Fransa – Marokko: Dünya Kubokunda Qisasın Hekayəsi

Boston – Dünya kubokundan kənarlaşdırılan kimi, bir neçə marokkolu azarkeş könüllü şəkildə başqa bir bayrağın altına sığındı: Kylian Mbappe azarkeş klubuna.

Fransa ulduzu cəmi altı dəqiqəlik partlayışla oyunu sındırdı. Əvvəlcə möhtəşəm zərbə ilə hesabı açdı, az sonra isə ikinci qolun başlanğıcını qoydu. Tablo 2:0, meydanı tərk edən marokkolu azarkeşlərin dilində isə eyni cümlə: bu Fransa “dayanmaz qüvvə”dir.

Yaseen Maroufi bunu gizlətmədi. Dedi ki, marokkolular fərqli nəticə üçün dua etsələr də, ürəklərinin dərinliyində başqa ssenariyə hazır idilər: fransız qələbəsinə.

“Fransa dayanmaz qüvvədir, çünki yalnız meydanda 11 güclü futbolçu ilə başlamırlar, həm də turnirin ən güclü ehtiyat skamyalarından birinə malikdirlər,” – o, oyundan sonra tribunadan enərkən çiyinlərini çəkib söylədi. “Fransa hazırda məğlub ediləsi komanda deyil, onları udmaq çox çətindir.”

Amma 2026 mundialının ilk 1/4 finalı elə də başlamadı. Bostonun cənubdan gələn istisində oyunun alt qatında başqa hiss vardı: qisas.

Qisasın kölgəsində başlayan gün

2022-ci ilin yarımfinal məğlubiyyəti hələ də yaddaşlarda təzə idi. Bu dəfə marokkolular hesabı bərabərləşdirmək, tarixə başqa cür düşmək istəyirdilər. Ümidlər gənc heyətə, yeni baş məşqçiyə, bir də bir arzuya bağlanmışdı: Fransa kapitanının – Mbappe-nin – nəhayət, zəif gününü tutmaq.

Elə ilk hissədə sanki bu dua eşidilmiş kimi göründü. 29-cu dəqiqə. Penalti nöqtəsinin arxasında Mbappe. Topun yerindən tərpənməsi, cərimə meydançasında futbolçuların dolaşması, uzun fasilə, gərgin gözlənti. Ulduz hücumçu qaçmağa tərəddüdlə başladı, zərbəsi zəif alındı və Yassine Bounou üçün asan yemə çevrildi.

Bostonun günəşi altında marokkolular bir anlıq nəfəs aldı. Tribunada sevinc qışqırıqları, meydanda isə tərəddüd dolu futbol. Hər iki komanda sanki qol vurmaqdan çox, səhv etməkdən qorxurdu. Bir addım irəli, iki addım geri. Açıq riskə heç kim getmək istəmirdi.

İlk hissə belə də bitdi: ehtiyatlı, gərgin, amma hesab açılmadan. Ümid isə hələ yaşayırdı.

Boş qalan sahələr və cəza

Fasilədən sonra oyunun ritmi dəyişdi. Marokko qorxunu bir kənara qoyub irəli atıldı. İlk real hücumlarını da elə onlar yaratdılar, yeganə dəqiq zərbələri qapıçı tərəfindən zərərsizləşdirildi. “Atlas aslanları” nəhayət, oyunu Fransa yarımmeydanına daşımağa başlamışdılar.

Amma bu riskin bədəli ağır ola bilərdi. Arxa cəbhədə boşluqlar açıldı. Fransaya qarşı belə lüks nadir hallarda cəzasız qalır.

Məhz o andan Mbappe sanki oyunu başqa sürətə keçirdi. Sol cinahda marokko müdafiəçilərinin arasından rahatlıqla süzülməyə başladı, bir-birinin ardınca rəqiblərini ötürdü. 60-cı dəqiqədə bu reyd nəhayət, cədvəldə izini qoydu: Fransa hesabı açdı, Mbappe isə mundialdakı səkkizinci qoluna imza atdı.

Zərbə qapıda dayanan Bounou üçün bu dəfə artıq toxunulmaz idi.

Təzyiq burda dayanmadı. Mbappe qısa müddət sonra rolunu dəyişdi, bu dəfə yaradıcıya çevrildi. Onun qurduğu hücumun son nöqtəsini Ousmane Dembele qoydu. İkinci qol, Dembele üçün beşinci, Fransa üçün isə tarixi bir qeyd: dünya çempionatları tarixində ilk dəfə eyni turnirdə iki futbolçusu ən azı beş qol vuran yeganə komanda.

Mbappe-nin marokko müdafiəsinin ətrafında çəkdiyi başgicəlləndirici dairələr hesabı artırmadı, amma oyunun taleyini çoxdan həll etmişdi. Qırmızı geyimli komanda hər dəqiqə ilə Fransa qapısına getməkdə daha çox çətinlik çəkirdi. 2018 çempionuna qarşı bu səviyyədə geri dönüş möcüzə tələb edirdi, möcüzə isə bu dəfə Boston səmasında görünmədi.

“Dima Maghreb”dən sükuta, “Allez les Bleus”ə

İlk hissədə meydan tam başqa mənzərə təqdim edirdi. Mübarizə bərabər, ümid canlı, tribunalar coşqu dolu idi. “Dima Maghreb” şüarları dalğa-dalğa stadionu bürüyürdü.

İkinci qol isə sanki səsi söndürən düymə oldu. Marokko azarkeşlərinin səsi kəsildi, yaşıl-qırmızı bayraqlar bir-bir aşağı endi. Yerini mavi-ağ-qırmızı rənglər aldı. “Allez les Bleus” nəğməsi yalnız bu sükutdan sonra güclü eşidilməyə başladı.

Fransa azarkeşləri üçün bu, sadəcə qələbə deyildi. Gənc, dinamik, geniş heyətə malik komandanın illərlə davam edə biləcək hegemonluq vədi idi. Tribunada oğlu Zach ilə oyunu izləyən fransız əsilli amerikalı Claude Beyanoun bunu bir cümlə ilə ifadə etdi: bu qədər fransız istedadını bir yerdə izləmək onun üçün bayrama bərabər idi.

Marokko üçün isə bu, tanış ağrı idi. 2022-ci ilin təcrübəli heyətinin yarımfinalda aldığı zərbə indi gənc komandanın çiyinlərinə eyni hesabla – 0:2 – yenidən düşdü. Qisas hekayəsi, hələlik, eyni nöqtədə qırıldı.

Stadiondan çıxan marokkoluların üzündə ümidsizlik, addımlarında yorğunluq vardı. Amma hamı təslim olmamışdı.

Bir azarkeş – adını yalnız Hamza kimi təqdim edən gənc – gözlərini uzağa dikib dedi: “Bu dəfə udmadıq, amma növbəti dünya çempionatını evdə udacağıq.” O, 2030-cu ildə birgə ev sahibliyi edəcəkləri mundialı nəzərdə tuturdu.

Son cümləsi isə tribunadan meydançaya, Boston küçələrindən bütün futbol dünyasına səslənən mesaj kimi səsləndi: “Məğlubiyyətdən sonra da yolumuza davam etməliyik. Bu, futboldur. Bu, həyatdır.”

Fransa isə öz yoluna davam edir – dayanmaz qüvvə obrazını hər oyunda bir az da möhkəmləndirərək. Marokko üçün sual indi budur: bu ağrılı dərs, 2030-da yazılacaq yeni nağılın ilk fəslinə çevriləcəkmi?