Hull City Premyer Liqada Güclü Başlanğıc Yaradıb

Premyer Liqaya “ən zəif komanda” kimi qayıdıb ilk iki turdan altı xal çıxarmaq – Hull City-nin bu mövsüm hekayəsi belə başlayır.

Coventry-də gecikmiş, amma bıçaq kimi kəsən qələbə qolunu vuran Liam Millar, “Tigers”i xəyala yox, real inama daşıdı. Açılış turunda Manchester United üzərində sensasion qələbədən sonra CBS Arena-da tam fərqli, daha sərt, daha praqmatik bir Hull vardı. Amma məhz bu cür səfər qələbələri mövsümün axarını dəyişir.

“Biz bura təsadüfən gəlməmişik”

Ollie McBurnie gülə-gülə tənqidçilərə ilişdi, amma mesajı açıq idi.

“Premyer Liqa tarixinin ən zəif komandasıyıqsa, uşaqlar pis başlamayıb”, – deyə hücumçu zarafatla atışdı, ardınca isə tonunu ciddiləşdirdi: “Bizim heç kimə nəyisə sübut etməyə ehtiyacımız yoxdur. Premyer Liqanı bizə heç kim hədiyyə etməyib, hamımız bunu qazanmışıq. Haqqımızla buradayıq, buranı layiqincə tutmuşuq.”

Deplasman sektorundan yüksələn “we’re going to win the league” şüarı romantik səslənə bilər, amma bu səs artıq özünü sübut etmək qorxusundan yox, özünə inamdan gəlir. Hull, tarixini də yanına alıb bu liqada qalmağa çalışır.

Statistika isə həm ümid, həm xəbərdarlıqdır. Premyer Liqada ilk iki oyununu qazanıb sonra düşən cəmi üç komanda olub. Onlardan biri də 2016-17 mövsümündə elə Hull-un özüdür. Digərləri – Wolves (2011-12) və West Brom (2017-18). Yəni sürətli start xilas zəmanəti deyil, amma zəminidir.

Keçən mövsüm Middlesbrough üzərində Çempionşip pley-off finalında qələbədən dərhal sonra onların şansları demək olar ki, silinmişdi. İndi isə erkən cədvəldə ikinci pillədədirlər.

Hull Premyer Liqa ölçüsündə görünür

Coventry qarşısında Hull sadəcə döyüşkən yox, fiziki və struktur baxımından da Premyer Liqa komandasına bənzədi. Müdafiənin mərkəzində Semi Ajayi rəqib hücumçulara nəfəs almağa imkan vermədi, “Sky Blues” getdikcə ideyasızlaşdı.

Mərkəzdə Nobel Mendy və Lucas Gourna-Douath meydanın ağasını oynadı, havada da, ikili mübarizələrdə də üstünlüyü ələ aldı. McBurnie isə ön xətdə fasiləsiz narahatlıq mənbəyi idi – topu saxladı, faul qazandı, müdafiəni geri çəkilməyə məcbur etdi.

Hull son doqquz ildə Premyer Liqaya yüksəlib ilk iki oyununu qazanan ilk komandadır. Sonuncu dəfə bunu Huddersfield etmiş, həmin mövsüm də dörd xal fərqlə liqada qalmışdı. Sergej Jakirovic üçün də hədəf eyni – sadə, amma həyati: düşməmək.

Coventry-də isə oyun uzun müddət ilişib qaldı. Fikir yox, ilham yox, sadəcə nizam-intizam və səbr. Millar meydana çıxana qədər.

Onun qələbə qolundan əvvəl Mendy-nin reaksiyası diqqətdən qaçmadı. Klub tarixinin ən bahalı transferi saat tamam olanda əvəzləndi, əllərini havaya qaldırdı, köynəyini başına çəkdi – açıq əsəb, açıq məyusluq. Amma bu əsəb bir neçə dəqiqə sonra qələbə sevincinə qarışdı.

Coventry topa nəzarəti aldı – təxminən 70 faizlə. Amma nə olsun? Qapı qarşısında dişsiz qaldılar. Hər dəqiqə keçdikcə tribunadakı narahatlıq artırdı, meydanda isə bunun əksi baş verirdi: Hull daha rahat, daha inamlı görünürdü.

McBurnie bunu sadə izah etdi: “Oyun nə qədər 0:0 qalırdısa, onlara qələbə daha çox lazım idi. Bizim üçün heç-heçə pis nəticə deyildi.”

Bu təzyiqin altında Coventry sonda sınadı. 82-ci dəqiqədə Millar cərimə meydanına daxil oldu, fürsəti dəyərləndirdi və Hull-un mövsüm başlanğıcına yeni ton verdi.

Coventry üçün sərt oyanış

25 illik fasilədən sonra Premyer Liqaya qayıdış belə təsəvvür olunmamışdı. Gözlənti böyük, reallıq isə iki oyundan sıfır xaldır.

Arsenal səfərindəki 0:3 məğlubiyyətini başa düşmək asan idi. Çempionun meydanı, emosional dönüş, səviyyə fərqi. Amma öz meydanında, öz azarkeşlərinin önündə, həm də “öz ölçüsündə” sayılan rəqibə – Hull-a uduzmaq artıq xəbərdarlıq siqnalıdır.

Keçən mövsüm Çempionşipdə 97 qol vurub çempion olan komanda indi qol vurmaqda əziyyət çəkir. Haji Wright-ın bud zədəsi də işlərini xeyli çətinləşdirir – hücum xətti həm sürət, həm də güc itirib.

Təqvim açıqlananda bu oyun xüsusi işarələnmişdi. Açılış turunda Arsenal səfəri, sonra evdə Hull, ardınca Manchester City səfəri. Kağız üzərində xal üçün ən real şans məhz bu idi. İndi isə Doug King tribunada donuq sifətlə saatın necə əleyhlərinə işlədiyini, Milların qolundan sonra isə komandasının reaksiyasız qaldığını seyr etdi.

Startdakı iki məğlubiyyət onların tarixini yazmır, amma tonunu qoyur. Premyer Liqada ilk iki oyununu uduzub yenə də xilas olan 10 komanda var. Son nümunə Aston Villa (2019-20). Yəni yol bağlı deyil, amma çətinləşib.

Coventry-nin öz problemi də aydındır: təkrarçılıq və riskdən qaçma. Baş məşqçi Frank Lampard bunu gizlətmədi: ötürmələrdə risk yox, irəli oynamaq əvəzinə “təhlükəsiz” variantlar, meydanda hiss olunan əsəbi fon.

Lampard dedi ki, keçən həftəki həyəcan üçün bəhanə vardı – 25 ildən sonra dönüş, çempiona qarşı oyun, çoxlu debüt. Amma Hull-a qarşı bu izah işləmir. Keçən mövsüm iki dəfə qarşılaşdıqları, üzərində xeyli xal fərqi ilə bitirdikləri rəqibə qarşı özlərini sıxılmış gördülər. Premyer Liqa isə heç nəyi bağışlamır.

Onun mesajı qısa idi: bu liqada heç nəyi əvvəlcədən “özümüzünkü” saya bilmərik. İki oyundan sonra 36 matç qalır və hər şey bu məğlubiyyətlərə necə reaksiya verəcəklərindən asılıdır.

Erkən psixoloji zərbə

Keçmiş Uels kapitanı Ashley Williams, 2011-ci ildə Swansea ilə Premyer Liqaya yüksəlmiş və həmin mübarizəni yaşamış biri kimi, bu məğlubiyyətin ağırlığını yaxşı bilir. Onun fikrincə, Coventry-nin özünəinamı indi ciddi sınaq qarşısındadır.

Keçən mövsüm Çempionşipdə “fırtına” kimi əsən, qol rekordları qıran komanda indi cədvəlin dibinə baxır. İki turdan sonra Hull-dan altı xal geri qalmaq – bu, sadəcə rəqəm deyil, psixoloji zərbədir. Futbolçular lövhəyə baxanda bunu hiss edəcəklər.

İndi isə qarşıda Manchester City səfəri dayanır. Premyer Liqaya yenicə qayıtmış, artıq iki məğlubiyyət yaşamış komanda üçün bəlkə də ən arzuolunmaz sınaq.

Hull üçün bu, yuxu kimi startdır. Coventry üçün isə sərt reallıq. Mövsüm hələ uzun, amma bu ilk iki turun buraxdığı iz tez silinəcəkmi, yoxsa bütün kampaniyanın fonunu müəyyənləşdirəcək?