Everton-un Bolton-a qarşı qolsuz heç-heçə: Problemlər davam edir

Mövsümöncəsi marafon davam edir, amma David Moyes-in komandası hələ də start xəttinə hazır komanda təsiri bağışlamır. Everton, Lancashire səfərində Bolton Wanderers-ə qarşı 0:0 hesablı heç-heçə etsə də, nəticədən çox oyunun tonu düşündürücüdür.

Bu, sadəcə qolsuz yox, həm də inamsız, kəsərsiz bir 90 dəqiqə idi.

Branthwaite qayıtdı, hücum yoxa çıxdı

Ən böyük müsbət xəbər müdafiə xəttindən gəldi. Uzun fasilədən sonra Jarrad Branthwaite əsas heyətdə meydana döndü və yenidən mərkəzdə James Tarkowski ilə cütlük təşkil etdi. Nömrə 4-ü yenidən meydanda görmək, Moyes-in bu yay aldığı ən real gücləndirmə kimi görünürdü.

Yeni transfer Hayden Hackney isə yenə də iştirak etmədi. Xırda zədə səbəbindən Tyler Dibling də kənarda qaldı. Hər iki gəncin Stoke City ilə növbəti oyunda şans qazanacağı gözlənilir.

Mərkəz xəttində James Garner-in qasıq əməliyyatı sonrası bərpa prosesi davam edir. Sol cinahda isə yaxşı xəbər var: ikinci övladının doğumu üçün icazə almış Vitaliy Mykolenko komandaya qoşulub və fasilədən sonra oyuna daxil oldu.

İlk hissə: Barry üçün qaçışlar, Everton üçün boşa gedən anlar

Oyuna ev sahibləri daha aqressiv başladı. İlk dəqiqələrdə top daha çox Everton-un cərimə meydançasına yaxın zonalarda gəzirdi. O’Brien uzun ötürmə ilə Lewis Barry-ni qaçıranda isə matçda ilk xaotik epizod yaşandı: irəli çıxan Bolton qapıçısı topu səhv başla kənarlaşdırdı, Barry ilə toqquşdu və epizod Bolton-un xeyrinə fiksə olundu. Potensial qol şansı cərimə ilə boğuldu.

Merlin Röhl-in overlapi sonrası Everton künc zərbəsi qazanmalı idi, amma yan xətt hakimi topa son toxunuşu edən Bolton müdafiəçisini görmədi. Bu epizoddan sonra meydan sahibləri yenidən oyuna nəzarəti ələ aldı və cərimə meydançasının küncündən Rodriguez-in zərbəsi Travers-i yoxladı.

Everton önə doğru çıxdıqca boşluqlar da tapdı. Aznou, Barry-nin ayağına zərif ötürmə verdi, amma gənc hücumçu bir toxunuşla qapıya zərbə endirmək əvəzinə tərəddüd etdi və müdafiəçi anında araya girdi. Az sonra Barry-nin cinahdan ötürməsi künc zərbəsinə çevrildi, qısa oynanılan bu epizod ikinci künc zərbəsi gətirsə də, Everton-un standartları Bolton müdafiəsini narahat edə bilmədi.

Mərkəzdə Tim Iroegbunam sanki tormoz rolunu götürmüşdü. Rəqib hücumlarını kəsir, ikili mübarizələrə girir, amma top komanda yoldaşlarına keçəndə hücumun davamı gəlmirdi. Hakimin Bolton-un bir sıra kobudluqlarını görməzdən gəlməsi də oyunun ritmini Everton-un ziyanına dəyişdi.

Ən parlaq epizodlardan biri Dwight McNeil-in Tarkowski-dən aldığı möhtəşəm ötürmə ilə başladı. Sol cinahdan ideal asma, uzaq dirəyə qaçan Barry, cüzi fərqlə çərçivədən yan. Bu, hücum xəttinin nə qədər incə sərhəddə gəzdiyini göstərən epizod idi.

Merlin Röhl-in aşağı, iti birinci toxunuşlu ötürməsi isə sanki hazır qol idi. Barry yaxın məsafədən topu tora göndərdi, amma bayraq qalxdı. Ofsayd – çox cüzi, amma yenə də ofsayd.

Bolton, Aznou-nun arxasındakı boşluqdan istifadə edib cərimə meydançasına sızdı, gənc müdafiəçi isə geriyə dönüş sürəti və müdaxiləsi ilə vəziyyəti xilas etdi. Qarşı tərəfdə Aznou–Barry tandemi yenidən boşluq tapdı, amma bu dəfə də son ötürmə keyfiyyətsiz alındı.

Barry, Armstrong-la gözəl kombinasiyada yenidən qol şansı qazandı. Armstrong onu əla mövqedə çıxardı, lakin hücumçu topa “möhkəm dizi” ilə yox, sanki geri pas verirmiş kimi toxundu. Top birbaşa qapıçıya getdi.

Hissə sona yaxın Everton nəhayət irəli daha cəsarətli çıxmağa başladı, amma tablo çox şeyi deyirdi: nə ön xətt, nə də yarımmüdafiə qapı qarşısında kəsər göstərə bilirdi. Qol instinkti yox idi.

İkinci hissə: Barry-nin qəribə anı və Beto-nun boşa gedən şansı

Fasilədən sonra dəyişikliklər gəldi, amma oyunun ruhu çox dəyişmədi. Və sonra günün ən anlaşılmaz epizodu yaşandı.

Everton hücuma çıxıb Bolton müdafiəsini azlıqda yaxaladı. Barry topu götürdü, qarşısında cəmi bir müdafiəçi. Zərbə üçün ideal mövqe. Amma o, başını qaldırmadan topu sol cinaha, sanki arxadan gələn görünməz komanda yoldaşına ötürdü. Top birbaşa aut xəttindən kənara çıxdı. Tribunalar üçün bu, sadəcə inanılmaz mənzərə idi.

Qapıda artıq Travers-in əvəzinə King dayanmışdı və qısa müddət sonra onu da yoxlayan epizod gəldi. Bolton-un cərimə meydançasında başla zərbəsi King-i ciddi şəkildə işə saldı. Keane rəqib hücumçunu sıx izləyərək epizodun böyüməsinə imkan vermədi.

Mərkəzdə isə Barry-nin top itkiləri davam edirdi. Bir epizodda o, sadəcə bədən mübarizəsində uşaq kimi topdan ayrıldı. Moyes bu mənzərəni daha çox izləmədi və onu Beto ilə əvəzlədi.

McNeil sağ cinahda topu saxlayıb Röhl-i oyuna qoşdu. Alman yarımmüdafiəçi cərimə meydançasına iti zərbə ilə daxil olub uzaq küncə qüvvətli vuruş etdi, amma qapıçı topu kənara çevirə bildi. Sol tərəfdə George və Dewsbury-Hall da kombinasiyalar qursa da, son ötürmələr ya hamının başı üzərindən keçdi, ya da rəqibə getdi.

Saat dolanda Bolton da kütləvi dəyişikliklərlə oyunun ritmini sındırdı.

Beto-nun gecəsi: fürsətlər var, keyfiyyət yox

Arxaya atılan zərif top Beto üçün ideal epizod yaratdı. Müdafiəçilərin arasından sıyrıldı, top sanki ayağına düşdü. Amma portuqaliyalı hücumçu nə topun sıçrayışını oxuya bildi, nə də zərbəni. Nəticə – yüksək və geniş. Tribunaların nəfəsi kəsildi, sonra narazı pıçıltılar başladı. Bu səviyyədə belə zərbə sadəcə bağışlanmır.

Bolton-un uzaq məsafədən zərbəsi King-i yenidən sınağa çəkdi, qapıçı topu küncə çevirib künc zərbəsinə buraxdı. Dewsbury-Hall-ın arxadan formadan dartılması isə sarı vərəq ilə cəzalandırıldı – açıq-aşkar taktiki faul.

McNeil uzaq məsafədən “mən göstərərəm” deyə cəhd etdi, amma onun zərbəsi də eyni aqibəti yaşadı: qeyri-dəqiq, təhlükəsiz, inamsız. Bu uğursuz cəhd Bolton-a güc verdi, onlar yenidən künc zərbəsi qazandılar, Keane topu çərçivədən uzaqlaşdırdı.

George-un McNeil-ə göndərmək istədiyi uzaq məsafəli ötürmə isə birbaşa aut xəttindən kənara çıxdı. Bu epizoddan sonra Bolton yenə kütləvi dəyişiklik etdi, oyun daha da parçalara bölündü.

Graham sol cinahda cərimə qazandı, amma standart vəziyyətdən də heç nə alınmadı. Dewsbury-Hall-ın cərimə meydançasına göndərdiyi top hər kəsin üzərindən keçib boş zonaya düşdü. Hər iki komandanın dəyişiklikləri oyunun ritmini sındırdı, amma Everton-un hücumdakı keyfiyyət problemini gizlədə bilmədi.

Sonra yenə Beto səhnəyə çıxdı. George mərkəzdən cərimə meydançasına zərif, ideal ötürmə atdı. Beto isə topu qəbul edərkən addımlarını itirdi, ayaqları dolaşdı, nəzarəti itirdi və topu uduzdu. Bu, yüksək maaş alan hücum xəttinin səviyyəsi barədə sərt mesaj idi.

George-un standartdan cərimə meydançasına qaldırdığı topu Tarkowski arxa dirəyə doğru başla geri qaytardı, Keane isə ideal mövqedə olmasına baxmayaraq topu qapıdan çox-çox aralıya göndərdi. Qapı çərçivəsini hədəf almaq belə mümkün olmadı.

Son 10 dəqiqədə Everton daha üç dəyişiklik etdi, amma oyunun şəkli dəyişmədi.

Müdafiə sabit, hücum kölgə kimi

Bolton son dəqiqələrdə bir neçə dəfə sağ cinahdan yaxşı kombinasiyalar qurdu. Mykolenko-dan gərgin, amma təmiz müdaxilə gəldi, epizod künc zərbəsi ilə bitdi, Everton müdafiəsi bu dəfə də ayıq davrandı.

Uzaq məsafədən Malik Olayiwola-nın zərbəsi nəhayət çərçivəni tapdı, amma kifayət qədər küncə yönəlməmişdi, qapıçı üçün asan hədəf idi. Cavab olaraq Bolton mərkəzdən sızıb yan toru silkələdi – təhlükəli görünsə də, hesab dəyişmədi.

Və fit səsləndi. Tablo 0:0, amma rəqəmlər bu axşamın hekayəsini tam danışmır.

Moyes-in görməli olduğu mənzərə

Bu oyun, bəlkə də fiziki baxımdan “yaxşı məşq” kimi dəyərləndirilə bilər, amma meydandakı mənzərə bir həqiqəti acı şəkildə üzə çıxardı: bu Everton hələ hazır deyil.

Müdafiə xətti – xüsusilə Branthwaite-in qayıdışı və Tarkowski-nin sabit oyunu – mövsüm üçün dayaq nöqtəsi ola bilər. Mərkəzdə Iroegbunam kimi adlar da balans verir.

Amma ön xətt? Hücumun son toxunuşu? Qapı qarşısında qərarvermə? Bu sahələrdə boşluq təkcə böyük deyil, təhlükəli dərəcədə dərindir.

Stoke City ilə növbəti sınaq yaxınlaşır. Sual isə sadədir: Everton bu çatışmazlıqları içəridən həll edəcək, yoxsa bu yay hələ də gəlməli olan “yeni simalar” üçün qapı tam açıq qalacaq?