Gecənin gərginliyi: Glasgow və Perthdə nəfəs kəsən anlar

Skotlandiyanın iki fərqli şəhərində – Glasgow və Perthdə – eyni anda iki oyunda hesab açılmır, tribunalar isə gah coşur, gah da əsəbiləşirdi. Hər epizodda gərginlik bir az da artırdı.

Ibroxda əsəbi sükut: Rangers – St Mirren

Ibrox-da əvvəlcə səs-küy, dəstək, təkan. Azarkeşlər komandalarını irəli itələyir, sanki qolun yaxın olduğuna inanırdılar. Amma hər dəfə top öz cərimə meydançalarına yaxın zonada itiriləndə, həmin səs-küy yerini narahat pıçıltılara, narazı gurultuya verirdi. Stadionun ovqatı bir anda dəyişirdi.

Bu oyunun taleyi hər iki istiqamətə gedə bilərdi. Hiss olunurdu ki, bir epizod kifayət edəcək.

O epizod isə St Mirren üçün gəldi. Həm də necə gəldi.

Rory Loy-un sözləri ilə, qonaqların qurduğu hücum Rangers müdafiəsini bir zərbədə yarıb keçdi. Tək bir ötürmə bütün müdafiə xəttini sıradan çıxardı, meydan sahiblərinin heç biri reaksya verə bilmədi. Fraser Taylor birdən-birə boşluğa çıxıb qapı ilə üz-üzə qaldı. Qarşısında yalnız qapıçı, ətrafında isə heç kim yox idi.

Taylor bu fürsəti qolla tamamlamalı idi. Çox adam belə epizod üçün nələr verməzdi. Bəlkə də məhz bu qədər vaxtı olması onu tərəddüdə saldı. O qədər düşünmək imkanı tapdı ki, zərbə ideal anı gözləyə-gözləyə kütləşdi. Nəticədə isə oyunun ən parlaq şansı əldən çıxdı.

Bir qədər sonra daha da açıq bir səhnə. Üçüncü adam qaçışı ilə yenə Fraser Taylor boşluğa sızır, birbaşa qapıya tərəf irəliləyir. Qarşısında geniş meydan, seçmək üçün saysız-hesabsız bucaq. Qapıçı Ivor Pandur isə xəttini tərk etmir, soyuqqanlı şəkildə yerində dayanıb anı gözləyir. Taylor seçimini edir, zərbəni vurur, amma Pandur mövqeyini qoruyub komandasını xilas edir.

St Mirren bu gecə bundan yaxşı şans tapmaya da bilərdi. Bəlkə də heç tapmayacaq.

Rory Loy-un müşahidəsi də meydandakı tabloya uyğun idi: fasilədən sonra St Mirren daha rahat, daha özünəinamlı görünürdü. Rangers tərəfdarlarının tribunadakı narazı “gurultusu” da bunu təsdiqləyirdi. Meydan sahibləri Kim və Curtis-in oyuna qoşulması ilə yenidən 4-2-3-1 düzülüşünə qayıtdı, amma ritm hələ də tapılmamışdı. Qol yox, inam yox, vaxt isə yavaş-yavaş əriyirdi.

Perthdə buzları qıran vuruş: St Johnstone – Celtic

Perthdə isə uzun müddət hesab lövhəsi donmuş kimi qalmışdı. St Johnstone möhkəm dayanır, Celtic isə sanki son toxunuşu tapa bilmirdi. Hər an nəyinsə qırılacağı hiss olunurdu.

Keçmiş St Johnstone baş məşqçisi Callum Davidson BBC Sportsound efirində hələ epizoddan az əvvəl xəbərdarlıq edirdi: ev sahibləri bu təzyiq dalğasından sağ-salamat çıxmalıdır, çünki Celtic getdikcə irəli yüklənir. O cümləni tamamlamağa belə macal olmadı – təzyiq öz sözünü dedi.

Əvvəlcə Celtic kapitanı Callum McGregor cərimə meydançasının kənarından şansını yoxladı. Onun zərbəsi istədiyi kimi alınmadı, top istiqamətini dəyişib birbaşa qapıçı Toby Steward-ın qucağına süzüldü. Bu, xəbərdarlıq idi. Hələ başlanğıc.

Bir neçə dəqiqə sonra isə artıq xəbərdarlıq yox, cəza gəldi.

Celtic bu dəfə rəqibin cərimə meydançasını oyunçularla doldurdu. Haissem Hassan cinahdan aşağı sürüşən ötürmə göndərdi. Mərkəzdə Kasper Hogh topa toxunmağa çalışdı, amma həlledici zərbə ona yox, arxadan gələn Mika Baur-a qismət oldu. Baur düzgün mövqe seçdi, sadəcə bədənini topun qarşısına qoyub dəqiq toxunuş etdi və nəhayət, oyunun buzunu sındırdı.

Pat Bonner-in dediyi kimi, fərq ondadır ki, Celtic bu epizodda cərimə meydançasına kifayət qədər oyunçu yığmışdı. Orada Baur yalnız bir şey etməli idi – topa yaxşı toxunmaq. O da bunu etdi.

Bu qol Mika Baur üçün Celtic karyerasında ilk idi. Komanda üçün isə, bu axşam çoxdan bəri axtarılan rahat nəfəs imkanı.

Bir tərəfdə Ibrox-da qaçırılan “qızıl” şanslar və əsəbiləşən tribunalar, o biri tərəfdə Perthdə nəhayət açılan hesab və yeni qəhrəman. Eyni çempionat, eyni axşam, tam fərqli hekayələr. Bu gecə sual təkdir: kim bu incə xətlərin üstündə mövsümün axarını öz xeyrinə dəyişə biləcək?