarkeş qrupları, xüsusilə Spirit of Shankly, başqa cəbhədə həyəcan təbili çalır. Bilet qiymətləri durmadan artır, yerli azarkeşlərin oyuna getməsi çətinləşir. SOS bu ilin əvvəlində FSG-yə açıq məktubunda yazırdı: “Oyun günü gəlirləri ümumi gəlirin nisbətən kiçik hissəsini təşkil edir, amma bunun müqabilində əlçatanlıq, sədaqət və etimad itir.”

Üstəlik, ötən ay 1892 Holdings-in – arxasında Amazon-un çox mübahisəli qurucusu Jeff Bezos-un dayandığı konsorsiumun – klubun 38 faizini alması və növbəti 12 ayda tam nəzarəti ələ keçirmə imkanına sahib olması qorxuları bir az da artırdı. Liverpool-un köklərindən uzaqlaşdığı hissi gücləndi.

“The Price of Football Podcast” layihəsindən Kieran Maguire həmin vaxt GOAL-a danışarkən bunu belə ifadə etmişdi: “Liverpool çox qürurlu, fəhlə sinfi bir şəhərdir və ənənəvi azarkeş bazasının kənara sıxışdırılması ilə bağlı əvvəlcədən mövcud olan qorxu bu hadisə ilə daha da dərinləşib. Bir çox azarkeş artıq narahatdır ki, daha çox bilet daha varlı insanlara, fahiş qiymətlərlə satılacaq və bu da Anfield səfərini unikal edən xüsusiyyəti durmadan sulandıracaq. Liverpool xalqı üçün klub sadəcə turistik obyekt deyil. Şəhərin tarixi, irsi və kimliyinin bir hissəsidir və siz bu ‘Disney-ləşmə’nin davam etməsini istəməzsiniz.”

Belə bir fonda meydanda yerli uşaqların yoxluğu Liverpool ilə azarkeşləri arasındakı bağın daha da zəifləməsi riskini artırır. Klub əfsanəsi Steven Gerrard da bu yay açıq şəkildə etiraf etmişdi ki, Jones-un satılmasının əleyhinədir – tək bir səbəbə görə: o, doğma Scouser-dir.

Gerrard BFM Radio-ya deyirdi: “Sadəcə düşünürəm ki, təbii olaraq, Liverpool ətrafında olmaqla, bu şəhərdə böyüməklə biz klubun tələblərini, oyun tərzini, azarkeşlərin nə istədiyini anlayırıq. Bu bizə hopub, çünki şəhəri başdan-ayağa tanıyırıq. Buna görə də hesab edirəm ki, akademiyamız həyati əhəmiyyət daşıyır, çünki yerli istedad yetişdirməyə davam etməyimiz açardır. Liverpool həmişə bunda çox yaxşı olub. Geri baxsanız, Michael Owen, Jamie Carragher, Robbie Fowler, Steve McManaman, Trent Alexander-Arnold, mən, hətta Jay Spearing və Stephen Warnock kimi çox oyun keçirməyənlər belə komandaya girəndə nəyin uğrunda olduğumuzu, dəyərlərimizi, prinsiplərimizi anlayırdılar.”

Maraqlıdır ki, həmin Carragher indi Liverpool-un transfer siyasətində eyni dəyərləri görmədiyini deyir. Football Ramble-a danışarkən belə demişdi: “Keçən yay etdiklərimizi həqiqətən bəyənmədim. Özümü Real Madrid yayında kimi hiss edirdim – Florian Wirtz, Alexander Isak, sonra deyirik ki, Hugo Ekitike-ni də gətirəcəyik, daha bir hücumçuya 80 milyon funt verəcəyik, halbuki artıq 125 milyona birini almışıq. Bu yay isə hamı Bradley Barcola-dan danışır. Bəs əvvəlki günlər necə oldu, Klopp-un altında o komandanı qurduğumuz vaxtlar? Onda elə oyunçular gətirirdik ki, hamı onlardan tam əmin deyildi, amma inanılmaz dəyər tapırdıq. Mən demək olar ki, o günlərə qayıtmaq istəyirəm.”

Carragher bu fikirdə tək deyil. Amma reallıq başqa istiqaməti göstərir: Liverpool, elə futbolun özü kimi, əks istiqamətə doğru hərəkət edir.

Yenə də, akademiya tamamilə kənarda qalmayıb. Rio Ngumoha kağız üzərində Chelsea-dən alınıb, amma texniki olaraq klubun keçmiş gənclər oyunçusudur. Trey Nyoni ötən mövsüm Chelsea üzərində qazanılan və Jürgen Klopp-a böyük qürur yaşadan Carabao Cup qələbəsində ehtiyatda qalıb, amma bu mövsüm ön planda olacağı gözlənilir. Tezliklə sıraya qayıdacaq Danns da ilk komandaya yenidən yaxınlaşa bilər. Çünki hücum xəttində Isak yeganə təbii “9 nömrə”dir, Ekitike isə 2027-yə qədər kənarda qalacaq kimi görünür.

Carragher-in də vurğuladığı kimi, Anfield-də transfer strategiyası açıq şəkildə dəyişib. Klub tarixinin ən bahalı dörd transferi son iki yay pəncərəsində reallaşıb. Bu da yerli istedadların sıçrayış etməsini daha da çətinləşdirir.

Barcola-nın Paris Saint-Germain-dən transferi bu xəttin son nöqtəsi oldu. Yay pəncərəsinin bağlanmasına az qalmış reallaşan bu keçidlə Liverpool artıq cümə günü Portman Road-da Ipswich Town-a qarşı Premyer Liqa oyununda üç fərqli 100 milyon funtdan baha futbolçu ilə meydanda ola bilər. Amma Iraola-nın seçimləri arasında bir dənə də olsun yerli oğlan olmayacaq.

Bu mənada Klopp haqlı idi: o Carabao Cup qələbəsi təkrarlanmayacaq qədər unikaldır. Təkcə ona görə yox ki, uşaqlarla kubok qazanmaq çətindir. Ona görə ki, Anfield ətrafında bəzi insanlar sanki unudub: Scouse ruhuna sahib olmaq, hər şeydən çox, məhz hər şeydən artıq dəyər daşıyır.

Liverpool bu ruhu qoruyacaq, yoxsa parlaq transferlərin işığında yavaş-yavaş itirəcək? Mövsüm bu sualın cavabını verəcək.