Everton Premyer Liqaya Qələbə ilə Başladı
Beş illik həsrətdən sonra Everton nəhayət Premyer Liqaya qələbə ilə başladı. Hill Dickinson Stadium-da Crystal Palace üzərində 2:0 hesablı qələbə həm mövsümün, həm də yeni arenanın ab-havasını dəyişdi.
Bu, sadəcə üç xal deyildi. Uzun sürən sıxıntının, yeddi oyunluq qələbəsiz seriyanın sonu idi. David Moyes üçün isə yeni evdə ilk dəfə həqiqi “öz meydanı” hissi.
Erkən şok, itirilən fürsətlər
Mersisayd üzərində oyun başlamamışdan əvvəl belə Palace üçün işlər çətin idi. Komandanın ötən mövsüm bütün turnirlərdə 21 qol vurmuş bombardiri Ismaila Sarr səfər heyətinə salınmamışdı. 28 yaşlı hücumçu Galatasaray-la bağlı transfer söz-söhbətləri fonunda kənarda qaldı və bu boşluq özünü çox tez göstərdi.
Dörd dəqiqə belə keçməmiş Jean-Philippe Mateta cərimə meydançasının içindən topu qapıdan xeyli yuxarı göndərdi. Eddie Nketiah, James Tarkowski-nin zəif geri baş ötürməsindən sonra topu qapı qarşısına çıxarmışdı, amma Palace bu “hədiyyəni” dəyərləndirə bilmədi.
Bu epizoddan sonra Everton oyuna ayıldı. Səkkiz dəqiqə sonra Kiernan Dewsbury-Hall zərif ötürmə ilə müvəqqəti sağ cinah müdafiəçisi kimi oynayan Merlin Rohl-u tapdı, o isə topu geriyə çıxarıb Iliman Ndiaye üçün ideal vəziyyət yaratdı. Ndiaye güclü zərbə vurdu, lakin Dean Henderson düzgün mövqe tutmuşdu.
Dirəklər titrəyir, Everton zərbə endirir
Pierre Sage üçün Premyer Liqa karyerasının startı amansız idi. Nketiah və Mateta qısa müddətdə dirəkləri silkələdi, Evertonun müdafiəsi sarsıldı, Hill Dickinson Stadium susqunlaşdı.
Amma təzyiqi qonaqlar yox, meydan sahibləri dəyərləndirdi. Fasiləyə üç dəqiqə qalmış top yenə Dewsbury-Hall-un qarşısına düşdü. Yarımmüdafiəçi cərimə meydançasının kənarından uzaq küncü dəqiq nişan aldı və topu qapının uzaq bucağına sancdı. Hendersonun bu dəfə şansı yox idi. Stadiona sanki yüngüllük gəldi.
Moyes-in komandası yeni mövsümdə ilk dəfə irəli keçmişdi, amma bu qol təkcə hesabı yox, oyunun ovqatını dəyişdi. Everton artıq çəkinmirdi, Palace isə hər toxunuşda tərəddüd edirdi.
Barry-nin baş zərbəsi, Palace üçün qara gün
İkinci hissə başlayar-başlamaz Everton tempini daha da qaldırdı. Cəmi səkkiz dəqiqə sonra hesab 2:0 oldu. Sol cinahda topu alan Ndiaye cərimə meydançasına iti və zəhərli ötürmə göndərdi, Thierno Barry isə yaxın məsafədən başla Hendersonu yenə mat qoydu.
Palace üçün bu qol zərbədən də ağır idi. Komanda hücumda imkanlar tapırdı, amma Evertonun hər dəqiqə daha çox böyüyən özünəinamı oyunun axarını qırdı.
Mərhəmət göstərilmədi. Oyunun ortalarında Chadi Riad dizindən ciddi zədə aldıqdan sonra xərəkdə meydanı tərk etdi. Bu epizod qonaqların gününə daha da qara çalar qatdı.
Hill Dickinson Stadium nəhayət “evə” çevrilir
Moyes mövsümöncəsi yeni stadionu “yalnız divar kağızı vurulmuş otaq”a bənzətmişdi. Keçən mövsüm Premyer Liqada 19 oyunda cəmi altı qələbə – bu, “ev”dən çox, yad meydan statistikası idi.
Bu dəfə tablo, atmosfer və hisslər fərqli idi. Jordan Pickford-un bir neçə möhtəşəm qurtarışı, Dewsbury-Hall-un lider oyunu, Ndiaye və Barry-nin kəskinlik qatması – hamısı birlikdə Hill Dickinson Stadium-u nəhayət Everton üçün real istehkam obrazına yaxınlaşdırdı.
Komanda hələ də təbii sağ cinah müdafiəçisiz oynayır, heyətdə boşluqlar qalır. Amma bu qələbə, xüsusilə də keçən mövsümün sonundakı yeddi oyunluq qələbəsiz seriyadan sonra, tribunada həm ümid, həm də həyəcan doğurdu. Mövsüm bitənə qədər bu arenada neçə belə axşam olacaq?
Sage üçün sərt dərs, Palace üçün keçid dövrü
Oyunun sonunda Crystal Palace oyunçuları və məşqçiləri meydanı ağır addımlarla tərk edərkən, Pierre Sage-in üzündəki ifadə çox şeyi deyirdi. Fransa mütəxəssisi üçün Premyer Liqa debütü sərt reallıq dərsinə çevrildi: dirək bir neçə santimetr içəriyə dönsəydi, bəlkə də bu gün tamam başqa hekayə yazılacaqdı.
Sarr-sız hücum xətti, Maxence Lacroix-ın gedişi, aparıcı futbolçuların gələcəyi ətrafında dolaşan suallar – üç kuboklu, o cümlədən FA Cup-la zəngin son 12 ayın ardınca klubun keçid dövrünə girdiyi açıq görünür. Hətta ən nikbin azarkeş belə bu tempin eyni şəkildə davam edəcəyinə zəmanət verməz.
Bu gün postların eni, zədələr və itirilmiş şanslar Palace-ın əleyhinə işləyirdi. Sabah nəyi dəyişəcəklər – kadrları, üslubu, yoxsa ambisiyanın özünü? Mövsümün cavabı məhz buradan başlayır.
