Everton W mövsümün son turunda Leicester City WFC-ni məğlub etdi

Goodison Park axşamı “Everton W” üçün təkcə mövsümün son turu deyildi, həm də mövsümün hekayəsini yekunlaşdıran 90 dəqiqə idi. “FA WSL” 2025 mövsümünün “Regular Season - 22” turunda “Leicester City WFC” üzərində 1:0 hesablı qələbə, mövsüm boyu dalğavari performansın içində tapılan bir aydınlıq nöqtəsi kimi yadda qaldı. “Everton W” ümumilikdə 22 oyunda 7 qələbə, 2 heç-heçə, 13 məğlubiyyətlə və -12 qol fərqi ilə (25 qol vurub, 37 qol buraxıb) 8-ci yerdə möhkəmlənərək orta zolağın komandasına çevrildi. “Leicester City WFC” isə 2 qələbə, 3 heç-heçə, 17 məğlubiyyət, cəmi 11 qol və 52 buraxılan qolla -41 qol fərqi ilə 12-ci pillədə, “Relegation Playoffs” zonasından çıxa bilmədi.

Bu qarşılaşma öncəsi rəqəmlər artıq konturları cızmışdı: “Everton W” evdə 11 oyunda 3 qələbə, 0 heç-heçə, 8 məğlubiyyət, cəmi 11 qol və 22 buraxılan qolla (evdə orta hesabla 1.0 qol vurub, 2.0 qol buraxaraq) Goodison Parkda heç də komfortlu görünmürdü. Əksinə, “Leicester City WFC” səfərdə 11 oyunda 0 qələbə, 2 heç-heçə, 9 məğlubiyyət, 3 qol vurub, 32 qol buraxaraq (səfərdə orta hesabla 0.3 qol vurub, 2.9 qol buraxaraq) liqanın ən zəif səfər komandası idi. Kağız üzərində bu, “Everton W” üçün məhz ev lənətini qırmaq və mövsümü az da olsa pozitiv notda bitirmək şansı idi.

Taktiki boşluqlar və intizam xətləri

Heyətlərdə rəsmi şəkildə qeydə alınmış itkilər yoxdur, bu isə o deməkdir ki, hər iki baş məşqçi – Scott Phelan və Rick Passmoor – mövsüm boyu formalaşan öz nüvə oyunçularına güvənə bilirdilər. “Everton W” startında C. Brosnan qapıda, müdafiə xəttində H. Blundell, R. Mace, Martina Fernández və H. Kitagawa ilə daha çox topa sahib olmağa və arxadan oyunu qurmağa hesablanmış bir struktur hiss olunurdu. Mərkəzdə H. Hayashi, A. Galli və A. Oyedupe Payne, cinahlarda O. Vignola və Y. Momiki, hücumda isə Z. Kramzar ilə çevik, pressinqə meyilli, lakin xətlərarası hərəkətə dayanan bir quruluş görünürdü.

“Leicester City WFC” isə K. Keane qapıda, arxada S. Mayling, S. Kees, J. Thibaud və bəzən daha dərin düşən S. Tierney ilə daha çox aşağı blokda dayanmağa, mərkəzdə E. van Egmond və S. Tierney üzərindən müdafiəni qorumağa çalışdı. Hücum xəttində O. McLoughlin, H. Cain və S. O’Brien daha çox keçid anlarında sürətlə irəli çıxmaq missiyasını daşıyırdı. Lakin mövsüm boyu cəmi 11 qol və 52 buraxılan qol bu modelin həm yaradıcı, həm də müdafiə baxımından çatışmazlıqlarını açıq şəkildə göstərirdi.

İntizam xəttində rəqəmlər öncədən xəbərdarlıq edirdi: “Everton W” ümumilikdə sarı vərəqələrinin 21.21%-ni 61-75-ci dəqiqələrdə, 18.18%-ni isə 76-90-cı dəqiqələrdə alaraq oyunun son hissəsində aqressivliyini artıran bir komanda təsiri bağışlayırdı. “Leicester City WFC” isə sarı vərəqələrinin 28.13%-ni 76-90-cı dəqiqələrdə, 21.88%-ni isə 31-45-ci dəqiqələrdə görərək, həm ilk hissənin sonu, həm də matçın son anlarında intizam baxımından kövrək olduğunu göstərirdi. Üstəlik, onların yeganə qırmızı vərəqi 46-60-cı dəqiqə intervalına düşürdü – bu da ikinci hissənin başlanğıcında riskli müdaxilələrə meylli olduqlarını göstərən kiçik, amma önəmli siqnaldır.

Bu fon üzərində R. Mace-in profilini ayrıca qeyd etmək gərəkir: 20 oyunda 6 sarı vərəqə, 41 uğurlu müdaxilə, 18 blok edilmiş zərbə və 19 intercept – o, “Everton W” üçün həm topa sahib olma fazasında (656 ötürmə, 88% dəqiqlik), həm də müdafiə mərhələsində sərt, lakin ağıllı bir “süpürgəçi” rolunda idi. Martina Fernández isə 14 blok edilmiş zərbə ilə arxa xəttdə təhlükənin qarşısını alan əsas fiqurlardan biri kimi seçilirdi.

“Ovçu və qalxan”: hücum vs müdafiə

“Everton W” üçün bu mövsümün hücum siması H. Hayashi oldu. 18 oyunda 4 qol, 8 zərbə, onların 4-ü qapıya – mərkəz yarımmüdafiəçisi üçün kifayət qədər səmərəli göstərici. 335 ötürmə, 3 açar pas və 86% dəqiqliklə o, hücumların ritmini təyin edən oyunçu rolunda idi. Onun qarşısında isə “Leicester City WFC”nin səfərdə orta hesabla 2.9 qol buraxan, ümumilikdə 52 qolla liqanın ən sızan müdafiəsi dayanırdı. Bu, açıq şəkildə “ovçu”nun üstünlüyü idi.

Digər tərəfdə “Leicester City WFC”nin hücumu cəmi 0.5 ümumi qol ortalaması ilə (evdə 0.7, səfərdə 0.3) liqanın ən zəiflərindən biri idi. Onların qarşısında isə “Everton W” ümumilikdə 1.7 qol buraxma ortalaması ilə (evdə 2.0, səfərdə 1.4) dayanırdı. Kağız üzərində belə qarşıdurmada xalis xG balansının “Everton W” lehinə meyl etməsi təbii idi: ev sahibi komanda evdə hər oyuna orta hesabla 1.0 qol vurur, rəqib isə səfərdə 0.3 qol səviyyəsində qalırdı.

Mərkəz xətti: mühərrik və qırıcılar

“Everton W”nin “mühərrik otağı”nda H. Hayashi ilə yanaşı A. Galli və A. Oyedupe Payne-in dinamikliyi, həmçinin sonradan oyuna daxil ola biləcək C. Wheeler-in profili xüsusi əhəmiyyət daşıyırdı. Wheeler-in 23 müdaxilə, 3 blok, 18 intercept və 4 sarı vərəqəlik statistikası, onu temp yüksəldikcə oyuna sərtlik və enerji gətirən bir “enforcer” kimi təsvir edir. Bu üçlüyün qarşısında “Leicester City WFC”dən S. Tierney və E. van Egmond dayanırdı. Tierney 139 ikili mübarizənin 65-ni qazanıb, 29 müdaxilə, 20 intercept və 7 sarı vərəqə ilə həm top qazanma, həm də faul etmə balansında dayanan oyunçu idi. Onun 15 açar pası və 1 asisti isə onu təkcə dağıdan yox, həm də quran profilə çevirir.

Bu mərkəz duelində incə fərq “Everton W”nin texniki keyfiyyətinin və ötürmə dəqiqliyinin daha yüksək olması idi: Mace (88%), Hayashi (86%), Fernández (87%) ilə mərkəz və arxa xəttdən təmiz çıxışlar, “Leicester City WFC”nin təzyiqini qırmaq üçün kifayət qədər möhkəm baza yaradırdı. Tierney-nin 67%-lik ötürmə dəqiqlikliyi isə onun daha riskli, dik ötürmələrə meyilli, amma top itkisinə açıq bir rolda olduğunu göstərir.

Statistik proqnoz və yekun mənzərə

Mövsüm boyu rəqəmlər “Everton W”nin evdə çətinlik çəkən, amma ümumilikdə hücumda “Leicester City WFC”dən daha balanslı, müdafiədə isə daha az dağınıq bir komanda olduğunu göstərirdi. “Everton W” ümumilikdə 4 dəfə, “Leicester City WFC” isə cəmi 3 dəfə qapısını toxunulmaz saxlayıb; əvəzində səfər komandası 11 oyunda qol vura bilməyib, onlardan 8-i səfərdə olub. Bu profilə əsasən xG tərəzisi aydın şəkildə Goodison Park sahibinin xeyrinə idi: daha çox qol potensialı, daha yaxşı ötürmə keyfiyyəti və nisbətən möhkəm mərkəz xətti.

1:0-lıq yekun hesab bu statistik fonu təsdiqlədi: “Everton W” evdə nəhayət ki, oyunu idarə edən, hesabı qoruyan və mövsümün ziddiyyətli hekayəsini kiçik, amma əhəmiyyətli bir qələbə ilə bağlayan tərəf oldu. “Leicester City WFC” üçün isə bu oyun, səfər kabusunun və bütövlükdə hücum iflicinin simvolik davamı kimi yadda qaldı – xG-nin, struktur zəifliyinin və intizam dalğalanmalarının bir mövsümü necə aşağı pilləyə kilidləyə bildiyinin canlı nümunəsi.