Everton cinahlarında yenidənqurma: Moyes üçün yeni başlanğıc
David Moyes ötən mövsümün böyük hissəsində komandasını solda Iliman Ndiaye, sağda isə Dwight McNeil ilə qurmuşdu. İndi isə həmin cinah cütlüyü demək olar ki, dağılır. Bir tərəfdə McNeil-in Selhurst Park yolunda olması, digər tərəfdə isə Al Hilal-in Ndiaye ilə ciddi marağı – nəticədə Moyes mövsümün açılış gününə tam fərqli qanadlarla çıxa bilər.
Bu, sadəcə heyət düzülüşündə kiçik korrektə deyil. Bu, komandanın hücum kimliyinin yenidən yazılması deməkdir.
Grealish sualı: geri dönər, ya yox?
Ötən mövsümün ən parlaq epizodlarından biri Jack Grealish-in icarə macərası idi. Manchester City-dən gələn yarımmüdafiəçi 22 oyunda forma geyindi, xüsusilə mövsümün ilk yarısında oyuna rəng qatdı, topa münasibəti, ritmi dəyişmə bacarığı ilə Everton hücumuna başqa ölçü gətirdi. Amma yanvarda ayaq zədəsi hər şeyi yarımçıq saxladı.
Onun yenidən qayıdışı hazırda qeyri-müəyyəndir. Mövsüm planlamasında bu, Moyes üçün həm ümid, həm də riskdir: varsa, cinahda fərq yaradan lider; yoxdursa, boşluğunu doldurmaq üçün daxili resurslara və ya bazara güvənmək məcburiyyəti.
Daxili ehtiyatlar: Dibling, George, Rohl
Everton-ın əlində seçimlər var, amma heç biri hazır "bank" deyil.
Tyler Dibling üçün ötən mövsüm keçid ili kimi yadda qaldı. Southampton-dan 40 milyon funt sterlinqə gətirilən gənc, kağız üzərində böyük investisiya idi, meydanda isə çox az göründü. Premyer Liqada cəmi dörd start, uzun müddət “kölgədə” qalma və Jack Grealish-in gəlişi ilə daha da arxa plana keçmə. Potensialı danılmazdır, amma Moyes-in onu bir anda əsas cinah oyunçusuna çevirməsi böyük cəsarət tələb edər.
Tyrique George fərqli hekayədir. Chelsea-dən 24 milyon funt sterlinqə transfer olunan gənc hücumçu, ötən mövsüm Merseyside-dəki uğurlu icarə dönəminin ardınca tamamilə alındı. Everton forması ilə 11 oyuna çıxıb, yalnız birində start alsa da, Moyes onun işgüzarlığını xüsusi vurğulamış, onu “mükəmməl iş rejiminə sahib əla oğlan” kimi qiymətləndirmişdi. Bu cür etimad təsadüfi olmur. George yeni mövsümdə daha çox məsuliyyət daşıya, hətta cinahda birbaşa əsas seçimlərdən birinə çevrilə bilər.
Merlin Rohl da kənarlarda oynaya bilən başqa variantdır. Alman futbolçunun cinahda keçirdiyi oyunlar çox olmasa da, Moyes üçün çevik taktiki alət rolunu oynaya bilər: ehtiyat plan, matçın gedişində ritmi dəyişmək üçün istifadə olunan oyunçu.
Məsələ burasındadır ki, bu üçlüyün heç biri hələ McNeil və ya Ndiaye səviyyəsində sabitlik nümayiş etdirməyib. Amma məhz belə anlarda menecerlər ya risk edir, ya da durğunluğa razı olur.
McNeil – Johnson dəyişməsi: yarımçıq qalan hekayənin davamı
Dwight McNeil-in Crystal Palace-a keçidi artıq bir dəfə baş tutmamışdı. Fevralın əvvəlində Palace onu icarə-şərtli, yayda isə 20 milyon funtluq məcburi alım maddəsi ilə götürmək üçün razılığa gəlmişdi. Tibbi müayinədən keçdi, çamadanlar demək olar ki, yığılmışdı. Sonra isə hər şey sənədləşmədə ilişdi.
Müqavilə vaxtında rəsmiləşmədi, transfer çöktü. Futbolçu artıq mental olaraq ayrılmağa hazırlaşdığı klubuna qayıtmalı oldu.
Bu prosesin psixoloji tərəfi ictimaiyyətə də çıxdı. McNeil-in həyat yoldaşı Megan Sharpley sosial şəbəkədə emosional paylaşım edərək, futbolçuların psixoloji durumunun bu cür hallarda necə zərbə aldığını açıq şəkildə dilə gətirdi. Vəd edilən keçidin son dəqiqədə, heç bir izah olmadan əldən çıxması, onun sözlərinə görə, ağır zərbə idi.
İndi həmin hekayə yenidən canlanıb. Bu dəfə sövdələşmədə yeni ad var – Brennan Johnson. McNeil-in Palace-a gedişi, Johnson-un isə əks istiqamətdə hərəkəti gündəmdədir. Əgər bu dəyişmə baş tutsa, Everton yalnız etibarlı cinah oyunçusunu itirməyəcək, eyni zamanda Moyes-in hücum xəttinə yeni profil – fərqli temp, fərqli qaçış xətti, fərqli dinamika gətirən futbolçu qazanacaq.
Moyes üçün seçimin sərtliyi
Mövsümün ilk turuna qədər vaxt çox deyil. McNeil-in gedişi real, Ndiaye üçün Yaxın Şərqdən gələn təkliflər ciddi, Grealish-in qayıdışı isə qeyri-müəyyəndir. Bu fonda Moyes ya Dibling və George kimi gənclərə meydanı açacaq, ya da klubdan transfer bazarında daha bir-iki hədəfi vurmasını tələb edəcək.
Everton uzun illərdir ki, yenidənqurma ilə ayaqda qalmağa çalışır. İndi isə bu yenidənqurma cinahlarda ən kəskin formasını alır. Sual təkcə budur: Moyes risk edib yeni qanadlara güvənəcək, yoxsa bu yay pəncərəsi hələ ən vacib hərəkətini görməyib?
