Hearts vs St Johnstone: Yorğunluq və Mübarizə

Hücumda parlaq, arxada açıq qapı. Yeni baş məşqçi Vrancken üçün bu, artıq tanış ssenaridir. O, meydanın iki ucu arasında tarazlıq tapmaqdan danışır, amma hazırda tərəzinin gözü hücumun xeyrinə ağır gəlir.

Bu dəfə isə bəhanə aydındır: yorğunluq. Komanda bir neçə gün əvvəl 10 nəfərlə Rapid Vienna səddini aşmaq üçün gücünün son damlasına qədər döyüşmüşdü. O oyunun fiziki izləri hələ də ayaqlarda, psixoloji yükü isə hələ də başlarda idi.

Buna baxmayaraq, Hearts ilk hissədə start fitindən sonra sanki zəncirlərini qırdı. Meydana çıxan kimi rəqib cərimə meydanına axışdılar, 11 zərbə, onlardan yeddisi qapıya tuş gəldi. Mərkəzdə Mendy oyunu diktə edirdi – topu itirmir, ritmi müəyyənləşdirir, bir dəfə də hesabı artırmağa cəhd edərkən qoldan santimetrlərlə yan keçdi. Onun bu qədər etibarlı çıxışı xüsusilə önəmli idi, çünki həftəiçi ağır zədə alan Tom Renaud-un uzun müddət sıradan çıxma ehtimalı fransalı üçün ciddi boşluq buraxmışdı.

Amma arxa xətt? Yenə eyni hekayə. Hearts müdafiədə əsəbi görünürdü. St Johnstone erkən qol tapdı – növbəti dəfə həddindən artıq asan buraxılan top. Qapı arxasında narahatlıq, tribunada pıçıltı, texniki zonada gərgin baxışlar.

Zaman keçdikcə bu narahatlıq oyunun digər hissələrinə də sirayət etdi. Sadə ötürmələr səhv adresə getməyə başladı, qərarvermə zəiflədi, topa ilk toxunuşlar ağırlaşdı. Fiziki yorğunluqla yanaşı, mental yorğunluq da meydanda özünü göstərirdi. Son dəqiqələrdə Hearts artıq oyunu nəzarətdə saxlamağa çalışan komanda yox, hesabı qorumaq üçün dirənən tərəf idi. Sadəcə dözürdülər. Və dözdülər. Fiti gözləyən kimi.

Nəticə isə nə qədər əziyyətli olsa da, qazanılmış üç xal deməkdir. Edinburgh derbisi ərəfəsində, cümə axşamı Easter Road-da baş tutacaq qarşılaşma üçün bu qələbə psixoloji gücləndirici rolunu oynayacaq.

St Johnstone tərəfinə keçsək, oyunun əvvəlindəki qollar komandanın ruhunu asanlıqla qıra bilərdi. Bir neçə həftə əvvəl Dundee United Gorgie-yə gələndə məhz bu baş vermişdi – tez buraxılan qollardan sonra dağılmış ev sahibləri və tabloya yazılan 4-0. Amma bu dəfəki Saints fərqli idi. Bu komanda geri çəkilmədi.

Valakari-nin komandası oyunun gedişatını tədricən öz xeyrinə çevirdi, təşəbbüsü ələ aldı, hesabı bərabərləşdirmək üçün bir neçə real şans qazandı. Mərkəzdə keçmiş Hearts futbolçusu Jason Holt və Sam Stanton yorulmadan işləyir, pressing edir, top daşıyır, komandanı irəli itələyirdi. Öndə Jamie Gullan-ın əzmkarlığı, oyuna sonradan daxil olan Taylor Steven və Kai Fotheringham-ın dinamizmi Hearts müdafiəsini rahat buraxmırdı.

Amma ön xətdə soyuqqanlılıq çatmadı. Bunun ən bariz nümunəsi ikinci hissədə Josh Fowler-in epizodu idi: o, Reus-u keçdi, qapı qarşısı açıldı, ancaq zərbə üçün lazım olan o bir anlıq qərarı verə bilmədi. Topu tora yox, tərəddüdə ilişdirdi.

Buna baxmayaraq, konturlar aydındır. St Johnstone-un oyunu, hücum potensialı, mərkəzdəki işgüzarlığı göstərir ki, bu komanda yuxarıya oynamaq gücünə malikdir. Hearts kimi, onların da ön xəttində keyfiyyət var. İndi əsas məsələ arxanı bərkitmək, kiçik səhvləri silməkdir.

Çünki bu liqada bir anlıq boşluq bəzən bütün mövsümün hekayəsini yazır.