Hearts-ın dram dolu oyunu: Motherwell qarşısında mübahisəli anlar

Edinburqdan gələn bordo rəngli azarkeşlərin ürək döyüntülərini ölçən cihazlara tələbatı bir az da artsa, təəccüblü olmaz. Hearts-in hər oyunu artıq tibbi risk daşıyan dramdır. Hər müdaxilə, hər baş zərbəsi, hər vuruş – sanki ürəyə bir sancı.

Fir Parkdakı bu əsəbi, qızğın qarşılaşma da istisna olmadı. Xüsusən də mübahisəli epizodlarda. Orda Hearts sadəcə səs-küy salmadı, vulkan kimi püskürdü.

68-ci dəqiqə. Alexandros Kyziridis, Tawanda Maswanhise ilə epizoddan sonra yerə sərilir. Tribunadakı Hearts azarkeşləri artıq 11 metrlik nöqtəni gözlərinin önündə görürdülər – hesabı 2:1 etmək üçün ideal şans kimi.

Hakim Steven McLean əlini qəti şəkildə yellədi: penalti yoxdur. VAR-dakı Greg Aitken siqnal verdi, “ekrana bax”. McLean monitorun yanına getdi… və yenə də fikrini dəyişmədi.

Hearts baş məşqçisi Derek McInnes oyundan sonra susmadı: “O (Kyziridis) saxlanıldı. Bu qədər zəif qərar ola bilməz. Bunun penalti olmamasını başa düşmürəm”.

Motherwell-in baş məşqçisi Jens Berthel Askou isə tam əksini düşündü: “Yetərincə heç nə yoxdur. Bir az təmas var, amma minimal. Kyziridis təması olduğundan çox göstərir”.

Hər kəs öz istədiyini görür. Amma bir həqiqət dəyişməz qalır: bu mövsümün son pərdəsi fantastik olacaq. Tarixi səviyyədə parlaq kampaniya indi demək olar ki, son tura qədər dartılacaq.

Hearts məğlubiyyətsiz, sınmamış, amma zədələnmiş halda buradan ayrıldı. İki xal əldən verildi, iki futbolçu itirildi. Marc Leonard və müdafiənin əvəzolunmaz dayağı Craig Halkett meydanı vaxtından əvvəl tərk etdi. Və mövsümün son iki oyunundan da kənarda qalacaqlar.

Sonda futbolçular azarkeşlərinin yanına getdi, sanki qələbə qazanmış kimi təşəkkür etdilər. Səs-küy, ehtiras, dəstək – final fitindən sonra belə bir an da azalmadı. Səs telləri yəqin ki, axşam sakitləşdirici içkiyə möhtac idi. Beyinləri isə tamam qarışmış. Özlərini inandırmağa çalışacaqlar ki, Fir Park-dan bir xal pis nəticə deyil. Xüsusən də çərşənbə günü Celtic-in də bura gələcəyini düşünəndə.

Yaxşı xal, yoxsa pis? Həqiqəti yalnız gələn həftə biləcəyik.

Amma zədələr – Hearts-in yolunda yeni baryerlərdir. McInnes-in başqa mərkəz müdafiəçiləri var, amma ikinci bir Halkett yoxdur. Leonard əvəzinə Cammy Devlin oynaya bilər, amma Devlin özü də təzəlikcə zədədən qayıdıb.

Heç kim bu yolu asan vəd etməmişdi. Demək olar ki, hamı deyirdi ki, Hearts bu tempə sona qədər tab gətirə bilməz. Amma onlar hələ də buradadır. Hələ də inanırlar.

Mövsümün bu qədər gözlənilməz keçdiyi bir vaxtda Hearts-in oyun ssenarisi qəribə şəkildə tanışdır.

• Üç oyun əvvəl Motherwell-ə qarşı geridə idilər – qalib gəldilər.
• İki oyun əvvəl Hibs-ə qarşı geri düşdülər – yenə qalib gəldilər.
• Ötən tur Rangers-ə qarşı hesabda geriyə düşdülər – yenə çevirdilər.

Və yenə Motherwell, yenə hesabda geri. Rəqib artıq Hearts-in kim olduğunu əzbər bilir: dözümlü, geri addım atmayan, “heç vaxt təslim olma” şüarı ilə yaşayan komanda.

Bu dərsi onlar mövsümün lap əvvəlində, üçüncü turda ağır şəkildə öyrənmişdilər. O vaxt hələ Tony Bloom-un “Old Firm-i bölmək”, on il ərzində çempionluq qazanmaq iddialarına gülənlər çox idi. Motherwell 3:0 irəlidə idi, xatırlayırsınız? Sonda isə heç-heçəyə güclə tutundular.

Bu, Hearts-in təbiətidir. Bəzən oyunun böyük hissəsində meydanda uduzurlar, amma ruhda yox. Burada ilk hissənin çoxunda belə idi. Bəzən döyüşdə geri qalırlar – bazar ertəsi Tynecastle-da Rangers-ə qarşı ilk hissədə olduğu kimi. Amma panikaya qapılmırlar.

Ona görə də şənbə günü Motherwell hesabı açanda bu, Hearts üçün qorxulu yox, tanış mənzərə idi. İstədikləri yer deyildi, amma tez-tez olduqları mövqe idi.

Onlar ikinci planda görünürdülər, amma bir üstünlükləri var: Lawrence Shankland. O meydandadırsa, ümid heç vaxt ölmür. Hearts bu mövsüm çempionatda cəmi beş dəfə uduzub və Shankland həmin oyunların yalnız birində oynayıb – onda da qol vurub.

Bazar ertəsi Rangers-i yıxan sol ayaq zərbəsi, şənbə günü Motherwell-də xal qazandıran sağ ayaq vuruşu. Yaxın məsafədən, amansız, qətiyyətli zərbə. Bu qolun əsl dəyəri isə hələ müəyyənləşməyib.

Hearts bu titulu qazanarsa, kapitan üçün heykəl ucaltmaqdan başqa çarə qalmayacaq. Əslində, onun liderliyini və qollarını yadda saxlamaq üçün heç abidəyə də ehtiyac yoxdur. Onun təsiri artıq hər Hearts azarkeşinin ürəyinə, ruhuna həkk olunub. Əlbəttə ki, böyük “əgər” şərti ilə.

Qoldan sonra Hearts tam gücü ilə irəli atıldı, titula əl uzatmaq üçün lazım olan ikinci qolu axtardı. Kyziridis-in yıxıldığı o epizod Hearts azarkeşlərinin oturduğu sektorun qarşısında baş verdi. Tribunada əsəblər qopmuşdu, hamı Maswanhise-ni əsrin cinayətini törətməkdə günahlandırırdı.

VAR işə qarışdı. McLean monitora tərəf qaçanda Hearts azarkeşlərinin sevinc səsi sanki qol sədasına bənzəyirdi. Onlar artıq özlərini bir dəqiqə sonrakı anın içində təsəvvür etmişdilər – penalti, topun arxasında Shankland və qaçılmaz qol.

Amma McLean bu günlərdə çox az hakimin etdiyi bir şeyi etdi. Ekrana baxdı və ilkin qərarında qaldı – penalti yoxdur.

Hearts partladı. Meydandakı jestlər, etirazlar – sanki sıx hərəkətli kəsişmədə yolu idarə edən polis dəstəsi. McInnes və köməkçilərinin qəzəbi qaynadı. Köməkçi məşqçi Paul Sheerin bu qasırğanın içində sarı vərəqə ilə cəzalandırıldı.

Bütün bu səhnələrin fonunda bir sual dolaşırdı: görəsən, daha hansı dəlilik qalıb? Drama ilə sərxoş olmuş futbol tanrıları bu mövsümün sonuna qədər hansı son dəqiqə dönüşünü gizlədiblər?

McInnes ehtiyat qüvvələrini meydana atdı. Pierre-Landry Kabore zərbə endirdi, qapıçı xilas etdi. Kyziridis başla vurdu, top qapıdan yuxarı keçdi. Maswanhise də öz cılız penalti tələbi ilə səs saldı, amma bu dəfə heç kim aldansın deyə bir səbəb yox idi.

Meydanda iki komanda bir-birinə dalan küçəsində dalaşan pişiklər kimi girmişdi. Sürət yüksək, aqressiya sərt, gərginlik isə həddi aşmışdı.

Bu, əsəbləri yeyən triller idi. İlk dəfə də yox, yəqin ki, son dəfə də olmayacaq. Mövsümün sonuna bu qədər az qalıb, amma hələ nə qədər şey baş verə bilər.

İndi növbə Celtic-in bazar günü Rangers-lə duelinə gəlir. Yatağa uzanmadan əvvəl nəfəs dərməyə dəyər – çünki bu çempionluq yarışı hələ heç nə deməyib.