Enzo Fernández: Argentina millisinin jesti
Enzo Fernández bu dünya çempionatında təkcə oyunu ilə yox, jesti ilə də turnirin əsas hekayələrindən birinə çevrilib. Argentina millisinin yarımmüdafiəçisi hər dəfə qol vuranda eyni hərəkətə qayıdır: əllər qulaqların arxasında, meydançaya meydan oxuyan baxışlar. “Topo Gigio” yenidən səhnədədir.
Kansas City-dən Nyu-Yorka uçuşdan əvvəl də eyni mənzərə. Təyyarəyə minmədən öncə Fernández yenə qulaqlarını “açır”, tribunaları dinləyirmiş kimi dayanır. İngiltərəyə vurduğu yarımfinal qolundan sonra etdiyi həmin məşhur hərəkət – indi artıq finala gedən komandanın simvollarından birinə çevrilib.
Argentina təyyarəsi ildırım və tufan səbəbindən Nyu-Yorka gec, gecəyarısına yaxın çatdı. Amma jest çoxdan ordadır. Azarkeşlərin telefonlarında, sosial şəbəkələrdə, MetLife Stadionunun ətrafında qurulan söhbətlərdə. İspaniya ilə final hələ qarşıdadır, amma Fernándezin bu poza ilə verdiyi mesaj artıq dünyanın hər yerində müzakirə olunur.
“Topo Gigio”nun uzun yolu
Bu jest Argentina futbolu üçün yad deyil. Əslində, kökləri yarım əsrdən də əvvələ gedir. Adını 1958-ci ildə italiyalı rəssam Maria Perego-nun yaratdığı kiçik kukla siçandan alıb. O illərdə uşaq verilişlərinin sevimlisi olan bu obraz 80–90-cı illərdə bütün Latın Amerikasında məşhurlaşdı. Televiziya ekranından tanınan poza isə tədricən futbol meydanlarına köçdü.
Tarixə düşən gün: 8 aprel 2001. Buenos-Ayres, “superklassiko”, Boca Juniors – River Plate. Juan Román Riquelme qol vurur və birbaşa klub prezidentinin – Mauricio Macri-nin – lojaya tərəf dönür. Əllər qulaqların arxasında. Stadion partlayır.
O vaxt Riquelme klub rəhbərliyi ilə müqavilə mübahisəsinin içində idi. Ona görə də jest dərhal meydan oxuma kimi yozuldu. Futbolçu sonradan bunun qızına həsr olunduğunu desə də, həmin an artıq əfsanəyə çevrilmişdi. “Topo Gigio” bundan sonra Argentina futbolunda təkcə sevinc yox, həm də cavab, mesaj, bəzən də hesab soruşmaq rəmzi oldu.
İllər keçdikcə bu poza başqa ulduzların da repertuarına düşdü. 2022-ci ildə Qətərdə keçirilən dünya çempionatında Lionel Messi Niderlandla dramatik 1/4 finaldan sonra eyni jesti etdi. Bu dəfə hədəfdə hollandların baş məşqçisi Louis van Gaal idi. O gün meydanda gərginlik maksimuma qalxmışdı, Messi isə həmin hərəkətlə sanki bütün mübahisəyə bir cümlə ilə nöqtə qoydu.
Fernández öz imzasını atır
İndi isə növbə Enzo Fernándezdədir. İngiltərə ilə yarımfinal – beynəlxalq futbolun ən köhnə, ən yüklü qarşıdurmalarından biri. Qol gələn kimi o, tərəddüd etmədi. Əllər yenə qulaqların arxasına getdi. Tribunadakı gurultu, rəqib azarkeşlərin fitləri, argentinalıların qışqırığı – hamısı bir jestdə cəmləndi.
Fernández bu hərəkətlə nə dedi? Söz işlətməyə ehtiyac yox idi. Argentina–İngiltərə xəttində tarixin kölgəsi onsuz da meydanın üstünü örtmüşdü. Onun “Topo Gigio”su həmin köhnə rəqabətin yeni səhifəsi kimi yadda qaldı. Eyni jest, fərqli dövr, fərqli nəsil, başqa kontekst – amma eyni ton: “Məni eşidirsiniz?”
Bu dəfə “Topo Gigio” təkcə keçmişə işarə deyildi. Gənc yarımmüdafiəçi özünü bu ənənənin içində göstərdi, sanki Riquelme və Messinin yanına adını yazdırdı. Bir qol, bir jest və artıq o da bu hekayənin qəhrəmanlarından biridir.
Finala doğru: yüngül məşq, ağır yük
Kansas City-ni tərk etməzdən əvvəl Lionel Scaloni komandasına yüngül məşq verdirdi. Artıq ağır iş görülüb, yarımfinal keçilib, indi isə əsas məsələ ritmi qorumaq, zədədən qaçmaq, başları təmiz saxlamaqdır. Top paylamaları, qısa qaçışlar, gərmə hərəkətləri. Hiss olunur ki, komanda Nyu-Yorka, MetLife Stadionuna gedən yolda son toxunuşları edir.
Təyyarə göyə qalxanda Argentina millisinin çiynində təkcə finalın yox, bütün bir futbol mədəniyyətinin yükü vardı. Bu komanda illərlə formalaşmış simvolları, jestləri, hekayələri də özü ilə daşıyır. İndi onlardan biri də Enzo Fernándezin qulaqlarını açan, tribunaları dinləyən, heç kimdən çəkinməyən “Topo Gigio”sudur.
İspaniya ilə finalda top yenə onun qarşısına düşsə, qol gəlsə, o jesti görəcəyikmi? Yoxsa bu dəfə Argentina tarixində başqa bir səhnə yazılacaq? Cavab MetLife Stadionunun işıqları altında veriləcək.
