De Zerbi'nin İlk Xalı, Amma Spurs Hələ Qol Vura Bilmir

*City Ground*‑da şənbə günü qəribə axşam oldu. Nəticə tabloya baxanda adi görünə bilər – qolsuz heç‑heçə – amma Tottenham Hotspur üçün bu, mövsümün ilk məğlubiyyətsiz oyunu idi. Roberto De Zerbi üçün isə başqa bir soyuq statistika davam edir: üç tur, sıfır qələbə, sıfır qol.

Fiziki, sərt, kobud duellərlə dolu 90 dəqiqə. Spurs meydanın hər qarışı uğrunda dalaşmağa hazır olduğunu göstərdi. Bəlkə də, bu mərhələdə tutuna biləcəkləri yeganə müsbət məqam budur.

Nəticə məyusedici, oyun yox

Oyundan sonra Roberto De Zerbi mətbuat zalına gəlib üzündə qarışıq ifadə ilə danışdı. Sözləri bir tərəfdən rahatlıq, digər tərəfdən isə açıq narazılıq daşıyırdı.

“Nəticəyə görə məyus olmuşam, amma oyuna görə çox xoşbəxtəm. Nəzərə alsaq ki, biz ilk dəfə cümə axşamı bir yerdə işləməyə başladıq, yaxşı oynadıq,” – o dedi. – “Son ötürmədə yaxşılaşa bilərik. Son üçdəbir zonada irəliləyiş etsək, çox, həm də çox qol vura bilərik, çünki böyük keyfiyyətə malik oyunçularımız var. İndi bu nəticəni qəbul etmək çətindir, çünki yaxşı oynadığımızı düşünürəm.”

De Zerbi problemin “açar tapmaqda” deyil, konkret səhvlərdə olduğunu vurğuladı: “Bu, unlock məsələsi deyil. Bu, səhvlərdir. Bu hissədə işləməliyik. Topla çox yaxşı oynadıq, həll yollarını tapdıq, çünki onlar müdafiəçilərimizə üç nəfərlə press edirdi, amma bizim cinah müdafiəçilərimizdən biri həmişə boş qalırdı və 90 dəqiqə ərzində onu tapmağı bacardıq. Yəni quruculuqda çox yaxşı oynadıq. Son üçdəbirdə isə daha yaxşı ola bilərik. Çox daha yaxşı.”

Zorla edilən dəyişikliklər, itirilən balans

Meydanda oyun planı işə düşməyə başlamışdı ki, zəruri dəyişikliklər hər şeyi pozdu. De Zerbi bunu gizlətmədi.

“İkinci hissəyə görə üzgünəm, çünki tibbi heyət 60‑cı dəqiqədən sonra Savio və Udogie‑nin dəyişdirilməsini tələb etdi. Kudus və Robertson çox yaxşı oynadılar, amma bəlkə də həmin anda iki əvəzetmə etmək o qədər də yaxşı deyildi. Amma yenidən zədələrə risk edə bilmərik. Savio bizim üçün həddən artıq vacibdir, eyni şey Destiny üçün də keçərlidir. Bəlkə də onlar çıxandan sonra bir az balansı, əlaqəni itirdik.”

İtirilən “balans” – De Zerbi-nin ən çox qayıtdığı ifadə bu idi. Komanda oyunu əvvəlki ritmini tapa bilmədi, hücum xətti daha da qopuq göründü.

Kağızdakı adlarla komanda qurulmur

İtalyan baş məşqçi müdafiədə gördüyünü bəyənib, amma daha çox işə ehtiyac olduğunu açıq şəkildə dedi.

“Bu gün çox, həm də çox yaxşı müdafiə etdik. Bəzi oyunçuların fiziki vəziyyətini, oyunçular arasındakı əlaqəni yaxşılaşdırmalıyıq. Bu transfer pəncərəsində neçə oyunçu dəyişdirdiyimizi bilmirəm. Çox yaxşı oyunçular gətirdik, amma komanda kağızdakı adlar kimi formalaşmır, Football Manager kimi də deyil.”

Kollektiv yenilənib, amma köhnə problem yerində qalıb. Bu da De Zerbi-nin özü kimi, tribunadakı azarkeşləri də yandırır.

Ağ kvadratın içi – Spurs üçün qaranlıq zona

Məsələ çox sadə görünür. Meydanın o ağ düzbucaqlı hissəsi var ha, hamının topla dolandığı, amma topun bir cür içəri keçmədiyi. Problem məhz oradadır.

De Zerbi də eyni nöqtəyə toxundu: komanda meydanın təxminən iki üçünə qədər məntiqli, cəsarətli, riskli futbol oynayır, amma son hissədə sanki işıqlar sönür. Sistem təbiəti etibarilə arxa xətti risk altında qoyur; hər şey o şərtlə işləyir ki, hücumda qazandığın üstünlüklər bu riskləri kompensasiya etsin. Əks halda, müdafiəçiləri boş yerə “odun içinə” atmış olursan.

Hazırda Tottenham məhz bu nöqtədə ilişib. Şansları odur ki, Micky van de Ven bu xaosu sevir. O, bu tip oyunlarda yaşayır. Yanında həmvətəni Jan Paul van Hecke ilə birlikdə mövsümə yaxşı giriş edib. Keçən həftə Newcastle qarşısında məğlubiyyət də əsasən standart vəziyyətlərdən gəldi, yoxsa ümumi oyun yenə də möhkəm idi. Van de Ven bu komandaya elə bir “minimum səviyyə” gətirir ki, Spurs nə qədər çətin durumda olsa da, tam dağılmır.

Tavan hardadır, əgər hücum otağına girmək olmursa?

Məsələ təkcə müdafiədə deyil. Tavan aşağıdır. Elə bil Micky van de Ven bu Spurs evinin içində dik durub tavana toxuna bilmir, çünki hücum otağına girmək mümkün deyil.

De Zerbi özü də etiraf edir: hücum xətti kağız üzərində təsirli görünür. Amma oyun kağızda oynanılmır. Kadr inqilabı yaşanıb, yenə də eyni yara qanayır – yaradıcılıq mərkəzdən gəlmir.

Orta sahədə həqiqi yaradıcı beyin çatışmır. Nəticədə topu yalnız cinahlardan irəli daşımaq olur. Rəqib isə bu vaxt rahat şəkildə geri çəkilir, təşkilatlanır, cərimə meydançasını doldurur. Nottingham Forest əvvəlcə yüksək presslə Spurs-u sıxışdırdı, sonra dərin bloka keçib qapı qarşısını doqquz-on oyunçu ilə bağladı.

Driblinq var, “10 nömrə” yox

Bu ssenaridə Tottenham-ın cavabı olmadı. Komanda fərdi fəndlərə güvənən driblinq ustaları ilə doludur, amma meydanın ortasında bir dənə də klassik “10 nömrə” görünmür. Heç kim oyunu sıxlıq içindən açan, son ötürməni ardıcıl keyfiyyətlə verən rolunda deyil.

James Maddison zədədən qayıdanda bəlkə nəsə dəyişə bilər. Amma ondan bir anda keçən ilki formasına qayıtmağı gözləmək də real deyil; demək olar, bir il itirib. Daha inandırıcı ssenari budur ki, bu komanda hələ çox oyun belə çətinlik çəkəcək. Ta ki, bir neçə qol vurub rəqibləri bu “qabıqdan” çıxmağa məcbur edənə qədər.

Spurs üçün sual indi budur: bu yaradıcı boşluğu dolduracaq adam meydanda tapılacaq, yoxsa bütün mövsüm ağ kvadratın qapısında ilişib qalacaqlar?