Elliot Anderson: Tyneside-dən Trentside-ə Yüksəliş

Yayda baş tutan böyük transfer çoxları üçün sadəcə risk idi. Şimal-şərqdən çıxan gənc yarımmüdafiəçi, Tyneside rahatlığını tərk edib Trentside təzyiqinə gəldi və az adam dəqiq bilirdi ki, Nottingham Forest onunla əslində nə əldə edir. Potensial var idi, amma açar hələ tapılmamışdı.

İndi isə mənzərə tamam fərqlidir. Mütəmadi oyun praktikası Anderson-u yalnız komandanın sabit üzvünə çevirmədi, onu Premyer Liqanın top səviyyəli yarımmüdafiəçilərindən biri kimi göstərdi. Topu geri qazanma göstəricilərində divizionun ön sıralarında, yeddi dəfə İngiltərə millisinin şərəfini qoruyub və Three Lions ilə sürətli yüksəlişini rəsmiləşdirib.

Bu partlayış Henry Lansbury üçün sürpriz deyil. Forest-in sabiq kapitanı, indi isə xeyriyyə kampaniyalarının önündə gedən simalardan biri, Anderson-a öz mövqeyində bir varis kimi baxır və heyranlığını gizlətmir.

“Komandanı alışdıran oyunçu”

Lansbury, GOAL-a verdiyi eksklüziv açıqlamada Anderson-un səviyyəsi və gələcəkdə hara çata biləcəyi barədə sualı eşidəndə tərəddüd etmədən səsini qaldırır: o, Forest-i izləyəndə ən çox zövq aldığı futbolçulardan danışır.

Onun sözlərinə görə, Anderson gəldiyi gündən komandanın ritmini dəyişib, oyuna od qatıb. Sırf fərdi keyfiyyətləri deyil, Morgan Gibbs-White ilə qurduğu əlaqə də Forest-in hücumlarına başqa ölçü verib. Lansbury üçün isə bir məqam aydındır: bu hekayə hələ başlanğıcdır. Anderson-un potensialı, onun fikrincə, onu komandanın “işıq saçan” fiquruna çevirə bilər.

Qapı qarşısındakı rəqəmlər hələ ki, o qədər parlaq deyil. Forest forması ilə 89 oyunda cəmi dörd qol – yarımmüdafiəçi üçün mübahisəli göstərici. Lansbury bu mövzuda sual eşidəndə isə məsələni şişirtməyə ehtiyac görmür. Qol sayını artırmağın inkişaf sahəsi ola biləcəyini etiraf edir, amma dərhal əlavə edir: Anderson-un oyunun gedişində etdiyi işlər elə səviyyədədir ki, onu hər zaman meydanda görmək istəyərsən.

Topu istəyir, irəli oynayır, səhv etsə belə gizlənmir, təkbətək mübarizəyə girir, meydanın hər qarışında görünür. Lansbury üçün belə yarımmüdafiəçi lüks deyil, komandanın ürəyidir.

Reqlamentdən kənar VAR: hər yoxlama – 100 funt

Forest-in yaxın günlərdəki oyunları Anderson üçün daha bir imtahan, klub üçün isə həyati əhəmiyyətli nöqtələr deməkdir. Bazar günü City Ground-da Burnley qonaq olacaq. İki klub da eyni xətdə – düşmə zonasından qaçmağa çalışır.

Adətən azarkeşlər bir oyunda VAR-ın adının az çəkilməsini arzulayır. Tempin pozulması, uzun gözləmələr, əsəblər. Amma bu həftəsonu Premyer Liqada başqa bir ssenari yazılıb. VAR hər dəfə monitora çağırıldıqda, bunun daha böyük bir mənası olacaq.

Lansbury, 2016-cı ildə, cəmi 25 yaşında xərçəng diaqnozu almış bir insan kimi bu həssas məqamı yaxşı bilir. O, hazırda “Check Your Bally’s” kampaniyasını tanıdır – xayalıq xərçəngi ilə bağlı maarifləndirmə ayı çərçivəsində keçirilən təşəbbüs, Premyer Liqa oyunlarında diqqəti bu mövzuya çəkməyi hədəfləyir.

Qaydalar sadədir: həftəsonu Premyer Liqa matçlarında hər VAR yoxlamasına görə Bally Bet, The OddBalls Foundation fonduna 100 funt sterlinq ianə edəcək. Lansbury zarafatla, amma ciddi mesajla azarkeşlərə səslənir: tribunadan hakimə VAR işarəsi etməyə davam edin, hər jest real pula çevriləcək.

Müasir futbolda VAR yoxlamaları artıq oyunun ayrılmaz hissəsidir. Bu dəfə isə hər dayanma, hər ekran qarşısında gözləmə, meydandakı “yoxlama” ilə tribunadakı və evdəki azarkeşlər üçün başqa bir “özünü yoxla” çağırışını birləşdirəcək.

Kapitanlıq fəlsəfəsi: söz yox, əməl

Lansbury həmin şəxsi sağlamlıq böhranını məhz Forest-də olarkən yaşadı. City Ground-da beş illik dönəmində zərif texnikası ilə yanaşı, kapitan sarğısını da daşıyırdı. O illərə qayıdanda, necə bir lider olmaq istədiyini aydın təsvir edir.

Onun idealı səs-küylü çıxışlarla deyil, meydanda davranışı ilə danışan kapitan idi. İlk gəldiyi vaxtlarda qarşısında Chrissy Cohen kimi bir nümunə görmüşdü – zədə səbəbindən karyerasını tez bitirməyə məcbur qalan, amma Lansbury-nin sözləri ilə desək, onu ilk gündən açıq qollarla qarşılayan, əsl rol model olan bir komanda yoldaşı.

Kapitan sarğısını taxmaq onun üçün şərəf idi, amma o, məsuliyyəti paltardəyişmə otağında qışqırmaqla deyil, meydanda qaçmaqla, mübarizə aparmaqla daşımaq istədi. Özünü “şoumen” yox, işçi kimi görürdü: komanda yoldaşlarına motivasiya verməyin ən yaxşı yolu, onun fikrincə, onlara meydanda nümunə olmaq idi.

O, həmişə hərəkətlə liderlik edənləri üstün tutub. Kapitan sarğısı çiyinlərə əlavə təzyiq qoyur – bunu gizlətmir. Amma bu təzyiq, əslində, oyunu öz üzərinə götürən, meydanda hər epizodda məsuliyyət daşıyan futbolçunu formalaşdırır. Lansbury üçün ideal kapitan odur ki, ətrafına baxanda görürsən: o, susur, amma işləyir. Qaçır, top qazanır, oyunu yönləndirir. Komanda da bu enerjini hiss edib onun ardınca gedir.

City Ground-da xüsusi gün

“Check Your Bally’s” təşəbbüsü bu həftəsonu məhz Nottingham Forest – Burnley matçında kulminasiyasına çatacaq. Bally Bet həmin oyunda xüsusi “matchday takeover” edəcək, City Ground-un hər küncündə eyni mesaj səslənəcək: yoxlama yalnız ofsayd, penalti və son dəqiqə qolları üçün deyil.

Stadionun LED panelləri, böyük ekranlar, matç proqramı – hamısı eyni çağırışı daşıyacaq. The OddBalls Foundation nümayəndələri də arenada olacaq, azarkeşlərlə birbaşa ünsiyyət quracaq, sualları cavablayacaq, maarifləndirici məlumatlar paylaşacaq.

Bu, sırf bir xeyriyyə aksiyası deyil, futbolun gücündən istifadə edən ağıllı bir körpüdür. Meydanda VAR hər dəfə oyunu dayandıranda, tribunadakı minlərlə insan üçün xatırlatma gələcək: bəzən ən vacib “yoxlama”nı hakim deyil, insanın özü etməlidir.

Forest üçün Burnley ilə duel cədvəldə həyati əhəmiyyət daşıyır. Amma City Ground-da bu dəfə nəticədən də böyük bir məsələ gündəmdə olacaq. Elliot Anderson meydanda top qazanacaq, hücum quracaq, komandasını ayaqda saxlamağa çalışacaq. Tribunada isə başqa bir mübarizənin – vaxtında diaqnoz, vaxtında reaksiya mübarizəsinin – hekayəsi yazılacaq.

Bu həftəsonu Premyer Liqada hər VAR siqnalı, sadəcə ekran qarşısında əsəbi gözləmə olmayacaq. Hər siqnal, bəlkə də kimsənin həyatını xilas edəcək bir vərdişin başlanğıcına çevrilə bilər.