Enzo Maresca ilə Manchester City-nin yeni dövrü: Risklər və fürsətlər

Manchester City bu yay yalnız baş məşqçisini dəyişməyib, öz kimliyinin onilliklik manifestini də yenidən yazmağa başlayıb. Pep Guardiola getdi, onun kölgəsindən çıxmaq missiyası isə Enzo Maresca-nın üzərinə düşdü. Klub üçün bu, yeni dövrün başlanğıcıdır. Maresca üçünsə karyerasının ən sərt imtahanı.

“Yuxu vəziyyətində” start – amma asanlıq yalnız kağız üzərindədir

Təqvim italiyalının üzünə gülümsəyir. İlk üç tur: Bournemouth, Crystal Palace, Coventry City. Premyer Liqanın sərt reallığı üçün bu, demək olar ki, “yumşaq eniş”dir. Ritm tutmaq, ideyalarını meydançaya köçürmək, Dünya Çempionatından gec qayıdan ulduzları tədricən işə salmaq üçün ideal zolaq.

Xüsusilə də Rodri üçün. İspaniya ilə Dünya Çempionatında demək olar ki, hər dəqiqəni oynayan, City-nin mərkəzi sinir sistemi sayılan futbolçu fiziki həddə qədər sıxılıb. İlk turlarda onsuz da City favori olacaq, bu da onun üçün mərhələli dönüş imkanı yaradır. Kluba görə həyati, məşqçiyə görə isə riskli qərardır: Rodri olmadan itirilən hər xal, Maresca-nın üzərindəki təzyiqi qat-qat artıracaq.

Çünki bu “yumşaq” startın qaranlıq tərəfi də var. Bu oyunlar kağız üzərində o qədər qazanılmalı qarşılaşmalardır ki, kiçik büdrəmə belə sarsıdıcı görünə bilər. Sentyabrda isə üfüqdə iki ağır siluet var: Manchester United və Liverpool. Hər ikisi yalnız üç xal uğrunda duel deyil, hakimiyyət uğrunda bəyanat oyunlarıdır. Pep dövründən sonrakı City-nin tonunu, bəlkə də, elə həmin matçlar müəyyən edəcək.

Maresca özü də Etihad-a dönüşü “yuxu vəziyyəti” adlandırmışdı. O, 2020-21-də akademiyada, 2022-23-də isə Guardiola-nın köməkçisi kimi burada olub, tarixi treblin içindən keçib. İndi isə o, artıq kölgə deyil, səhnənin mərkəzindədir. Komandanı Pep qurub, balansı, dərinliyi, vərdişləri hazırdır. Bu, həm üstünlükdür, həm də tələ: tələblər eynidir, amma toxunulmazlıq artıq yoxdur.

Pep-in kölgəsində öz futbolunu tapmaq

Stil baxımından bu, tam “kopiya-yapışdır” dövrü olmayacaq. Bənzərliklər çoxdur, amma incə fərqlər Maresca-nın komandasını tanıdacaq.

Topa sahib olmaq, oyuna nəzarət, aqressiv pressinq – bu, artıq City-nin DNT-sidir. Maresca da bu xəttdən çıxmır. Fərq kənarlarda başlayır. O, meydanın enini maksimum açan, yüksək və geniş oynayan cinah hücumçularını sevir. Guardiola-nın son illərdə cinahları daha çox mərkəzə sıxan, orada say üstünlüyü yaradan modelindən kəskin dönüş ola bilər.

Pep dövründə tez-tez eyni səhnə təkrarlanırdı: müdafiəçi birdən-birə yarımmüdafiəçi kimi oynayır, yarımmüdafiəçi forvarda çevrilir, cinah oyunçusu içə girib “səkkiz nömrə”yə bənzər rol alırdı. Axıcı, elastik, bəzən isə rəqib üçün tam oxunmaz bir sistem.

Maresca isə daha aydın xəritə sevir. Onun sevimli sxemi 4-2-3-1-dir. Mövqelər daha klassik, rollar daha dəqiqdir. Bu sistemin ürəyi isə “10 nömrə”dir – xətlər arasında bağlantı, hücumun beynidir. Chelsea-də bu rolu Cole Palmer daşıyırdı. City-də isə seçim daha lüksdür: Phil Foden və ya Rayan Cherki. Hər ikisi bu mövqeyi fərqli tərzdə şərh edə bilər, amma Maresca üçün əsas məsələ bu mərkəzi fiquru necə quracağıdır.

Bu keçid dövrü nə qədər çəkəcək? Bu, yeni mövsümün açar suallarından biridir. City illərlə Rodri üzərində qurulmuş axıcı sistemə öyrəşib. İndi isə daha sərt struktura keçid var. Foden, cinah oyunçuları, hətta Erling Haaland belə yeni yerləşimə uyğunlaşmalıdır. Nəticələr gələnə qədər bu adaptasiya mərhələsinin nə qədər dözümlə qarşılanacağı hələ bəlli deyil.

Gəncləşən, amma liderlik boşluğu yaranan heyət

Son iki-üç transfer pəncərəsində klubun strategiyası aydın idi: yaş həddini aşağı salmaq. Hugo Viana-nın rəhbərliyi altında heyətin orta yaşı 29-dan 25-in bir az üstünə düşüb. Gələcək üçün ağıllı addımdır, amma bu, başqa problemi də üzə çıxarıb – liderlik boşluğu.

Bernardo Silva və John Stones-un gedişi, ondan əvvəl Kevin De Bruyne-in ayrılığı soyunma otağında ciddi səs itkisi deməkdir. Bu komanda illərlə yalnız keyfiyyətinə görə deyil, xarakterinə görə də çempionluğa oynayıb. İndi isə həmin səs tonunu yenidən tapmaq lazımdır.

Rodri və Ruben Dias bu mənzərədə önə çıxır. Keçən mövsüm Erling Haaland-ın da liderlik rolu daha çox qabardıldı. Marc Guehi, Josko Gvardiol, Mateo Kovacic kimi adlar da həm təcrübə, həm sabitlik gətirir. Komandanın onurğa sütunu hələ də elit səviyyədədir.

Transfer siyasəti bahalı, amma hədəfli görünür. Nottingham Forest-dən böyük məbləğə gətirilən Elliot Anderson yarımmüdafiəni həm fiziki, həm də perspektiv baxımından möhkəmləndirmək üçün alınıb. Leicester-dən cəlb olunan gənc Jeremy Monga isə gələcək üçün başqa bir layihədir.

Siyahıda hələ də “lazımdır” yazılan mövqelər var: sağ cinah müdafiəçisi və daha bir cinah hücumçusu. Klub eyni zamanda Lille-in yeniyetmə istedadı Ayyoub Bouaddi-ni yaxından izləyir; o, Mərakeşlə Dünya Çempionatında özünü parlaq göstərib. Onunla maraqlananlar arasında Arsenal da var.

Gedişlər isə heyəti yenidən formalaşdıra bilər. Klubun qiymət tələbləri ödənilsə, Savinho, Omar Marmoush, Nico Gonzalez, Jack Grealish, Tijjani Reijnders və Rico Lewis kimi adlar qapının ağzında dayana bilər. Dünya Çempionatı bitdiyi üçün transfer bazarında hərəkətin sürətlənməsi gözlənilir və bu, Maresca-nın ilk mövsümünün konturlarını daha da aydınlaşdıracaq.

Planı olmayan ilk City dövrü?

Abu Dhabi dövründə City-nin böyük planı heç vaxt gizli olmayıb. On il əvvəl klubun bütün strukturu, akademiyadan idarə heyətinə qədər, tək bir məqsədə yönəlmişdi: Pep Guardiola-nı Premyer Liqaya gətirmək. O missiya yerinə yetirildi, zirvə görüldü, kuboklar toplandı. İndi isə sual budur: növbəti dağ hanı?

Bu klubda artıq mədəniyyət formalaşıb: kubok qazanmaq normadır. Başqa hər şey – izah, bəhanə, “keçid ili” kimi ifadələr – yalnız qısa müddətə dözümlə qarşılanır. Etihad-a gələn azarkeş həm şou, həm də nəticə istəyir. Hər ikisini eyni anda təmin etmək isə Maresca-nın Chelsea-də bacarmadığı şey idi.

Onun xeyrinə işləyən amillərdən biri Premyer Liqanın özü ola bilər. Bu mövsüm yalnız City deyil, zirvə qrupundakı bir çox klub yeni məşqçi ilə start götürür. Liverpool-da Andoni Iraola, Chelsea-də Xabi Alonso, Manchester United-də isə müəyyən mənada yenidən başlayan Michael Carrick. Hamısının üzərində sual işarələri var.

Bu, qeyri-müəyyənlik dövrüdür. Belə mühitlər ya karyera sıçrayışı üçün ideal meydandır, ya da batanlar üçün qəbiristanlıq. City daxilində bunu fürsət pəncərəsi kimi görürlər: sistemləri, vərdişləri, çempionluq təcrübəsi olan klub, xaotik mühitdə daha tez sabitlik tapa bilər. Amma bu, yalnız bir şərtlə keçərlidir – Maresca həmin mexanizmi vaxtında işə sala bilsə.

115 ittihamlıq kölgə və mətbuat cəbhəsi

Bu mövsüm City-nin üstündə təkcə taktiki suallar dolaşmayacaq. Klubun üzərindəki 115 Premyer Liqa ittihamı hələ də havada asılı qalıb və hər mətbuat konfransında Maresca-nı gözləyən ağır mövzudur.

Guardiola bu cəbhədə ustalıq səviyyəsində idi. Barcelona və Bayern Munich kimi klublarda illərlə təzyiq altında işləməyin təcrübəsi, City-də mətbuatla qurduğu münasibət, hansı sualı necə kəsməyi bildiyi anlar – hamısı onu qalxan kimi qoruyurdu. O, istəmədiyi mövzunu saniyələr içində bağlaya bilirdi.

Maresca-nın Chelsea təcrübəsi isə daha çox meydandakı problemlər, nəticə təzyiqi ilə bağlı idi. İndi isə qarşısında daha mürəkkəb, hüquqi və siyasi çalarları olan mövzu dayanır. Bu sualları necə idarə edəcəyi, gündəmi nə dərəcədə nəzarətdə saxlaya biləcəyi, ilk 12 ayının tonunu ciddi şəkildə formalaşdıra bilər – xüsusən də bu müddətdə hər hansı qərar açıqlansa.

Etihad-da indi hər şey bir sualın ətrafında fırlanır: Enzo Maresca bu komandanı yalnız Pep-in davamı kimi deyil, özünün komandası kimi formalaşdırıb, yenidən zirvəyə daşıya biləcəkmi? Cavab, çox güman ki, təkcə qaldırdığı kuboklarda deyil, City-nin bu yeni dövrə hansı sima ilə daxil olacağına baxanda görünəcək.