Dörd Fərqli Hekayə: İngiltərə, Xorvatiya, Qana, Panama
İngiltərə, Xorvatiya, Qana, Panama: eyni qrupda dörd fərqli hekayə
İngiltərə – Tuchel ilə son addımı atmaq vaxtıdır
İngiltərə artıq “yaxşı cəhd etdi” mərhələsini çoxdan keçib. 18-ci dünya çempionatına gələn komanda üçün söhbət təkcə gözəl oyundan getmir – bu dəfə kuboku qaldırmaq tələb olunur. 1966-cı ilin köhnə xatirəsi daha bir nəsli yola salmaq üçün bəhanə ola bilməz.
Sükan arxasında indi Thomas Tuchel var. Çempionlar Liqasını qazanmış, böyük səhnədə təzyiqi hiss etmiş, final gününü yaxşı tanıyan bir baş məşqçi. Gareth Southgate dövründə İngiltərə ardıcıl turnirlərdə irəlilədi, amma həmişə haradasa dayanıb qaldı. Tuchel-in gəlişi məhz o son baryeri aşmaq üçün edilib.
Kadr potensialı buna imkan verir. Komanda balanslıdır, meydanın mərkəzində bu balansın simvolu kimi Declan Rice dayanır. Hücumla müdafiə arasında körpü, temponu idarə edən, həm topu qoparan, həm də oyunu quran futbolçu. Bu komanda ehtiyatlılıqdan donub qalmamalıdır; qorxu bu heyətin ən böyük rəqibinə çevrilə bilər.
Ön xətdə isə bir ad hər şeyi müəyyənləşdirir – Harry Kane. Bu mövsüm dünya futbolunun ən formda hücumçularından biri, Bayern Munich-in ulduzu, eyni zamanda İngiltərənin tarixi bombardiri. Artıq dünya çempionatlarında səkkiz qolu var və hər dəfə qapı qarşısında topu alan kimi stadiondakı gərginlik dəyişir. Bu turnirdə də İngiltərənin taleyi böyük ölçüdə onun dəqiqliyindən asılı olacaq.
İngiltərə üçün tapşırıq aydındır: ehtiyatlı oyunun arxasında gizlənmədən, riskə gedərək, amma ağılla hücum etmək. Çünki bu heyət, bu məşqçi korpusu ilə yenə “demək olar ki, alınmışdı” hekayəsi qəbul olunmayacaq.
Xorvatiya – Modrić və Dalić-in son yürüşü?
Xorvatiya üçün bu, sadəcə növbəti dünya çempionatı deyil. Bu, böyük ehtimalla Luka Modrić və Zlatko Dalić dövrünün son böyük səhnəsidir. Son iki mundialda final və yarımfinal – kiçik ölkə üçün inanılmaz nağıl. İndi isə sual budur: bu nağılın davamı varmı?
Bu dəfə işləri daha çətindir. Bir çox əsas oyunçu yaş həddini keçir, dinamika azalıb, amma Xorvatiya başqa silahına güvənir – topa sahib olmağı sevən, oyunu yavaşladan, rəqibi yorub səhvə məcbur edən üslubuna. İsti iqlimdə bu ritm onlara kömək edə bilər. Temp aşağı düşdükcə, təcrübə ön plana çıxır, bu isə Xorvatiyanın üstünlüyüdür.
Komandanın müdafiə dirəklərindən biri Joško Gvardiol olacaq. Son dünya çempionatının ən yaxşı müdafiəçilərindən biri kimi qəbul olunan, indi Manchester City-də oynayan gənc ulduz. O, yalnız müdafiəni bağlamır, eyni zamanda geridən oyunu qurur, xətləri yarır. Yeganə sual – yaxın keçmişdə aldığı baldır sümüyü zədəsindən sonra nə qədər ideal formaya qayıdıb?
Xorvatiya yenə favorit sayılmaya bilər, amma bu komanda artıq sübut edib ki, böyük turnirlərdə proqnozları pozmağı bacarır. Onları yenidən finalda görmək sensasiya olar, amma heç kim bu qrupa baxanda Xorvatiyanı rahat rəqib kimi görməyəcək.
Qana – Queirozun intizam testi
Qananın heyətinə baxanda istedad göz oxşayır. Meydanın hər xəttində fərdi keyfiyyət var, amma illərdir eyni problem təkrarlanır: bu komanda nadir hallarda hissələrin cəmi qədər güclü görünür. Beş ardıcıl yoldaşlıq məğlubiyyəti, yalnız Uelslə heç-heçə ilə gələn seriyanın qırılması – psixoloji fon heç də ideal deyil.
Federasiya bunun qarşısını almaq üçün təcrübəyə üz tutdu. Səhnəyə Carlos Queiroz çıxdı. Müdafiə nizam-intizamına, sıx bloklara, hesabın qorunmasına üstünlük verən, turnir futbolunu yaxşı bilən mütəxəssis. Onun gəlişi Qananın üslubunu daha ehtiyatlı, daha hesab yönümlü etməlidir.
Amma bir böyük boşluq var: zədələnmiş Mohammed Kudus. Onun yoxluğunda komandanın yaradıcılıq yükü xeyli azalır. Qana arxa xəttə və mərkəzə nə qədər intizam gətirsə də, ön zonada alovlanacaq bir beyin çatışmır.
Bu yük indi daha çox Antoine Semenyo-nun çiyinlərinə düşür. Manchester City hücumçusu Premyer Liqada 17 qol vurub, FA Cup finalında da həlledici topa imza atıb. Klub səviyyəsində parlaq mövsüm, amma milli komandada cəmi 34 oyunda 3 qol. Rəqəmlər ortadadır. Qananın ümid etdiyi ssenari budur: klubdakı soyuqqanlı Semenyo nəhayət beynəlxalq səhnəyə də eyni inamla çıxır.
Qana üçün bu turnir ya uzun müddət xatırlanacaq dönüş nöqtəsinə, ya da daha bir “potensialı boşa verilmiş nəsil” hekayəsinə çevrilə bilər.
Panama – bir xal belə tarix yaza bilər
Panama bu səhnəyə qorxu ilə yox, dərsini almış komanda kimi gəlir. 2018-ci ildə İngiltərəyə 1:6 hesabı ilə uduzduqları o ağır məğlubiyyət hələ də yaddaşlardadır, Harry Kane-in dublu isə bu xatirəni daha da kəskinləşdirir. İndi eyni rəqib yenidən üfüqdə görünür.
Thomas Christiansen-in komandası son illərdə nəticə baxımından tam da zəif görünmür. Bu da onların FİFA reytinqində təəccüblü dərəcədə yüksək – 33-cü pilləyə qalxmasını izah edir. Amma reallıqla toqquşma artıq baş verib: Braziliya ilə yoldaşlıq oyunundakı 2:6 hesablı məğlubiyyət, elit səviyyənin fərqini bir daha xatırlatdı.
Panama üçün məqsəd iddialı şüarlardan uzaqdır. Burada hər xalın çəkisi qızıl kimidir. İlk dünya çempionatı xalını qazanmaq – bu, ölkə futbolu üçün tarixi nailiyyət sayılacaq. Bu komanda bilir ki, nə qədər mübarizə aparsalar da, adları favoritlər sırasında olmayacaq. Amma məhz bu status onlara əlavə azadlıq verir.
Bu qrupda hər kəsin öz gündəliyi var: İngiltərə kubok arxasınca qaçır, Xorvatiya son böyük yürüşünü uzatmağa çalışır, Qana özünü yenidən kəşf etmək istəyir, Panama isə sadəcə bir xalın belə tarix yazdığını göstərmək niyyətindədir. Turnir başlayanda hansı hekayənin daha güclü olacağını isə yalnız meydan həll edəcək.
