Caspian Sport

İngiltərə Argentina ilə qarşılaşmadan əvvəl gərginlik: Tuchel, Bellingham və Kane

Norveçə qarşı alınan əsəbi 2:1-lik qələbə İngiltərə üçün yarımfinal biletindən daha artıq şeylər qoydu gündəmə. Meydanda bitən mübarizə, tuneldə və mətbuat zalında yenidən alovlandı.

Thomas Tuchel oyundan sonra heç nəyi yumşaltmadı. İngiltərənin Norveçə qarşı “şanslı” olduğunu açıq şəkildə dedi, komandasının çıxışından isə “hər mənada” narazı qaldığını vurğuladı. Bu, klassik turnir klişelərindən uzaq, birbaşa və sərt mesaj idi.

Məhz bu sözlərdən sonra diqqətlər Jude Bellingham-a çevrildi. Real Madrid-in yarımmüdafiəçisi, matçdan sonrakı tənqidi şərhlərlə bağlı soruşulanda soyuq, kəsik cavab verdi: “Hə, yaxşı, hər nə. Orada çətindir – ağır işdir.”

Qısa cümlə, böyük səs-küy. İngiltərə mətbuatı üçün bu, kifayət idi ki, “daxili gərginlik”, “paltar otağında çatlar” kimi başlıqlar ard-arda gəlsin. Norveç üzərində ağır qələbədən sonra komandadan çox, münasibətlər müzakirə olunmağa başladı.

Kane səhnəyə çıxır

Bu səs-küyün böyüməsi Argentina ilə həlledici qarşılaşma ərəfəsində artıq riskə çevrilirdi. Elə bu anda kapitan sözünü dedi.

Harry Kane, BBC Sport-a müsahibəsində həm Bellingham-ı, həm də komandanın birliyini açıq şəkildə müdafiə etdi. Onun arqumenti sadə, amma kəsərli idi: oyun bitəndən beş dəqiqə sonra, adrenalinin hələ düşmədiyi anda verilən sual, futbolçunun Tuchel-in sözlərindən xəbərsiz olması – bu şəraitdə Bellingham-dan “ideal” cavab gözləməyin mənası nədir?

Kane xatırlatdı ki, Norveçlə duel “döyüş” idi və bu cür fonlarda süni qarşıdurma yaratmaq asandır. Onun fikrincə, böyük turnirlərdə məhz İngiltərə ətrafında tez-tez belə ssenari qurulur: kiçik ifadə böyüdülür, şayiə şişirdilir, komandanın içi barədə fərziyyələr tirajlanır.

Kapitan isə tam əksini önə çəkdi: bu komandanın buraya qədər gəlməsinin səbəbi parçalanma yox, tam əksinə, “tam birlik”dir – yalnız futbolçular arasında deyil, məşqçi qərargahı və personal da daxil olmaqla bütün qrupda. Onun mesajı aydın idi: kənardan görünən “çat” daxildə hiss olunmur.

Tuchel-in sərt üslubu, Southgate-lə müqayisə

Norveç matçından sonrakı açıqlamalar bir başqa mübahisəni də qızışdırdı: Thomas Tuchel ilə ondan əvvəlki Sir Gareth Southgate-in idarəetmə üslubları arasındakı kəskin fərq.

Southgate illər boyu daha yumşaq ton, balanslı açıqlamalar, oyunçuları mətbuat qarşısında qoruyan ritorika ilə tanınırdı. Tuchel isə ürəyini gizlətmir. O, hisslərini olduğu kimi göstərən, səhvi də, narazılığı da, tərifi də birbaşa deyən məşqçidir.

Kane bu sərt üslubun paltar otağında əslində dəyər gördüyünü vurğuladı. Onun sözlərinə görə, Tuchel “ürəyini qoltuğunda gəzdirir”, danışanda heç nə yazılıb-oxunmur, heç bir cümlə əvvəlcədən hazırlanmış kimi səslənmir. Məhz bu təbii, filtrsiz ünsiyyət oyunçuların inamını qidalandırır: onlar nə eşitdiklərinə, nə də bu yanaşmanın səmimiyyətinə şübhə etmirlər.

Kane, alman mütəxəssisi “dünyanın ən yaxşılarından biri” adlandıraraq, son iki ildə komandanın onu yaxından tanıdığını, nəyin onu xoşbəxt etdiyini, nədən razı qaldığını artıq yaxşı bildiyini dedi. Bu, tənqidlərin də içəridə necə qəbul olunduğunu göstərən vacib detal idi: sərt ton, amma aydın qaydalar.

Atlanta-da nəhəng sınaq: Messi, Mbappé və müdafiənin “imtahan günü”

Bütün bu emosional fonun fonunda indi qarşıda bir ad dayanır: Argentina.

Atlanta Stadium-da çərşənbə günü İngiltərəni təkcə dünya çempionu statusu olan bir komanda yox, həm də 13 oyundur uduzmayan, oturuşmuş və özünə tam inamlı bir kollektiv gözləyir.

İngiltərə özü də zəif seriya ilə gəlmir – bütün turnirlər nəzərə alınmaqla səkkiz matçdır məğlubiyyət tanımır. Amma bu dəfə rəqibin adı, formasının miqyası və ulduzlarının səviyyəsi hər xırda detala təsir edir.

Bu duel, xüsusilə də İngiltərənin arxa xətti üçün əsl “həqiqət anı” olacaq. Müdafiə xətti Lionel Messi ilə üz-üzə gəlir; turnirin bombardirlər cədvəlində o, artıq səkkiz qolla Kylian Mbappé ilə çiyin-çiyinə dayanıb. Bir anlıq boşluq, bir yanlış mövqe seçimi – və bu səviyyədə cəza qaçılmazdır.

Tuchel-in sərt sözləri, Bellingham-ın soyuq cavabı, Kane-in açıq müdafiəsi – hamısı indi bir sualın ətrafında toplanır: İngiltərə bu daxili enerjini Argentina qarşısında gücə çevirəcək, yoxsa kənardan gələn səs-küy meydandakı ritmi pozacaq?