Futbol azarkeşliyinin Milad səhəri: Məyusluq və Ümid

Futbol azarkeşliyi bir az Milad səhərini xatırladır. Yay boyu arzu siyahısı tutulur, hər transfer xəbəri ilə xəyallar böyüyür, özünü inandırırsan ki, bu dəfə alınacaq. Mövsüm başlayanda isə… bəzən kağızı cıranda içindən tamam başqa oyuncaqlar çıxır.

Cəmi bir neçə gün ərzində yeni mövsüm bir neçə böyük azarkeş ordusunun ümidini yerə vurdu. Manchester United, Tottenham, West Ham, Rangers – adlar fərqli, hiss eyni: məyusluq, əsəb, “yenə eyni nağıl” hissi.

Manchester United: yenə səhər açılmamış bitən “şəfəq”

Michael Carrick-in rəhbərliyi altında keçən mövsümdə üçüncü yer, heyətə gələn yeni adlar, nisbətən sakit, məntiqli yay. United azarkeşləri haqlı olaraq düşünürdü ki, bəlkə də, nəhayət, dirçəliş başlayır.

Səfər öncəsi BBC Sport-un canlı səhifəsinə yazan Danny bunu açıq deyirdi: illər sonra ilk dəfə həm start heyət, həm də ehtiyat skamyası ona inam verirdi.

Amma United-in son onilliyi başqa hekayə danışır. Sir Alex Ferguson-un 2013-cü ildə gedişindən bəri neçə dəfə “yeni dövr” elan olunub, neçə dəfə “bu dəfə fərqli olacaq” deyilib. Premyer Liqadakı son çempionluq hələ də 2012-13 mövsümündə, şotlandın son titulunda qalıb.

Bu dəfə ssenari başqa cür yazıla bilərdi. Youri Tielemans və Andrey Santos kimi yarımmüdafiəçilər heyətə qatılıb, ilk iki turda rəqiblər də kağız üzərində əlverişli idi – yüksələn komandalar. Kağız üzərində bu, Carrick-in komandasının gücünü göstərmək üçün ideal başlanğıc görünürdü.

Reallıq isə Hull City-də üzə çıxdı. Keçən mövsüm pley-off-la Premyer Liqaya gələn Hull, 13 qat çempion United-i 2:0 hesabı ilə sanki öz meydanında boğdu. Görünüşə görə, Premyer Liqa nəhəngi deyil, elə Hull elita təcrübəsi olan komanda təsiri bağışlayırdı.

38 illik United azarkeşi Alec-in sözləri tribunadakı əhvalı xülasə edirdi: son 15 ilin ona öyrətdiyi bir şey varsa, o da odur ki, optimist olmağa dəyməz. O, yayda “heyət dərinliyi” barədə yazılanlara sadəcə gülürdü: “Uşaq hovuzu qədər dərinlik” – və bunun ardınca “yenə uzun mövsüm” proqnozu.

Məyusluq təkcə meydanda bitmədi. Hull-a səfər edən 2 400-ə yaxın United azarkeşi üçün evə dönüş də cəza kimi davam etdi. Matç gedə-gedə stadionda Manchestere qayıdan iki qatarın ləğv olunduğu elan olundu. Hull azarkeşləri isə bu xəbəri qaçırmadı: qonaq sektoruna tərəf “Taksi ilə gəlməliydiniz” şüarları səsləndi.

Tottenham: bahalı yay, sərt ayılma

Tottenham azarkeşləri üçün də yay ümidli keçmişdi. Ard-arda iki dəfə 17-ci yer, son turda güclə liqada qalmaq – klubun son illərini xülasə edirdi. Amma böyük xərclər, yeni adlar, kağız üzərində güclənən heyət illərdir yığılan qaranlığı dağıda bilərdi.

Komanda geridə qalan mövsümün son turunda liqada qalmağa nail olandan sonra yayda müdafiəçi Jan Paul van Hecke, yarımmüdafiəçilər Sandro Tonali və Mateus Fernandes alındı. Ümumi xərclər 237 milyon funt sterlinqi keçdi və bu rəqəm hələ arta bilər.

Xəyal isə ilk turda qırıldı. Brentford qarşısında 0:3. Yalnız hesab yox, oyunun şəkli də sərt siqnal idi. Yeni transferlər Andy Robertson, Marcos Senesi, Van Hecke və 100 milyon funtluq Tonali start heyətində idi, amma tablo Spurs azarkeşlərinə tanış idi: bahalı yay, soyuq başlanğıc.

Azarkeş Mark bunu belə ifadə etdi: Premyer Liqa dövründə Tottenham o qədər “yeni başlanğıc” görüb ki, bu dəfəki fərq yalnız yayda xərclənən “absurd” məbləğ idi.

Başqa bir azarkeş, Richard üçün isə bu nəticə sürpriz deyildi. Onun fikrincə, Hull qarşısında United-in uduzması təəccüblü idisə, Tottenham-ın darmadağın olması tam gözlənilən idi: ardıcıl iki 17-ci yer, “orta səviyyəli” oyunçulara xərclənən böyük pullar, son iki mövsümdə iki dəfə aşağı liqaya düşən oyunçuya 85 milyon funt. Nəticə? Onun üçün təəccüblü heç nə yox idi.

West Ham: Premyer Liqa həsrəti, Çempionşip sərtliyi

West Ham azarkeşləri üçün keçən mövsümün sonu ağır zərbə idi. 14 illik Premyer Liqa seriyası bitdi. Ancaq London klubunun azarkeşləri Çempionşipdə uzun müddət qalmağa hazır deyil. Hədəf bəllidir: tez bir zamanda geri dönüş.

Yay da bu hədəfə uyğun qurulmuşdu. Nuno Espirito Santo-nun komandası Arne Engels-i Çempionşip rekorduna imza atdıran transferlə heyətə qatdı, bununla yanaşı Manor Solomon, Joel Piroe və Divine Mukasa da gətirildi. Kağız üzərində bu heyət, titul uğrunda mübarizə aparmalı idi.

Cəmi iki tur keçib, amma ton artıq dəyişib. Promosyon söhbətləri yerini narahatlığa verib. Nuno-nun komandası ilk iki oyunda cəmi bir xal toplayıb: əvvəlcə Burnley qarşısında iki qol fərqi ilə öndə olub üstünlüyü əldən verdilər, sonra isə evdə Charlton-a 1:2 uduzdular.

Azarkeş Les-in səsləndirdiyi sual sərt idi: “Biri Nuno-nun əzabına son qoysun.” Onun fikrincə, keçən mövsüm taktiki səhvlər edən baş məşqçi eyni yolu davam etdirir və mövsümün sonunda getməli olduğu halda vəzifəsində qalıb. Les-in hökmü ağırdır: “Belə oynaya-oynaya heç nəyi haqq etmirik.”

Corfu adasında oturub matçları izləyən Mike də eyni notdadır. Onun üçün bu start təəccüblü deyil: “No no Nuno” şüarı ilə o, 33 oyunda kifayət qədər şans verildiyini düşünür. Forest və Wolves üçün uyğun məşqçi ola bilər, amma West Ham üçün yox. Onun üçün “artıq bəsdir” nöqtəsi keçilib.

Rangers: böyük xərclər, köhnə kabuslar

Şotlandiya Premyer Liqasında Rangers azarkeşləri də bu mövsüm üçün böyük xəyallar qurmuşdu. Ibrox klubu yenidən ciddi xərclərə getdi, yayda 11 yeni oyunçu gətirildi. Hearts-dan gələn Derek McInnes baş məşqçi postuna keçdi və özü ilə kapitan Lawrence Shankland-ı da Rangers-ə gətirdi.

Kağız üzərində bu, iddialı layihə idi. Amma mövsüm start götürən kimi zərbələr gəldi. Klub artıq Avropa Liqasına vəsiqə uğrunda təsnifat mərhələsində Jagiellonia Bialystok-a uduzaraq turnirlə vidalaşıb. Komanda öz azarkeşləri tərəfindən fitə basılıb, McInnes-in gələcəyi barədə suallar isə mövsüm demək olar ki, yeni başlayanda ortaya çıxıb.

Liqa startı da ürəkaçan deyil. Dundee United və Hibernian ilə oyunlardan cəmi bir xal. İllərdir kuboklar və çempionluq uğrunda mübarizəyə öyrəşən klub üçün bu, ağır siqnaldır.

Azarkeş Bill əsəblərini gizlətmir: “Rangers heç yerə getmir! McInnes bu oyunçulara nə məşq etdirib?” – onun istehzası tribunadakı ümumi ovqatı əks etdirir. Graeme isə daha da sərt danışır: 60 ildən çoxdur Rangers-i izlədiyini deyir və bu komandanı gördüyü ən zəif heyət adlandırır.

Keçən mövsüm də klub Russell Martin ilə bənzər yolla getmişdi: zəif start, toparlana bilməyən komanda və oktyabrın əvvəlində gələn istefa. İndi isə avqust bitməmiş səbr yenidən sınanır. Ibrox tribunalarında, Londonda, Manchesterdə – hər yerdə eyni sual dolaşır:

Bu dəfə doğrudan da “yeni başlanğıc” var, yoxsa yenə bir başqa saxta şəfəqdir?