Hibs və Aberdeen: Futbolda Mübarizə və Gələcək Perspektivlər
Hibs üçün ağır həftə idi. Klub rəhbərliyi cəmi altı liqa oyunundan sonra azarkeşlərin sevdiyi, nisbətən uğurlu Gray-in artıq komandanı irəli aparacaq adam olmadığına qərar verdi. Soyunma otağı üçün sarsıdıcı zərbə, tribunalar üçün xoşagəlməz siqnal.
Easter Road-a ikinci dəfə məşqçi kimi qayıdan Potter həmin zərbəni aşmaqdan, müsbətləri önə çıxarıb əhval-ruhiyyəni qaldırmaqdan danışırdı. Kağız üzərində plan vardı. Meydanda isə ilk hissədə heç nə alınmadı.
Callum Wright istisna olmaqla, Hibs sönük və əsəbi görünürdü. Topu tez-tez itirir, Aberdeen isə bu hədiyyələri məmnuniyyətlə qəbul edib sürətli əks-hücumlarla cəzalandırmaq üçün fürsət qoxlayırdı. Tribunada gərginlik hiss olunurdu, meydanda inamsızlıq.
Fasilədən sonra isə sanki başqa komanda meydana çıxdı. Hibs daha birbaşa oynamağa başladı, temp artdı, duellərdə aqressiya yüksəldi. Topa basqı, ikinci toplar, irəliyə daha kəskin qaçışlar – ritm dəyişdi və bərabərlik qolu nəticəyə görə tam ədalətli təsir bağışladı.
Amma bu oyunun ikinci hissəsi nə qədər ruhlandırıcı olsa da, beynəlxalq fasilə dövründə eyni suallar havada asılı qalacaq. Niyə Hibs 90 dəqiqə ərzində nadir hallarda stabil performans göstərir? Niyə oyunlara bu qədər yavaş başlayırlar? Kadr keyfiyyəti həqiqətən kifayətdirmi?
Növbəti baş məşqçini məhz bu suallar gözləyir. Klub futbolu üç həftəlik fasiləyə gedərkən indi əsas mövzu, bu komandanı kim götürəcək və onu necə silkələyəcək sualıdır.
Digər tərəfdə Aberdeen-in hekayəsi fərqli axınla davam edir. Mövsümün əvvəlində komanda çətinlik çəkərkən, 4-3-3 sxemi altında əziyyətlə oynadığı dövrdə Robinson-un bir müsahibəsində dediyi “forma pundit-lər üçündür” cümləsi yadda qalmışdı. Amma zaman keçdikcə o da kağızdakı xətlərin əhəmiyyətini yenidən dəyərləndirdi.
Şimali İrlandiyalı mütəxəssis sonradan üç mərkəz müdafiəçisi və iki hücumçu ilə oynamağa qayıtdı. Bu, St Mirren-də ona davamlı uğur gətirən sistem idi və indi Aberdeen-də də öz təsirini göstərir. Müdafiə daha yığcam, ön xətdə press daha aqressivdir. Öndəki sürətli oyunçularla irəliyə çıxanda komanda real təhlükə saçır.
Son oyunlarda iki ad xüsusilə seçilir: mərkəz müdafiəçisi Mats Knoester və yarımmüdafiəçi Afeez Aremu. Knoester hazırda klubun açıq-aşkar ən yaxşı müdafiəçisidir, ikili mübarizələrdə sərt, mövqe seçməsində soyuqqanlıdır. Aremu isə meydanın hər qarışına çatır, topu qoparıb sadə, amma ağıllı ötürmələrlə hücumların başlanğıcını qurur. Onların gətirdiyi balans Aberdeen-in simasını dəyişib.
Bütün bunlara baxmayaraq, Hibs-in ikinci hissədəki təzyiqi fonunda nəticəni müəyyənləşdirən detal Aberdeen baş məşqçisini qəzəbləndirəcək cinsdə idi. Milne-in ehtiyatsız müdaxiləsi komandasını üç xaldan məhrum etdi. Halbuki ondan əvvəl Nisbet-in toxunuşu, dönməsi və soyuqqanlı zərbəsi hesabı Aberdeen-in xeyrinə açmışdı.
Bu, hücumçunun ardıcıl üçüncü oyunda qoludur. Hücum xətti üçün sevindirici göstərici, amma eyni zamanda başqa bir sualı doğurur: bu mövsüm Aberdeen-in qol yükünü daha kim bölüşəcək? Skor cədvəlinə əlavə adlar yazılmasa, tək bir forvardın ardıcıl seriyası nə qədər davam gətirəcək?
Yenə də ümumi mənzərə Robinson üçün əvvəlki dəhşətli startla müqayisədə xeyli işıqlanıb. Komanda artıq daha tanınan kimliyə bürünür, struktur formalaşır, özünəinam geri qayıdır. Bünövrə qoyulur.
Sual indi həm Hibs, həm də Aberdeen üçün eynidir: bu bünövrənin üzərinə kim daha möhkəm bina tikəcək?
