Everton və Manchester City arasında dramatik 3-3 bərabərlik

Hill Dickinson Stadium-ın işıqları sönərkən tablo 3-3-ü göstərirdi və bu, həm Everton, həm də Manchester City üçün mövsümün “DNA”sını açan tipik bir dramatik Premier League axşamı idi. 35-ci turda, Michael Oliver-in idarə etdiyi bu qarşılaşma kağız üzərində 10-cu yerdəki Evertonla 2-ci sıradakı Manchester City arasında güc fərqi vəd edirdi. Amma yekun tablo, daha çox xarakter testi və taktiki cəsarətin hekayəsinə çevrildi.

Everton ümumi 35 oyunda 44 qol vurub, 44 qol buraxıb; yəni onların ümumi qol fərqi sıfırdır – bu komandanın balanslı, amma dalğavari təbiətinin dəqiq xülasəsi. Manchester City isə ümumi 34 matçda 69 qol vurub, 32 qol buraxıb və ümumi qol fərqi +37-dir; bu da onları liqanın ən kəskin hücumu və ən möhkəm müdafiələrindən biri kimi təsdiqləyir.

I. Böyük şəkil: Baines-in cəsarəti, Guardiola-nın adaptasiyası

Hər iki komanda bu oyuna 4-2-3-1 ilə çıxdı, amma bu iki sistem eyni rəqəmlə fərqli fəlsəfələri daşıyırdı. Leighton Baines üçün bu, struktur və intizam üzərində qurulan reaktiv model idi; Pep Guardiola üçün isə topa nəzarət, mövqe oyununa əsaslanan elastik hücum platforması.

Everton-un mövsüm profili göstərir ki, onlar ümumi oyunda 1.3 qol vurur, 1.3 qol buraxırlar. Evdə orta hesabla 1.4 qol vurub, 1.3 qol buraxıblar. City isə ümumi oyunda 2.0 qol vurur, cəmi 0.9 qol buraxır; səfərdə belə 1.7 qol ortalaması ilə oynayıb, 1.1 qol buraxıblar. Kağız üzərində bu, City üstünlüyü demək idi, amma oyunun ritmini müəyyən edən məhz Everton-un emosional və fiziki reaksiyası oldu.

II. Taktiki boşluqlar: itkilər, cəzalar və balans axtarışı

Everton üçün J. Branthwaite, J. Grealish və I. Gueye-nin eyni vaxtda olmaması Baines-in arxa xətt və mərkəzə dair planlarını kəskin şəkildə dəyişdi. Branthwaite-in yoxluğunda M. Keane – J. Tarkowski cütlüyü mərkəzdə məsuliyyəti daşıdı, sağda isə J. O'Brien həm birbaşa müdafiəçi, həm də hava toplarında dominant fiqur kimi önə çıxdı. O'Brien mövsüm boyu 16 zərbəni bloklayıb və bu, onun “bloklar” üzrə Everton müdafiə xəttinin ən vacib oyunçularından biri olduğunu göstərir.

İ. Gueye-nin olmaması mərkəzdə top qazanma və təzyiq fazalarında boşluq yaratdı. Bu yükü əsasən J. Garner və T. Iroegbunam daşıdı. Garner yalnız yaradıcı deyil, həm də dağıdıcı profilə malikdir: mövsümdə 113 uğurlu müdaxilə, 9 bloklanmış zərbə və 53 intercept edir. Amma onun intizam xətti risklidir – 10 sarı vərəqə ilə liqanın ən çox cəzalananlarından biridir və Everton-un kart paylanmasında xüsusilə 46-60 (20.90%) və 76-90 (22.39%) dəqiqələrində yüksələn aqressiya bu oyunun son anlarında da hiss olundu.

Manchester City cəbhəsində isə zədəlilər siyahısı struktur baxımından daha kritik idi: R. Dias və J. Gvardiol kimi iki əsas mərkəz müdafiəçisi, üstəlik mərkəz dayaq sütunu Rodri yox idi. Nəticədə Pep arxa xətti A. Khusanov – M. Guehi cütlüyü ilə qurdu, önlərində isə “Nico” və Bernardo Silva ikilisi topdan sonrası balansı qorumağa çalışdı. Rodri-siz City-nin mərkəzi daha yüngül və pressə qarşı daha həssas görünürdü; Everton-un geridən oyun qurarkən Beto və K. Dewsbury-Hall vasitəsilə qırdığı xətlər təsadüfi deyildi.

Disiplin baxımından City mövsüm boyu daha nəzarətli olub: onların sarı vərəqələrinin paylanması 46-60 (21.67%) və 76-90 (20.00%) dəqiqələrində sıxlaşır, amma qırmızı vərəqə ümumiyyətlə almayıblar. Everton isə həm sarı, həm də qırmızı vərəqələrdə riskli komandadır; O'Brien-in mövsümdə 1 qırmızı vərəqəsi və komandanın ümumi qırmızı paylanmasında 76-90 dəqiqələrində 50.00%-lik “gec oyun” pik nöqtəsi bu matçın gərgin sonluğunda yenidən səhnəyə çıxa biləcək bir motiv idi.

III. Açar duellər: “Ovçu vs Qalxan”, “Mühərrik otağı”

“Ovçu vs Qalxan” xəttində E. Haaland ilə Everton müdafiə xətti üz-üzə gəldi. Haaland ümumi mövsümdə 25 qol və 7 assistlə liqanın ən ölümcül hücumçusudur; 96 zərbədən 54-ü qapıramına gedib. O, 3 penaltini qola çevirib, amma 1 penaltini qaçırıb – yəni onbir metrlikdən də mükəmməl deyil və bu, J. Pickford kimi psixoloji üstünlük qazanmağı sevən qapıçı üçün kiçik də olsa fürsət idi.

Everton-un ümumi 44 qolunun 32.56%-i 76-90 dəqiqələr arasında vurulub; bu, onların gec oyunda hücum pikidir. City-nin buraxılan qollar üzrə dəqiqə paylanması verilməsə də, Everton-un öz buraxdığı qolların 28.89%-i məhz 76-90 dəqiqələrə düşür. Yəni bu komanda üçün son 15 dəqiqə həm hücum, həm də müdafiə baxımından xaos zonasına çevrilir. Haaland-ın fiziki davamlılığı və City-nin səfərdə belə 1.7 qol ortalaması, bu gec fazada mərkəz müdafiəçilərinin konsentrasiyasını maksimum dərəcədə test etdi.

“Mühərrik otağı”nda isə iki fərqli profil toqquşdu: Everton tərəfdə J. Garner, City tərəfdə Bernardo Silva və R. Cherki. Garner-in 1617 ötürməsi və 49 açar pası onu yalnız “destroyer” deyil, həm də ilk faza oyun qurucusu edir. Cherki isə City-nin yaradıcı mərkəzidir: 11 assist, 57 açar pas və 86% ötürmə dəqiqliyi ilə Pep-in strukturunda xətləri qıran oyunçu rolunu oynayır. Onun driblinq cəhdlərinin 46-sının uğurlu olması, Everton-un daha sərt və bədənə oynayan mərkəzi üçün riskli bir sınaq idi.

IV. Statistiki proqnoz və xG hekayəsi

Mövsüm boyu rəqəmlər City-nin Expected Goals (xG) cəbhəsində dominant olduğunu deyir: 69 qol, 2.0 qol ortalaması, çoxsaylı böyükhesablı qələbələr (evdə 5-1, səfərdə 0-4) onların hər oyunda yüksək xG istehsal etdiyini göstərir. Everton-un isə 44 qol və 1.3 ortalaması, üstəlik yalnız 5 dəfə 2.5-dən yuxarı qol çıxan oyun (35 matçda) daha aşağı xG profili, amma yüksək effektivliklə gec qayıdışlara meylli bir komanda obrazı yaradır.

Bu 3-3-lük nəticəni statistik prizmadan oxuduqda, sanki xG balansı City tərəfə bir qədər əyilmiş, amma Everton öz gec oyun pikini maksimum dərəcədə dəyərləndirərək real hesabı tarazlamış kimi görünür. City-nin ümumi 14 “clean sheet”i və səfərdə cəmi 20 qol buraxması fonunda Everton-un 3 qol tapması, Baines-in 4-2-3-1 strukturunu hücumda daha cəsarətli istifadə etdiyini göstərir.

Nəticə etibarilə, Following this result, Everton-un sıfır qol fərqli, balanslı, lakin emosional komanda kimliyi bir daha təsdiqləndi. Manchester City isə yüksək xG, amma zədələr səbəbindən zəifləyən strukturla belə, hücum gücündən imtina etməyən nəhəng olaraq qaldı. Bu qarşılaşma, rəqəmlərin proqnoz verdiyi, amma xarakterin hekayəni yenidən yazdığı tipik bir Premier League gecəsi kimi yadda qalacaq.