Ekvadorun Dünya Çempionatında Beccacece ilə vida

Meksikoda vida: Beccacece səs-küylü Azteca-da Ekvadorla vidalaşdı

Sebastian Beccacece üçün bu Dünya çempionatı Meksiko Sitidə, gurultulu Azteca Stadionunun divarları arasında bitdi. Skorbordda 0:2, rəqib tərəfdə Meksika, tribunada boğucu səs, tuneldə isə Ekvador millisinin baş məşqçisinin sakit, amma ağır vidası.

Dünya çempionatının 1/16 finalında məğlubiyyət təkcə turnirdən kənar qalmaq deyildi. Bu, Beccacece-nin Ekvadorla yolunun da sonu oldu.

Almaniyaya qarşı möcüzədən Meksikaya qarşı divara

Ekvador bu mərhələyə ümidlə gəlmişdi. Almaniyaya qarşı dramatik geri dönüş, soyunma otağında yaranan inam, ölkədə yüksələn dalğa – hamısı bu oyuna daşıdığı enerjiyə çevrilmişdi.

Amma Meksika start fitindən oyuna atıldı. Sürətli hücumlar, aqressiv pressinq, müdafiədə isə xırda belə boşluq yox. Rəqibin turnirdəki qüsursuz müdafiə rekordu kağız üzərindəki statistika deyildi, meydanda real səddə çevrildi.

Beccacece bunu gizlətmədi: birinci hissədə komandasının üstələndiyini açıq şəkildə etiraf etdi. Ekvador nə tempi tutdu, nə də oyunun ritmini qıra bildi.

Gecikmiş oyanış və tapılmayan qol

Fasilədən sonra başqa Ekvador çıxdı meydana. Topa nəzarət artdı, kombinasiyalar daha cəsarətli oldu, komanda itələndi, risk etdi.

Amma Meksikanın müdafiə xətti sarsılmadı. Hər cəhdə cavab tapıldı, hər cığır bağlandı. Ekvador qol axtardıqca, Meksikanın arxada qurduğu divar daha da möhkəmləndi.

Beccacece oyundan sonra bunu bir cümlədə yığdı: mübarizə apardılar, amma onlara güc verəcək o qolu tapa bilmədilər.

Sözlərdən ağır olan vida

Mətbuat zalına çıxanda artıq qərar hazır idi. Müqavilə Dünya çempionatı ilə bitirdi və o, verdiyi vədi yerinə yetirmədiyini düşünürdü. Beccacece-nin öz sözləri ilə: bu Dünya çempionatını Ekvador tarixinin ən yaxşısına çevirmək istəyirdi, amma bacarmadı.

Ona görə də qalmaq istəyi olsa belə, getməyin vaxtı gəldiyini dedi. Futbolun necə işlədiyini bildiyini, qərarın acı olduğunu, amma aydın olduğunu vurğuladı.

Bu, klassik bəhanələrdən uzaq, nəticənin məsuliyyətini öz üzərinə götürən bir məşqçinin çıxışı idi.

Ən gənc nəslin izi

Maraqlısı odur ki, söhbət mirasdan düşəndə Beccacece diqqəti dərhal özündən çəkdi. Onun üçün əsas miras – meydanda olanlar idi.

Ekvador millisinin tarixində ən gənc komanda ilə bu turnirə çıxmışdı. O, həmin oyunçuları önə çəkdi, gələcəyin onlara məxsus olduğunu dedi.

Şikayət etmədi. Əksinə, yalnız minnətdarlıqdan danışdı – həm azarkeşlərə, həm də futbolçulara. Qəlbinin dərinliyinə qədər hiss etdiyi sevgi və təşəkkürü xatırlatdı.

Və bir detalı xüsusi vurğuladı: matçdan sonra “uşaqların” ona hədiyyə etdiyi iki gözəl saatı – birlikdə keçirdikləri son anları. Məşqçi üçün bu, tabloya yazılan 0:2-dən daha çox şey ifadə edirdi.

Azteca-nın səsi yavaş-yavaş susanda, Ekvador üçün bu Dünya çempionatının hekayəsi də bağlandı. Gənc bir komanda, yarımçıq qalan bir vəd və ehtiraslı, amma öz sözünə sadiq qalan bir məşqçi.

İndi sual başqa yerdədir: bu gənc Ekvador nəsli növbəti Dünya çempionatına qədər bu vidanı gücə çevirə biləcəkmi?